भांगरभूंय | प्रतिनिधी
सरकारां येतलीं वतलीं, पूण उदरगतीची जापसालदारकी ही मनशांचीय आसता.
दरेका राजकी फुडाऱ्यान सकारात्मक आसप गरजेचें. प्रधानमंत्री नरेंद्र मोदी हांणी 2047 मेरेन भारत पुराय विकसीत करपाची मोख दवरल्या. ताचे पयलीं 2037 मेरेन गोंयची सर्वांगी उदरगत करपाचें गोंय सरकारान थारायलां. ते खातीरचो आराखडोय तयार जाता. फुडल्या सादारण एका तपाच्या काळांत विकसीत गोंयां खातीरचीं सगलीं उद्दिश्टां पुराय जातलीं, असो विस्वास राज्यपालान काल अभिभाशणांत उक्तायलो. पद्दतशीरपणान यत्न केल्यार हें काम ताचे पयलींच पूर्ण करूं येता. सवलती, अनुदानाचेर (रेंवड्यो) जावपी खर्च आंवुळ्ळो जाल्यार ते खातीर निधीचोय उणाव पडचो ना.
विकास म्हणल्यार इमारती उंच जावप न्हय, तर सामान्य भौस उंच जावप. देश मुखार वता तेन्ना तो सगल्या नागरिकांक वांगडा घेवन वता. उदगत ही कागदाचेर न्हय, तर मनशांच्या जिवितांत दिसपाक जाय. गिरेस्त आनीक गिरेस्त जावचेच, पूण ताचेच वांगडा गरीब बळिश्ट जावचे. नाजाल्यार ताका विकास म्हणपाक मेळचें ना. आमी पयलीं पर्यावरण वाटावपाक जाय. तें सोंपलें जाल्यार उदरगतूय सोंपली हें दरेकल्यान मतींत दवरचें. जंय भ्रश्टाचार आसा, थंय विकास केन्नाच जायना. सरकारां येतलीं वतलीं, पूण उदरगतीची जापसालदारकी ही मनशांचीय आसता. तांणीय सगलें सरकाराच्या माथ्यार दिवन हात कंवळून बसप योग्य न्हय.
विकसीत भारत हें फक्त घोशवाक्य रावनासतना ती लोकचळवळ जावंक जाय. फक्त नागरिकूच न्हय, तर उद्देग, शिक्षण, वेवसाय सगले मेळून देशाचो विकास करतात. सरकार एकहाती तो करिना. भ्रश्टाचार, गैरकारभार मात्तूय सोंसून घेवंक जायना. सरकारी कामाचेर डिजिटल नदर दवरूंक जाय. काम जालां कांय ना, तें लोकांक कळपाक जाय. लोकप्रतिनिधी, अधिकाऱ्यांक जाब विचारपाचे अधिकार जनतेक जाय. तालुक्यांनी दर्जेदार सरकारी शाळा जाय. थंय कुशळटायेचेर आदारीत शिक्षणूय मेळप गरजेचें. दर्या, आयटी, पर्यावरण, इतिहास, पर्यटन हाचेर नवे अभ्यासक्रम सुरू करूं येतात. शिक्षणा खातीर आपान दिल्लींत चड अर्थीक तरतूद केल्ली. खरें म्हणल्यार दरेका राज्यांच्या अर्थसंकल्पांत ती जावंक जाय. हो खर्च न्हय, तर ती गुंतवणूक हें कोणें विसरचें न्हय. गोंय विकसीत करतलो जाल्यार जमीन, सैम वाटावप म्हत्वाचें. गोंयची लोकसंख्या सध्या 20 ते 25 लाखांचेर पावल्या, अशें म्हणटात. वाडिल्लो आंकडो गोंयकारां परस परप्रांतियांचोच चड आसतलो! सगल्यांक उदगतींत वांटेकार करप म्हत्वाचें. रानां, दोंगर, दर्यावेळो, तळीं, न्हंयांक बादा हाडपी प्रकल्प आनीक नाकात. जें कितें आसा, ताचीच उदरगत करुंया. भायल्यान कामगार हाडप, कंत्राटां दितना आवटसोर्स करप हाचे परस थळाव्या तरणाट्यांक तीं कामां दिवप योग्य थारचें ना? बरे रस्ते जाय, भलायकी सेवा सुदारूंक जाय, हाॅस्पिटलांनी खांटी मेळनात खंय. शेतकी, नुस्तेमारी मळांचें आधुनिकीकरण ही काळाची गरज. प्रत्येक कुटुंबांत म्हयन्याक उणेच 50 हजार रुपया घोळपाक लागले, सरकारी साधनसुविधा दर्जेदार, भरंवशाच्यो जाल्यो जाल्यार आपशीच उदरगत जातली. 1980 तल्या कुटुंबान आयज आपली अर्थीक स्थिती सुदारल्या ती स्वताच्या बळग्याचेर. शिक्षण, भलायकी, नोकरी, रोजगाराच्या आदारान ताणें स्वताची उदरगत केल्या. कोंकणीक, गोंयच्या दायजाक उर्बा दिवपाचें काम जाता, हीय विकासाचे नदरेन बरी गजाल.
उदरगतीचो दर वाडटा पूण गरिबीचो पांवडो वयर सरिल्लो दिसना. म्हारगायूय आसा तशीच उरल्या. रस्ते, पर्वरेचो उड्डाण पूल जातकच पर्यटना सयत राज्यांतल्या अर्थीक वेव्हारांतूय व्हड बदल जातले, अशी खात्री राज्यपालान उक्तायली. रस्त्यांची उदरगत म्हणल्यार राज्याचो विकास हें आमी विसरूंक फावना. मात ते रस्ते उंचेल्या पांवड्याचे आसचे. ताचेर फोंडकुलां आसचीं न्हय. अपघातांचें प्रमाण उणें जावचें. फुडल्या 20- 25 वर्सांच्या काळांत गोंय साधनसुविधांनी विकसीत जावचें, गोंयकारांचीय उदरगत जावची. आनी गुन्यांव, अपघात, भ्रश्टाचार, गैरप्रकार उणे जावचे.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
