तिठ्यावेलीं चकाटां

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

दादी – संगीत संमेलन कशें जालें रे कुश्टा?
कुश्टा – कांय अर्थ ना रे. पूण ‘अर्थ’ (पयसो) आसा.
बायूल – मार्चा पयलीं ताचो पिठो करूंकूच जाय.
दादी – सदां उठून तेच तेच गायक कित्याक?… पेपरवाले बेठेच बोब मारता रे.
बायूल – म्हणटकच गावपाक कोणाक आपोवपाचे, सूर ताल लय कित्याक लावन खातात तें खबर ना तांकां? हय?
कुश्टा – आगो, तशेंच केलें ताणी. उपाय ना. सगळे एकाच लेंड्याचे कुडके. घाणपाचेच, परमळटले?
दादी – हांशें जाता रे.
कुश्टा – दादे, तूं म्हण्टा तें बरोबर रे. पयर तो पोको खंय खोक्याक घेवन मंत्र्याकडे गेल्लो.
बायूल – कित्याक रे बाबा?….
कुश्टा – कोण जाणा, मड्याक म्हणून. आपणाक खंय अमूक विभागाचो मुखेली कर म्हणून.
दादी – धाडसाचेंच कवतूक दिसता आं. बरींच नाटकां चलल्यांत आं.
बायूल – नाटकां म्हळ्यार नाटकां. अनू कोकणी सर्तींत 31 नाटकां आयल्यांत खंय. चक्रमी.
कुश्टा – चक्रमी न्ही गो. विक्रमी. इतलीं पयलीं केन्नाच येवंक ना. तुका पार्ट आसा मुगो?
बायूल – म्हाका कोण मश्णो पार्ट दिता?
दादी – तुका हांव जाण्टेपणाचो उपदेश दितां. परीक्षक जा. प्रेक्षक न्ही. अनू जोड चड. 31 नाटकां न्ही?
बायूल – आज कश्ट केल्या बगर कांय मेळना. हातपांय बडयल्याबगर, कांयच मेळना. मागल्या बगर…परीक्षक जायना. अध्यक्ष जायना.
कुश्टा – (हांसत) तुवें आनी फुलून तियात्र खेळोवपाचो मुगो हे सर्तींत. कसलींय नाटकां जाता गो. ए ग्रेड, हौशी, फौशी, इनोदी, उत् उच्छ..
दादी – उत्सवी रे तें. नाटकांचो आंकडो सुजलो म्हूण जायना रे. दर्जो जाय.
बायूल – दादी म्हण्टा तें सामकें बरोबर. अर्दवर तरी थेटरांत बसन दिसूंक जाय.
कुश्टा – बायूल, तुगेली धूव ऐश्वर्या हालीं दिसूना मुगो? झूं करून स्कुटी पळे चलयता…. आमकां भिरांत दिसता. पूण कितलेय गर्देंत आसूं आं, अंकल कसो आसा अशें विचारता.
दादी – आवयली रीत ती. हालीं संस्कार, मुल्यां बी सामकीं गायब जाल्यांत. बिरमुट्यां भशेन.
बायूल – म्हजें ऐश्वर्या सद्या मुंबय आसा. म्हजे भयणीगेर. वर्सुकी धुवां महोत्सव जातालो न्ही तो रद्द जाला खंय. ताका संवय जाल्ली न्ही ताची… विसरायेर घालपाक मुदासाक धाडलां मुंबय.
दादी – बरें केलें… त्याच त्याच कोंडांत रावतकच मुगो मागीर रेबडाचीच संवय जाता.
कुश्टा – मुंबय बी एक्सपोजीशन मेळटा.
दादी – एक्सपोजर रे. कित्याक उलयता ती इंग्लीश मड्याक?
बायूल – पूण थोडी जाय पडटा आं दादी. सारकी मात उलोवंक जाय. आतां लोकोत्सव सुरू जातलो. आमच्या बायलां गटांचो मांड आसतलो. थंय मात्शी असली फिरंगी कातर रे भाजी करतकच एक वजन उरता.
कुश्टा – कातर रे भाजी म्हणटकच याद जाली. हालीं मरे दादी, कोंकणीत पुस्तकांच्यो राशी आयल्यो आं.
बायूल – विक्रमी… वाचता मरे कोण…
दादी – मराठींत व्हडल्या व्हडल्या प्रकाशनांचीं पुस्तकांच येचनात सद्या. साप कमी. कोंकणीत गडगड. दोंगर.
बायूल – जायरातूय बरीच जाता आं. सकाळीं फुडें च्यावे बरोबर टूप्प करून एक नवो विडियो येता.
कुश्टा – नाडकांचो फार, पुस्तकांचो फार, कोंकणींत फारार फार.
दादी – श्रीराम.
बायूल – दादे अयोध्येक वतलो अशें दिशिल्लें.
दादी – सायबिणी, दादेलो सगलो भरंवसो श्रीरामाचेर. कर्तो करवितो तोच.
कुश्टा – कांय कोंकणी लेखकांक दिसता तेच करपी. दिवो वाडयात म्हूण तांणी सुरवातीकूच चळवळींत पळे बेसूर फोण्ण मारलें थंयच लागली वाट.
बायूल – पुरो रे कुश्टा, दादी उलयतालो तें आयक. पाड पडिल्ल्यांक आयुकपाचें पासिंयेंस ना. आं दादे…
दादी – दादे पणजे गाडयेंत लेगीत गेल्यार ज्याम जाता. भेंडांत कसकस भरता. स दीस जाले हांव शिवराक जेवतां. व्रत कशें तें. व्रताचरण सोपें आसना. कुश्टाक प्राणप्रतिष्ठापना हो उच्चार करपाक कळना. रामरक्षा वाचपाक गेल्यार खऱस मारतली हाका. हांव हांगच्यानूच प्रार्थना करतां देवाक. पिराय जाल्या. वचप जमना.
कुश्टा – आमीय करूया गो बायुला, दादेवांगडा. प्रार्थना.
बायुला – दादी हो आमचो केदो आदार.
दादी – राम हो आमचो खरो आदार. रामाचेर एक्कूय नाटक काडपाचें कोणाक सुचना. तकली जड जावपाचीं नाटकां बरयतात सवंगां.
म्हणात म्हजे वांगडा

हातांत आसचें काम
येवं कश्टांचो घाम
तोंडांत आसूं राम
श्रीराम श्रीराम श्रीराम

मुकेश थळी
फोंडे