दरबार भरलो, आतां……

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

कारण प्रशासन जाग्यार पडना जाल्यार लोकांचीं कामां आडकून उरतलीं आनी ताचो गंभीर परिणाम राज्याचेर जातलो.

राज्य, देश चलोवपाक जनता प्रतिनिधी नेमतात. आमदार, खासदार, पंच, नगरसेवक आनी हेर जायते. प्रत्यक्ष कामां करपाक लाखांनी सरकारी सेवकूय आसात. लोकांच्यो गरजो, साधन- सुविधा, राज्य आनी देशा सामकारचे प्रस्न सोडोवप, समाजीक उदरगती खातीर फायद्याचीं थारपी कामां करप, नागरिकांक शिक्षण, रोजगार, भलायकी, वीज, उदक, येरादारीच्या मळाचेर कसलेच त्रास, मनस्ताप जावचे नात हाची जतनाय घेवप, तांची सरकारी कामां वेळार जातलीं, हें पळोवप. हिंसाचार, भ्रश्टाचार, अन्याय, अत्याचार, दुस्वास, गुन्यांव ना नपयत करप अशीं कामां लोकप्रतिनिधी आनी प्रशासनाक आसतात. अर्थांत सगलेच तीं प्रामाणीकपणान करतात, अशें ना. ते खातीर मुळांत कामाची आवड, निश्ठा, शिस्त आसची पडटा. धोंग उपकारना. पयरूच गोंयांत जनता दरबार जालो. हाचे मुखार पयल्या सोमारा दक्षीण आनी उत्तर गोंयांत 1- 1 अशे हे दरबार जातले आनी तातूंत लोकांचे प्रस्न सोडोवपाचो यत्न जातलो. पयल्या दरबारांत नीलेश काब्राल आनी बाबुश मोन्सेरात ह्या मंत्र्यांनी लोकांचे प्रस्न आयकले. वांगडा आमदार, वरिश्ठ अधिकारीय आसले.
‘जनता दरबार’ म्हणल्यार लोकांचें म्हणणें आयकून घेवप आनी ताचेर उपाय काडप. आदल्या काळांत राजाचो दरबार आसतालो, थंय तो लोकांक न्याय दितालो. आतां काळ बदल्ला, पूण संकल्पना तीच. गोंयांत 30, 40 वर्सां पयलींय सरकारांनी जनता दरबार आयोजीत केल्यात. कांय मंत्रीय मतदारसंघांतल्या लोकांच्यो कागाळी आयकूपाक ‘दरबार’ आयोजीत करतात. पूण पयर जाले ते दरबार जिल्ह्याच्यो समस्या आयकून त्यो सोडोवपाक पावलां उखलपा संबंदीचे! आतां समस्या सुटाव्यो जातल्यो काय नात, तातूंत सातत्य आसतलें काय ना, हें येवपी काळूच सांगतलो. आदेश दिले उपरांत म्हापश्यां रस्त्या कुशीच्यो बेवारशी मोटारी, तशेंच नाका थंय पार्क केल्ल्यो मोटारी काडल्यो. अशें झटपट काम जावंक जाय. नाजाल्यार नागरिकांक शिस्त लागची ना.
म्हापशेंच्या जनता दरबारांत कांय समाजवावुरपी स्वताचो अजेंडा घेवन आयिल्ले आनी धमकेचे भाशेंत उलयताले, अशें बांदकाम मंत्री नीलेश काब्राल हांणी म्हणलां. स्वताचीं कामां घेवन कांय लोक मंत्र्यांच्या दारांत वतात, ही गजाल खरी. मात समाजसेवक नेमको कसलो अजेंडा घेवन गेल्ले काय? जनता दरबारांत गांव, तालुक्याच्यो समस्या मांडपाक जाय. खोटल्यांनी आसात त्यो. सोदपाची पसून गरज ना. कोयर, वीज, येरादारी, उदक हांचे कडेन संबंद आशिल्ल्यो कितल्योश्योच मेळटल्यो! लोकांचे प्रस्न सोडोवपाक वेळ काडपी सरकारी अधिकाऱ्यांचेरुय कडक कारवाय करतले, अशें काब्राल हांणी सांगलें. आतां सगलें कितें लोकांच्या हातांत आसा. तांणी पुराव्या सयत कागाळ केल्यार कारवाय जातली, अशी आस्त. तांत्रिक कारणांक लागून लोकांचे प्रस्न सोडोवपाक मेळनात, अशें अधिकाऱ्यांचें म्हणणें. तीं कारणां कोणें पयस करपाचीं? कांय कार्यालयांनी गैरप्रकार, भ्रश्टाचार जातात, हें पुराव्यान सिद्ध जालां. थंय आॅनलायन सेवा दिवपाक मेळची ना? जकात, अबकारी, येरादारी….. लोकांचो व्हड प्रमाणांत संपर्क येता, पयश्यांचें दिवप- घेवप जाता त्या- त्या खात्यांच्यो सेवा आॅनलायन जातल्यो आनी…. चलतल्यो हाचेरुय लक्ष जाय. आतां थोड्यो आसात, पूण शक्य तितल्यो सेवा डिजीटल जावच्यो. प्रत्येक कार्यालयांत झेराॅक्स मशीन आसचें. अर्ज टायप करून दिवपी, नेमके कसले दाखले, फोटो प्रती लागतल्यो, ताची थंडपणान म्हायती दिवपी कर्मचारी जाय. दुकानांनी बायलांक साडयो दाखोवपी आसतात तसले स्थितप्रज्ञ, शांत, सात्विक वृत्तीचे कर्मचारी. दक्षीण गोंयांतल्या जनता दरबारांत येणावळ मंत्री बाबुश मोन्सेरात हांणीय कांयशें अशेंच म्हणलां. अधिकाऱ्यांनी लोकांचे प्रस्न सोडोवपाक योग्य ते मार्गदर्शन करचें, खंयच्या खात्यान गेल्यार काम जातलें, तेंय सांगचें, अशें तांणी म्हणलां. पूण, असले कितले अधिकारी आयज आसात? सरकारी कर्मचाऱ्यांच्या वेळाचेरुय लक्ष दिवप गरजेचें. सकाळीं साडेणवांक आनी घरा वचपाक सांजवेळा साडेपांचांक बसस्टॅण्डाचेर पावपी कर्मचारी आसात. थंयच्यान अर्द- पाऊण वराचे वाटेर तांचीं कार्यालयां आसतात. सगल्या कार्यालयांनी पंचिंग कार्ड बसोवन दर सप्तकाक हजेरी तपासल्यार हें बंद जातलें. गोंयांत बरेच कर्मचारी मंत्र्यांच्या वशिल्यान कामाक लागतात. तेन्ना कर्मचाऱ्यां आड येवपी कागाळेंची दखल ते घेतलेच हाची खात्री दिवं नज. मनोहर पर्रीकार सुरवेक कार्यालयांक भेट दिताले. तो उपक्रम परतून चालू केल्यार बरो. कारण प्रशासन जाग्यार पडना जाल्यार लोकांचीं कामां आडकून उरतलीं आनी ताचो गंभीर परिणाम राज्याचे उदरगतीचेर जातलो.