जय हिंद

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आज एका शूर वीराची काणी सांगता. 

सांग बेगीन मागीर वेळ जाता. आमकां इश्टांक सांगपाक मेळटा. 

देव बरें करुं.

दुस्मानान गुळयो मारपाक सुरुवात केली. खंयच्यान गुळी येता कळना जालें. दिश्टी पडनाशिल्लें? रात जाल्ली… सगलो काळोख. आमचे शिपायाक दोंगुल्लेचे सकल आशिल्ले. दुस्मानाच्या शिपायाक वयर तेंगशेर. तकलेक बांदिल्ली उजवाडाचे दिव्याचेर तांकां आमचे शिपाय सारके दिसताले. 

म्हळ्यार आमचे शिपाय मरताले? बरोबर, रायन. 

आमचे काय सैनिक मेले. हें पळोवन आमच्या सैन्याच्या मुखेल्यान मांडणी काडली. तकलेक बांदिल्ली हेड लायटीक लागूनच हें घडटा. रावात सगळे… एके सुवातेर. मुखेल्यान फर्मान सोडले. 

मागीर कितें केले ?

ही पळया मेंढरां

म्हळ्यार… बोकड्यो तशीं मेंढरा म्हळ्यार शिप.

तांचो कितें उपेग? टिनान विचारलें.

तुमच्यो सगळ्यो हेड लायटी मेंढऱ्यांच्या तकलेक बांदात. शिपाय खोशी जाले.

यस सर… म्हणत चाळीसूय जाणांनी हेड लायट्स बांदून मेंढऱ्यांक एके वटेन धांवडायली.

शिपाय मात काळखांतल्यान दोन वाटांनी चलत वयर पावले. दुस्मानाचे शिपाय मेंढऱ्याचेर फार पेट करताले. आनी आमचे सैनिक शिपायक दुस्मानाच्या शिपायांचेर. 

काळखांक तांका दिसलें ना? एकार एक प्रस्न… 

रायन, रिना, प्रणव.

 मांडणीच केल्ली मुखेल्यान. दुस्मानाच्या शिपायकांक आमचे शिपाय वयर दोंगुलेचेर चडटा अशें दिसलें. म्हळ्यार मेंढरां मेलीं. हय आनी आमच्या शिपायांनी फार पेट करून ती सुवात मेळयली.

व्वा! जयहिंद म्हळ्ळें शायनान. आमच्या मुखेल्यान आमचो तिरंगो दोंगुल्लेचेर लायलो. हुबयलो. वंदे मातरम म्हळ्ळें. 

बावले. काय बरी मांडणी न्हय? रायनाना म्हळ्ळें. 

सगळ्या उरिल्ल्या शिपायांनी जय हिंद, वंदे मातरम्  म्हणून मेजराक वयर खांद्यार उबारलो. शिपाय सकल देंवलें. मेढऱ्याक बांदिल्ल्यो हेड लायटी काडल्यो. भारत माता की जय म्हणत नेटान हुबयिल्ल्या बावट्याक सलाम केलो.

परत आयले सगले…?

हय, ही खबर भारतीय सैन्याक कळ्ळी. सेनादलाच्या वतीन मुखेल्याचो भोवमान जालो.

अशें…. आमचे हुशार शिपाय… मुखेली. जय हिंद.. भारत माता की जय. म्हळ्ळें बावलेन.