भांगरभूंय | प्रतिनिधी
ग्रामसभा म्हणल्यार गांव आनी गांवकारांचे उदरगतीची दिशा थारावपी बसका. वाद घालपाचो, दिशाभूल करपाचो तो जागो न्हय. जंय ग्रामसभा बळिश्ट, थंय लोकशाय तेजिश्ट. कागाळीं परस हांगा उपायांचेर चर्चा जावंक जाय. दरेका मतदाराचो आवाज तातूंत म्हत्वाचो. ही फक्त औपचारीक बसका न्हय. लोकशायेची ती बुन्याद. मंत्रीमंडळान निर्णय घेतले तरी ग्रामसभेची भुमिका ही म्हत्वाची आसता. देखून 18 वर्सां वयल्या तरणाट्यांनी, बायलांनी ग्रामसभेक चुकनासतना वचपाक जाय. आतां पंचायतराज कायद्यांत दुरुस्ती जाल्या. आपल्या मतदारसंघांतल्या ग्रामसभांक आमदाराक हाजीर रावपाक मेळटलें. झेडपी वांगड्यांकूय मेळटलें. म्हणटकच ग्रामसभा चड जिवी जातली.
संविधानाचे 73 वे दुरुस्ती उपरांत ग्रामपंचायतींक घटनात्मक दर्जो मेळ्ळो. पंचायत राज कायद्या खाला ग्रामसभेक अधिकार मेळ्ळे. दरेक मतदार हो ग्रामसभेचो वांगडी. पंचायतीच्या खर्चाचेर प्रस्न विचारपाचो, समस्या मांडपाचो ताका अधिकार आसता. गांवची उदरगत मतदारांनी पंचायतीचे मजतीन करपाची. आतां आमदाराक ग्रामसभेक हाजीर रावपाक मेळटलें. म्हणटकच समर्थक आनी विरोधकांचीय गर्दी जातली! आमदाराच्या निधींतल्यान मजत मेळप सोंपें जातलें. प्रशासनाचेर चेपण उरतलें. सभेंत विचारिल्ल्या प्रस्नांक थेट राजकी वजन मेळटलें. दुसरे वटेन ग्रामसभा पक्षीय राजकारणाची माची जावंक शकता. थळाव्या प्रस्नां परस व्हडल्या राजकी मुद्द्यां कडेन भासाभास वळपाक शकता. पंचायतीचें म्हत्व पसून उणें जावंक शकता. आमदारान एखाद्या प्रकल्पाच्या समर्थनांत वा विरोधांत भाश्य केलें जाल्यार लोकां मदले कांय जाण मनांत नासतना पसून समर्थन वा विरोध करपाक शकतात. प्रतिक्रिया दिनासतना ओगीय रावं शकतात. कारण ‘वायटपण घेवन कितें मेळटलें? लुकसाणूच जातलें. फुडाराक कामां खातीर ताच्याच दारांत वचपाक जाय,’ हे विचारसरणेचो समाज गोंयांतूच न्हय, तर पुराय देशांत तयार जाला. वाडतूय आसा. आमदार, मंत्री आसल्यार पसून सत्ताधारी पक्षाच्या वावुरप्याक, पंचाक मुद्देसूद टिका करपाचें धाडस जातलें, तेन्नाच ग्रामसभेचें सार्थक जातलें!
ग्रामसभा हो गांवच्या विकासाचो हारसो. तातूंत वर्सुकी गांव उदरगत आराखडो तयार करपाक जाय. फुडल्या पांच वर्सांत कितें करतलें, तें पयलींच कळ्ळ्यार बरें. सगलें कितें पंचायतींचें सोंपोवन उपकारना. उदक, शिक्षण, भलायकी, पर्यावरण, येरादारी आनी हेर म्हत्वाच्या विशयांचेर ल्हान- ल्हान समिती वेंचून काडपाक जाय. थारावांची जापसालदारकी पंचांनी घेवची. पंचायतीच्या, सरकाराच्या येवजण्यांचें फायदे, गरीब, दुबळ्यां मेळोवन दिवचे. येवजण्यो कोणाक मेळटात, तांचीं नांवां नोटीस बोर्डाचेर मारपाक जाय. खंयच्यो येवजण्यो आसात, ताची म्हायती ग्रामसभेंत दिवंक जाय. हे खातीर पंचायतीची दर दिसा अपडेट जावपी वेबसायट आसल्यार बरी. मुळांत पंचायतींचीं शक्य तितलीं कामां आॅनलायन जावंक जाय. ग्रामसभे वेळार आमदाराक थोडो वेळ जनता दरबारुय घेवं येता. गांवांतल्या ज्येश्ठ नागरीक, बेकार तरणाटे, विधवा, दुयेंती हांची म्हायती पंचायतीक दवरप शक्य ना?? तांकां मजत करपाक वा जाणकार ज्येश्ठांची मजत घेवपाक पंचायतीन फुडाकार घेवंचो.
आमदार ग्रामसभेक येतलो, म्हणटकच समस्या सुटाव्यो जातल्योच, अशें समजुपाचें? कारण सर्वोच्च न्यायालयान आदेश दिवन पसून स्वराज संस्था गेंड्याचें डबल कातडें आंगार आशिल्ले भशेन वागल्यात. बेवारशी सुणीं आनी हेडग्या गोरवांचो प्रस्न सोडोवपाक सांगिल्लो. कोयराचो विलो लावंक सांगिल्लो. कितल्या स्वराज संस्थांनी ताका पाळो दिलो? आमदारान पंचायत ताब्यांत उरची म्हूण घाम गळयतनाच ती कार्यक्षम कशी जातली, थाराव कशे चालीक लागतले हाचेरुय इल्लें लक्ष दिवं येता. खरें स्वराज्य हें सकयल्यान वयर वता. सत्ता ही लोकां कडेन आसची, निर्णय गाव पांवड्यार जावचे, अशें महात्मा गांधी म्हणटाले. तांचे विचार सगलेच विसरल्यात. गांधीजी याद जातात ते जयंतीक… आनी सोशल मिडियाचेर टिका करपा वेळार!
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
