भांगरभूंय | प्रतिनिधी
कन्याकुमारी सावन हिमालयाचे कुशींतल्या झेलान माखिल्ल्या त्या पर्वतांच्या तेमकां मेरेन फांकारिल्ली ही आमची मायभूंय. देडशें वर्सांच्या बंदेपणांतल्यान मेकळी जावन सुजलाम सुफलाम जावंक सोदपी, संवसारांत नेमान शांततायेचो प्रस्ताव मांडपी हे भारत भुंयेचेर परक्यांची वांकडी नदर पडटली अशें सपनांत तरी दिशिल्लें व्हय?… पूण ना !….बुध्द आनी गांधी हांच्या ह्या शांतताप्रीय देशाचेर, मायभुंयेचेर चीनान 1962 वर्साच्या सुमाराक आपली वांकडी नदर भोंवडायली. आनी…
मायभुयेंच्या नीज भुंयपुतांनी काळाचीं पावलां वळखून, जीव ताळटार घेवन चीनाच्या फारपेटाक फुडो केलो. तांकां फावो ते परीन जाप दिवन तांचो हल्लो परतिलो. 1965 ते 1971 वर्साचे मजगतीं, पाकिस्ताना सारकिल्ल्या शेजारच्या देशानय आमचेर घुरी घालून आपलो सुवार्थ सादपाचो यत्न केलो. पूण, परतून एकदां सरादीर मायभुंयेचे वीर पुत आपल्या जिवाची पर्वा करिनासतना, आपलो संवसार उबंत उडोवन मायभुयेचे राखणे खातीर, देशभावंडांच्या पर्जळीत फुडारा खातीर रात दीस झुजले. तीन वेळा हार पत्करुनय, 1998 वर्सा पाकिस्तानान आपलो सुवार्थ सादून घेवपाक कारगील वाठारांतल्यान परतो हावको उबो केलो. तेन्ना मात तांचीं नाडपेन्ना, सुवार्थ वळखून पुराय मायभूंय खडबडून जागी जाली. लश्कराच्या जवानांनी, शिपायकांनी आपल्या हड्ड्याचीं चिलखतां केलीं. मायभुंयेची स्वतंत्रताय राखून दवरपाक स्वताच्या रगताचो तिबो करून स्वताच्याच हातांनी आपल्या कपलाक लायलो. स्वताच्या जिविताची कयपंजी करून देशभावंडांक सुखी दवरपाक, स्वतंत्र दवरपाक, मेकळो उस्वास घेवपाक, तें मायभुंयेचे कुशींत रगत गोठेवपी शिंयांची, कुडकुड्याची तशेंच दुस्मानाच्या फारपेटाची पर्वा करिनासतना दीस रात दोळ्यांत तेल घालून आमची दुस्माना सावन राखण करीत रावले. वेळा प्रसंगा प्रमाण, दुस्मानाच्या घाल्या प्रमाण, तांणी तांच्या संवसाराचो, कुटुंबाचो त्याग करून आमचे खातीर, आनी फक्त आमचेच खातीर…. आपलें कुडीची हाल अपेश्ठा करून घेतली. दुस्मानांचो दारु गुळो, आर्मां गुळयो आपल्या हड्ड्यार घेत आपली कूड छिन्न विछिन्न जायसर निमाण्या उस्वासा मेरेन झुजत…. झुजा मळार शहीद जाले. जणू कांय ‘करमण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन’ हो गीतेचो मंत्रूच ते जियेताले…आपल्या घरदाराक, भुरगीं बाळांक विसरून तांणी आमचे खातीर आपली जीण शिमेर पुरयली. तांकांच लागून आमी नागरीक सुखान जियेले. त्या म्हान वीर भुंयपुतांचे उपकार आमी केन्नाच फारीक करुंक पावचेनात. त्या म्हान शहीद जवानांक कितलेय प्रणाम केले जाल्यार लेगीत ते उणेच…
आमचे खातीर ताणी शिमेर जीण ओंपली. झुजामळार छिनविछिन्न जावन आमचे राखणे खातीर अपंगूळ, लुळे जावन पडले. मरणाची वाट पळयत…. हॉस्पिटलांनी खाटिंचो आदार घेवन आसात त्या शूर वीर लश्कराच्या जवानाप्रती माया मोग उक्तावंक वा तांकां तशेंच तांच्या कुटुंबाक आदार दिवपाचे लागणुकेन 7 डिसेंबर म्हळ्यारूच आयचो दीस, लश्करी दळाचो दीस म्हूण पुराय देशभर पाळटात.
देशप्रेम, राष्ट्रनिश्ठा बाळगिल्ल्या शहीद जवानांक आर्गां ओंपपाक तशेंच देशशेवा करतना अपंगूळ, दुबळे जाल्ल्या जवानांक आदार दिवचेले खातीर तांच्या कुटुंबाक फावो ते परीन आपले तांकीन मजत करपाक तांच्या म्हान कार्यांक सलामी दिवपा पासत 7 डिसेंबर हो दीस 1949 वर्सा सावन पाळीत आसात. तांकां आर्गां ओंपतात. होच दीस पुराय देशभर “ध्वज दीस” म्हूण पाळटात. राष्ट्रीय बावट्याची शान राखपाक सर्वस्वाचो त्याग करीत केल्ल्या सेवेक मानाची सलामी आयच्या दिसा दितात. लश्कराचे रंगरंगयाळे ल्हान ध्वज, स्टिकरां, लेबल्स सामान्य जनतेक विकून तातूंतल्यान निधी जमोवन लश्करी जवानांक तशेंच तांच्या कुटुंबाक आदार दिवपाचो वावर ह्या दिसा करतात. तांचे खातीर निधी एकठांय करतना शाळा म्हाविद्यालयांतले राष्ट्रीय सेवा येवजण आनी राष्ट्रीय छात्र सेना विभागांतले विद्यार्थी बारीक तिरंगी बावटो लावन वा लश्कराचो बावटो लावन उमेदीन वावरत सैनिकांच्या त्यागाची, असीम बलिदानाची याद लोकांक करून दितात. झुजपिडीत जवानांच्या संवसाराची फेररचणूक करपाचो यत्नूय हो दीस मनयतना करतात. तांच्या संवसारांत वा तांच्या कुटुंबाक आशेचो किरण दाखोवपाचो यत्न मुखेलपणान जाता. हो दीस भारतीय सामान्य जनता आनी लश्कर हांचे मदलें नातें घटमूट करता. लश्करांत काम करतल्या जण एकल्याच्या कल्याणा खातीर वावरपाचो संकल्पूय ह्याच दिसा सामान्य मनीस करता. फक्त झुजा वेळार सैनिकांच्यो, जवानांच्यो हौतात्म्याच्यो काणयो आयकून, वाचून भौसाच्या देशप्रेमाक, जवानां विशींच्या कृतध्न्यतायेक हुंवार येता. आनी, झुजाची स्थिती सोंपतकच ह्या नीज भुंयपुतां कडेन नदर आड जावपाची शक्यताय आसता. शक्यताय आसता म्हणचे परस तशेंच घडटा हाचे विशीं साबार रिळां यू ट्युबाचेर पळोवंक मेळटा. सेवेचे निवृत्तींत कश्टमय जीण तांच्या वांट्याक येता. अशें घडूंक फावना. वेळचे वेळेर तांचे कडेन लक्ष दिवन तांकां शेवटा मेरेन मानान आनी सुवेवस्थींत कशें जगपाक मेळटलें हांचो राष्ट्र आनी भौसान विचार करूंक जाय.
खरें म्हळ्यार सरकारान 11 नोव्हेंबर हो दीस झुू बंदी दीस म्हूण पाळपाचें थारायिल्लें. पूण, देशा-देशा मदल्या निजाचे दुस्मानकायेक लागून, विरोधाक लागून, तो पाळप शक्य जालें ना. मात, ब्रिटीश अधिकारिणी कडल्यान स्वातंत्र्य मेळटकच भारत सरकारान लश्कर जवान करीत आशिल्ल्या त्यागाचेर, समर्पणाचेर आत्मियतेन लक्ष दिवपाचो विचार केलो. आनी 28 आॅगश्ट 1949 दिसा, हो दीस संरक्षण मंत्रालयान खाशेल्या आयोगा खाला मनोवपाचें थारायलें. त्या दिसा सावन लश्करांतल्या जवानांचो त्याग, समर्पण, तांच्या कर्तव्याची याद काडून, सेवेची याद करून तांकां सलामी दिवपाक सुरवात केली…
हीच परंपरा राखून, आयच्या ह्या लश्कर दळाच्या ध्वज दिसा निमतान तांकां म्हजी नमळायेन, काळजांत सावन सलामी दितां.आनी…
तुमकां उलो मारून तुमचेठांय एकूच विनवणी करतां…
“जो शहीद हुए हैं उनकी
जरा याद करो कुरबानी…”
जय हिंद! जय हिंद! जंय हिंद!
उल्हास यशवंत नायक
8010061867
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
