भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आमची जीण जगतना एक दीस बारीकसाणेन आत्मपरीक्षण करून अंर्तमनांतल्यान आमी आमकांच तपासून पळोवंक जाय.
निस्वार्थीपणान त्याग करून सर्वस्व पणाक लावन समाजा खातीर वावुरपी अवघेच लोक आसतले. तांकां मना पासून सलाम. नाजल्यार चडसो समाज सुवार्थीच जगतना दिसता. आयज समाजांत मानवी मुल्ल्यांची दिसपट्टी कत्तल जायत आसा. कोणूय कोणाचो राग कोणाचेरूय काडटा. ताका ताळमेळ आसना. पयसो, ताकद आनी सत्ता आसलेलो मनीस मदांद वागिल्लो दिसता. ताच्या उलोवण्याक सयसुवाद आसना. आपले मनमर्जेपणान वागून समाजाक आनी मनीसजातीक लुकसाण करपाक फावना. हूशार, टेलंट भायर दवरून अजागळां सांबाळून विकास जावंक पावना. त्या अजागळांच्या मार भिस्क्यार हाडून. त्या अबरगतीक लागीं धरतल्यांक कळपाक जाय. आयज दरेलो ताणतणाव घेवन जगिल्लो दिसता. चडशे लोक आपल्याच संवसारांत गुंग जाल्यात. हांव, म्हजी बायल आनी भुरगीं हाचे पलतडलो म्हाका लागना. समाजा कडले लागणुकेक पडली पाड. जशें कितें संवसारांत हांवूच बुदवंत. समाजा खातीर कुस्कुटाक उपेगाक न पडपी मनीस समाजांत जगून तरी कितें फायदो?
समाजांतल्यान हुंवाळून उडयिल्लेंच मनीस समाजाक त्रास करतात, कारण राजकारणी असल्या लोकांकूच जल दितात आनी आपल्याच पांयार कुराड मारून घेतात.आमी सगळें एकामेकांचे तोंडावेले मनीस. एकामेकांक लागिच्यान वळखतात तांच्या पाळां मुळां सयत. म्हणून आमी कोणाक किंमत दिनात आनी व्हडले घेवन बसनात. स्वाभिमानी लोकांक हांजी हांजी करपाक परवडना. तो लाचार जायना. आपलें स्वत्व व्हगडावन बसना आनी तो तणावमुक्त जीण जगता. कारण तो कोणाच्या देंपिसावान रावूंक सोदिना. पूण समाजांत असल्या लोकांचो उणाव. मनशान मात तरी लज बाळगुपाक जाय. सामकोच गचाळ कसो वागूंक फावना. हांव जर बेजबाबदार, बेशिस्त वागलो जाल्यार आपल्याक लोक कितें म्हण्टलो हाचो प्रत्येकान विचार करपाक जाय. सामकेंच गलगल्याक येवन उपकारना. जशे कामीण जाल्ल्या मनशाक सगळेंच हळडूवे दिसूंक लागता तशेंच कातर मारपी मनशाक सगळेच कातर मारता अशें दिसता. लाचार मनशाक सगले जगूच लाचार दिसूंक लागता. समाजांत अशे तरेचे लोक आसतात की तें आपले मनसुबे लोकांच्या नाड्यार सां करूंन घेवंक सोदतात. लोकांक वेठीक धरतात. तांची छक्के पंजे करपाचीं नाटकां सगळ्यांक खबर आसतात, पूण कोण एक तोंडार उलयनात, तांका दिसता आपणाक पचता म्हूण. लोक खूब शाणो आसता, आमी उडट्या सवण्यांची पांखां मेजपी. हो भोवजन समाजाक कोणाक कसो जोखपाचो? कोणाक कसो तोलपाचो? तांकां कोणे शिकोवपाची गरज ना.आमीच आमच्या दुख्खांचें कारण जावन आसात. कित्याक तर आमचो आमच्या मनाचेर आनी कुडीत दडी मारून बशिल्लें स राकेसांचेर ताबो दवरूंक अपेशी थारल्यात. मनाचेर नियत्रण दवरूंक यशस्वी जाले जाल्यार आमी जिखले. पूण अती चंचल मनाचेर जैत जोडटलो जाल्यार काम, क्रोध, लोभ, मोह, मद आनी मत्सर ह्या राकेसांक कुडींतल्यान ना नपयत करपाक जाय. ताका लागून देवाचे नामस्मरण करपाक जाय. ध्यान करून मनां भितर सकारत्मकता हाडची पडटली तेन्नाच आमी तणावमुक्त आनी भंयमुक्त जीण जगूंक शकतले.
आयज सगळे वटेन मनशाची न्हिद खळ्ळ्या. फकत नाकाशिल्ल्या हुस्क्यांनी आनी चिंतनानी. जाच्या ताच्या माथ्यार फकत चिंतनांचो भार. मनांत भरमसाठ नकारात्मक विचारंचे थैमान. मनीस संकुचीत आनी आपमतलबी जायत आसा. आदलो मनीस शिक्षीत नासूं, पूण सुसंस्कृत आसलो. आयज मनीस शिकून सवरून ब्रूत. तो बेशिस्त वागिल्लो पळोवंक मेळटा. समाजांत ल्हाना सावन जाण्ट्यां मेरेन सगलेंच तणावान जगतना दिसतात. कारण पाशियेंस काडपाक कोण तयार ना. सगल्यांक आयतें आनी झटपट जाय. चडशें लोक शॉटकट मार्ग आपणायतना दिसतात. ज्या घरांनी मोग, माया ना थंय घरपण आसना. जो आवयबापायक किंमत दिना, तो कोणकूच किंमत दिवचोना. आवय- बापायक रेस्पेद दिवप म्हणजे देवाक मानप. पूण आयज समाजांत विचित्र चित्र पळोवंक मेळटा. एके वटेन देवळां नेटान वाडटा आनी दुसरें वटेन वृध्दाश्रम. हो विरोधाभास ठळक नदरेंत भरता. सगल्यांची भाव भक्ती एके तागडेंत जोखूंक मेळना. तसो कोणे यत्नूय करचो न्हय. सांजेक नाशिल्लो कोणूय वयर सरलो रे सरलो, शेजार सामारांचे पयलें दोळें फुट्टांत. परकी सोडूच घरचे लेगीत जळपाक लागतात. चडसो समाज हो दुस्वासान भरला. आयज जायत्या घरांनी धूसफूस चल्ल्या, फकत एकामेकांचो दुस्वास आनी इगो. ह्या दोन गजालींक लागून सुखांचे संवसार उध्वस्त जावंक लागल्यात. घोवा- बायलेचें पटना, बायलेक घोवाचे. एकमुळे कुटूंब म्हण्टकच बरें सांगपी कोण ना. आदीं रासवळ कुटूंबात जाण्ट्यांचो धाक आसतालो. तो दाखोवपी जाण्टेंलीं गांवांत मायेविणें जगतात. ना तर खंयतरी वृद्धाश्रमांत दीस सारतात. आयज समाजा मदीं गिरेस्त जावपाची सर्त लागल्या. रासवळ कुटूंबात रावलो जाल्यार, कुटूंबाक घेवन एके चुलीर रांदले जाल्यार पयसो खर्च करचो पडटा. तें परस वेगळो संवसार थाटप. बिराडाक रावचें पडले जाल्यार कोंताक येता. शेजारीच घरां फोडपाक लागल्यात. आयज समाजां मदी चडशा लोकांक पयशांचो मद आनी गिरेस्तकायेची घमेंड मस्तकाक मारिल्लीं दिसता. तांचे नदरेन कण्णंम मनीस तांच्या कोंतानूच आसना. तें घरांतल्या सुण्यांचेर हजारांनी रूपये मोडटले, पूण कोणा गरीबाक भुकेक अन्न दिवचेनात, वेल्यान तांच्या आंगार कुत्र्याक सोडटले. इतलें तांचें मनीसपण सोंपलां. मनीस संवेदनशील आसूंक जाय तरूच ताचे भितर मनीसपण आसतलें. समाजाचे सुखदुख ताका आपलें कशें दिसूंक जाय. तो मनीस खंयच्याय जाती- धर्माचो आसुंदी. अडी- अडचणीक जात, धर्म, गरीब, दुबळो हो भेद आसपाक जायना. मनीसपण महत्वाचें. समाजांत कांय मनीस सामकेंच ब्रूत कशें वागता. तें आपलेंच टूणटूणें वाजयतात. जशें कितें हो जगाचो सर्वेसर्वा. मुळांत स्वता कांय करचोना पूण काम करतल्यांचेर दुबाव घेतलो. अशें दुबावी मनीस समजांत पावलां पावलांक आपडटात. कारण जो गुड्डलासांव करपी आसतात वा जे कमशेन एजंट आसतात तांकां सगलेंच लोक पयशेखाऊ अशें दिसूंक लागता. हें बरोबर न्हय. ही वृती समाजाक घातक.
समाजीक भान आशिल्लींच व्यक्ती समाजीक कार्यात बांदून घेता. समाजसेवा कोण कर म्हूण सांगना. ती समाजीक भावनेंतल्यान निर्मीॆण जाता. समाजीक वावरांत कोण कोणाक धुकलून घालीना वा कोण कोणाक बळजबरीन ओडूनय हाडिनात. समाजसेवा ही तळमळींतल्यान निर्माण जाता. समाजा खातीर आपणे कितें तरी करपाक जाय हि भावनाच ताका समाजसेवक घडोवपाक कारणीभूत थारता.समाजसेवा केन्नाच ही मिरोवपा खातीर आसना आनी पयसो करपा खातीर आसना. तो करूंकय फावना. तो स्वार्थ जातलो. पूण कांय लोक समाजसेवेक लेगीत बदनाम करपाक लागल्यात. हाताचीं बोटां एक सारकीं आसनात.आमची जीण जगतना एक दीस बारीकसाणेन आत्मपरीक्षण करून अंर्तमनांतल्यान आमी आमकांच तपासून पळोवंक जाय. सरभोंवतणच्या संवसारा कडेन आनी आमचे कडेन आमी कितलें प्रामाणिक आसाच ते? चडावत लोक बायस वागता. खोरे आपलेंच वटेन बाग घेता. आपले सर्वस्व पणाक लावन समाजा खातीर वावुरपी अवघेच लोक. चडसो समाज आयज सुवार्थीच जाला.
काशिनाथ नायक
9158345844
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
