भांगरभूंय | प्रतिनिधी
विखुरिल्ल्यां पानांतल्यान पत्रकारितेंत चार दशकां कडेन वता हाची जाणवीकाय जाली. पत्रकारिता एका वेळार व्रत आशिल्लें, धर्म मनीसपणाचो, साने गुरुजींनीं सांगिल्लो. वेवसायिकता पत्रकारितेंत व्हडा प्रमाणांत येतना ल्हान दिसाळ्यांची गची आवुळपाचे यत्न जातात. दिसाळीं भौ- माध्यमी जातना दिसाळ्यांचो आरंभ प्रिंट मिडीयांतल्यान जाल्लो हें विसरुंक जातलें व्हय? संसदेंत – लोकसभेंत, राज्यसभेंत पत्रकार पावल्यात. लोकसभेचें हंगामी अध्यक्षपद घेवपी पत्रकार तेच तांकीचे, चार भाशांनी उलोवपीच न्हय तर बरोवपीय. मात अध्यक्षपद घेतकच ते पत्रकार नासतात, वेंचून आयिल्ले एक खासदार आसतात. तांची भासूय एका राजकारण्याची जाता, तत्वनिश्ठेंतल्यान, कायद्यान.
फकत राजकारण न्ही पत्रकारितेचीं सगलीं आंगां शिकपाची संद आमकां मेळ्ळीं. आयज ती मेळटली अशें ना, खबरेपरस स्तंभलेखनाक म्हत्व आशिल्ली पत्रकारिता जल्माक येता. दिसाळीं, पोर्टल आनी मोबायलार मॅसेजींतल्यान ल्हान, व्हड रुपांनी दिसतात. सर्त वाडटा तेन्ना चुकोय जातात, हालीं व्हिज्युअल मिडीयांतल्यान त्यो अती दिसपाक लागल्यात. सोंशीकपण थंयच सोंपतलें? फुडारांत ताच्यो जापो मेळटल्योच पूण ताचे पयलीं सादूर जाल्यार?
फुडें कितें घडटलें? मेळटलें? तें चित्तना भांगरभूंय दिसाळ्यांतल्या ह्याच पानांनी मांडिल्ले विचार चालीक लागतात, ताचे परस दुसरी खोस ना.
कोणें दिलें विचारांचें बळगें? आवय वाट दाखयता, वांटेर आडमेळी आसतात, खोशेचे खिणूय येतात. तेन्ना शिक्षक, वेवसायांतले गुरू, मेळिल्लीं व्यक्तीमत्वां तत्व सोडूंक नाका अशें सांगपीय आसतात. तें सांगपी तत्वनिश्ठ आसल्यार सदांच तांची सावळी, याद तुमचे वांगडा उरता.
तत्वनिश्ठ अन्नपूर्णा प्रेमाताई पुरव ह्यो म्हजे यादींत तांच्या उतरांनी उरल्यात, उरतल्यो. काणकोणा फुड पार्क करपा पासत सभापती रमेश तवडकार दिल्लींत येवजण मांडटाले. तांच्या सांगाताक तांची घरकान्न सविता तवडकार. त्यो प्रेमाताईवरी नासल्यो तरी तांकां आपल्या विद्यार्थ्यांचो, गांवचे अस्तुरेचो हुस्को आसा.
जल्म गोंयांतल्या सत्तरी तालुक्यांतलो, कर्मभूमी महाराष्ट्र. कामगार चळवळ ते अन्नपूर्णा महिला मंडळ, अन्नपूर्णा मसाले उद्येगा मेरेन पावतकीच तांकां पद्मश्री पुरस्कारय मेळ्ळो. पुरस्कार मेळोवपा पासत एकादऱ्या विशयांत, संकटाच्या झुजांत घुस्पावन घेवचें पडटा. अस्तुरी सक्षमीकरणाची मोख दवरतना स्त्रीमुक्ती चळवळींतले स्त्रीशक्तीन धर्म केन्नाच पळयलो ना. तेच चळवळींतल्यान प्रेमाताई मुखार सरतना गोंयांत आयिल्ल्यो. अस्तुरी घरांत रावनय लोणचें, पापडांतल्यान व्हड जावंक सोदता हें ताणीं पंधरा वीस वर्सा आदीं सांगिल्लें. आयज मिलेट (तृणधान्य) संस्कृताय शाळांनी व्हरपाच्या विचारांचे भाशेक बळगें दिवपी चितना कालचींच, प्रेमाताईंचीं.
एक विरांगना, स्पश्ट उलोवपी, दिका दाखोवपी. भारतीयांक छळपी, त्रास दिवपी ब्रिटीश, पुर्तुगीजांचें दायज मातये भरवण जाता, तेन्ना नवे संस्कृतायेंतल्यान तें उबारुंक येता अशें सांगपी. सत्तरी तालुको नाचण्याचें, उंडे, पाव, भाकरेच्या सान उद्येगांचें केंद्र जावचें हें प्रेमाताईंचें सपन. तांच्या सपनांतल्यान गोंय सरकाराची स्वयंपूर्णा येवजण जैतिवंत जाता. स्वयंपूर्णा येवजणेचो फुडलो पावंडो अन्न प्रक्रिया उद्येगांचो आसचो. येवजणे खातीर साधनसुविधा उबारपा पासत केंद्र सरकारा कडल्यान मजत घेवची. विद्यार्थ्यांच्या माध्यान्य आहारांत शिक्षकांकय वांटेकार करून घेवचें. फकत अन्न, खाणां तपासपाक न्हय जाल्यार विद्यार्थ्यांक जें दितात तें शिक्षकांनीय खावपा खातीर तजवीज जावची. शिक्षण, शाळा, विद्यार्थ्यां कडेन लागणूक आशिल्ले शिक्षक ती जापसालदारकी खोशयेन घेतले. प्रेमाताईंक तेच लागणुकेची, मायेन, आग्रो करून सोयऱ्यांक वाडपी गोंयकारपणाची आस्त आशिल्ली.
कसल्या तेलान कितें तळप? घरावें तूप कशें करप? पाम, पामोलिन, पामोलिन रिफायन्ड तेलाचो खाणा जेवणांनी उपेग करप? हें सांगपाचें शास्त्र नाका जाल्यार शास्त्रांत भरसून दिसपट्टे म्हायती दिवन, जागृताय जावपाक जाय. अस्तुरेच्या हातांत ल्हान, लघु, मध्यम उद्येगाचें खातें दिवपाक जाय.
प्रेमाताईंच्या तेंपा वयली स्त्रीमुक्ती, स्त्रीशक्ती, कामगार चळवळ आयज ना. ते चळवळींतल्यान 33 टक्के अस्तुरी राखीवता मेळ्ळ्या. अस्तुरी संसद, विधानसभेंत पावपाचे दीस लागीं आसात.
अस्तुरे तूं एकठांय राव, एकवटाच्या बळग्यार तूं जैता मेरेन वतली हें सांगपी प्रेमाताई आमचे मदीं तांच्या धुवांच्या रुपांत आसात. चलयो जल्माक येवंक जाय, तांकां उच्च शिक्षण मेळपाक जाय आनी त्यो घराब्याचो वारस हें कृतींतल्यान तांणी दाखोवन दिलां. गोंयचेर उपाट मोग करपी प्रेमाताई कणखर धूव, घरकान्न, आवय, स्त्रीशक्ती. ते मातृशक्तीक, तत्वनिश्ठेक सलाम.
सुहासिनी प्रभुगांवकार
9881099260
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.