‘तोयार’ धुमसता

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

दुदान तोंड हुलपलें काय सगलेच थंडगार ताक पसून फूक मारून पियेतात. गोंयकारांचें कांयशें तशेंच जालां. भायल्यान येवपी लागीं लागीं सगल्याच प्रकल्पांक विरोध जावपाक लागला. चिंबलाच्या तोयार तळ्या लागसारच्या केंद्र सरकाराच्या नियोजीत युनिटी माॅलाक आनी थंयच येवपी ‘प्रशासन स्तंभ’ हे इमारतीक थळाव्यांचो विरोध आसा. माॅलांत सगल्या राज्यांची हस्तकला आनी हेर वस्तुंचीं दालनां आसतलीं, तर स्तंभांत सगलीं सरकारी कार्यालयां एकठांय आसतलीं. ही राज्यांतली घडये सगल्यांत उंच 15 माळयांची इमारत आसुये. सगले परवाने मेळ्ळ्यात. तळ्याक कांयच जावचें ना, उदरगत जातली, रोजगार मेळटलो,अशें सरकार म्हणटा. पूण तळें, शेत, पोरसां… एकूणच पर्यावरण इबाडटलें. फुडाराक हांगा निवासी प्रकल्प, काॅलनी वाडटल्यो, अशें गांवकारांचें म्हणणें. विरोध सुरू जावन कांय म्हयने जाले, आतां हें प्रकरण न्यायालयांत गेलां. म्हणटकच फुडलें सगलें निकालाचेर अवलंबून. गांवकारांचें म्हणणें आमी गांव वांटावपाक आंदोलन करतात, तर आमदार म्हणटात, हाचे फाटल्यान कांय राजकी पक्ष आसात. तांणी तांचेर गंभीर आरोपूय केल्यात. तें किेतेंय आसलें, तरी सध्या युनिटी माॅल हो एका प्रकल्पा बदला जमीनहक्क, गांवकारांचो एकवट आनी सैमाच्या अस्तित्वाची परिक्षाच थारला, अशें म्हणूं येता.
आयज गोंयांत तळयांचें उदक वापरतातूच अशें ना, पूण पिवपाक, शेतांक, पोरसांक, हुंवार आडावपाक हीं तळीं उपकाराक पडल्यांत. विशेश म्हणल्यार तीं गांवची वळख. घरांतल्या जाण्ट्या मनशा प्रमाण लोक ह्या तळ्यांक मान दित आयल्यात. नवे प्रकल्प आयले काय गांवांत भायले लोक येतात आनी गांवपण अनाथ जाता. सगलेंच बदलता, अशें गांवकारांचें मत. तातूंत तथ्य ना, अशें म्हणपाक मेळचें ना. आनी गोंयूच न्हय, तर देशभरांत आस्वासनां प्रत्यक्षांत येताच अशें ना. आतांच न्हय, पयलीं सावन! कोयराच्या प्रकल्पाचो दुर्गंध येवचो ना म्हणटाले, आतां तो एकठांय करता थंय पसून घाण मारता. कोळश्याचें प्रदुशण जावचें ना, रेल्वेचें दोट्टीकरण कोळशा खातीर न्हय अशेंय आयकूंक येतालें आयज पर्यावरण म्हणलें काय ‘आ सेतू हिमाचल’, म्हणल्यार रामसेतू ते हिमालया मेरेन सगल्याकूच लोक रस्त्यार येतात. पयलीं येताले, फुडाराकूय येतले. आरावली हें ताजें उदाहरण. कांय लोकांचो विस्वास जोडपाक आमचेच कांय लोक उणें पडटात, अशें चित्र कायम दिसत आयलां. गोंयांत तर आयआयटीक पसून विरोध जाला. कारण चड जमीन. लोकसंख्या वाडटकच कोयर, वीज, उदक, येरादारीचेर वजें येता, हें विरोधाचें दुसरें कारण. गांवकार गांवांनी परकी जायत चल्ल्यात. अर्थांत जमनी विकपांत गांवकारांचो, तांच्या संस्थांचोय हात आसा, हें न्हयकारपाक मेळचें ना.
उदरगत ही मनशां खातीर आसता, मनीस हो उदरगती खातीर न्हय. जर कोणाक नाका, जाल्यार ती तांचेर लादप कित्याक, असो युक्तीवादूय बरेच जाणकार करपाक लागल्यात. कांय जाण गोंय ही मायभूंय काय बाजारपेठ, अशें विचारतात. तांच्या मतान, ही ‘थळाव्यां बगर उदरगत.’ स्थलांतरितांची बाजारपेठ अशेंय स्वरुप ताका आयलां, असो थोड्यांचो आरोप. गोंयांत येवन दुडू मोखल्यार जाय तें विकत घेवपाक मेळटा, असो तांचो समज जाला. न्या. रिबेलो हांणी लोकचळवळ सुरू करून कांय मुद्दे मांडल्यात, तातूंतय होच मुद्दो लिपिल्लो दिसता. ही सगली खदखद मागीर हरमला, चिंबलाच्या रुपांत भायर सरता. सरकारान चिंबलाच्या मुद्द्यांचेर विचार करपाचें आस्वासन दिलां. चिंबलाच्याच न्हय, तर सगल्याच प्रकरणांत गांवकार न्यायालयांत वतात. पूण तशें करप म्हणजे विकासविरोधी अशें म्हणपाक मेळचें ना. तांच्या मनांतलो दुबाव, भिरांत योग्य कृती करून काडपाची खरी गरज आसा. आयच्या विधानसभा अधिवेशनांत हो पुराय विशय गाजतलो. दुबाव ना.