गुदांवांतल्यो घुशी

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

तेवटेन शेतकार सैमीक संकश्टांक लागून आत्महत्या करतात आनी हेवटेन शेतकारांच्या जिवाचेर पिकिल्लें धान्य बेकायदेशीर मार्गान विकून कांय लोक गब्बर जाल्यात.

कड्डण, धान्याच्या गुदांवांनी घुशी आसतात. पारवे, कावळेय सकाळीं फुडें थंय हजर जातात. तांदूळ, गंव, कड्डण पोटा पुरते खातात. घुशींची भूक चड. हे उपद्रवी जीव एकमेकांचे दुस्मान. तांचे मदीं तशी इश्टागत ना. आशिल्ली जाल्यार ते वेवस्थीत नियोजन करून गुदांव काबार करपाचे. पूण, दोन पांयांच्या घुशींचें तशें न्हय. त्यो कावळे, पारवे, लांगड्यांक एकठांय करून गंव, तांदळाचो विलो लायतात. वयल्यान भायल्या जातभाईंक पसून ही रसद व्हरून पावयतात. सहकार मळाचें ब्रिद वाक्यूच आसा, ‘एकमेकां साह्य करू, अवघे धरू सुपंथ’. म्हणटकच तांची तातूंत कांय चूक ना. संत तुकारामाचें हें वाक्य. तांकां खंय खबर, सुपंथ उतरांतलें ‘सु’ गळून थंय ‘कु’ येतलें म्हूण. फोंडेंच्या नागझर- कुर्टी गुदांवांत पुलिसांनी धाड घालून 10 लाखांचो म्हाल जप्त केला. फोंडें, सांगें आनी पणजी गुदांवांतले तांदळाचे साक कुर्टी गुदांवांत मेळ्ळ्यात. नागरी पुरवण अधिकाऱ्यांनीय केप्यां धाड घालून साडेसात टन तांदूळ जप्त केला. कुर्टेचो म्हाल साबार गुदांवांतल्यान एकठांय करून स्वताच्या खाजगी गुदावांत दवरिल्लो. तो कर्नाटकांत व्हरताना जप्त केला. तपास, चवकशी जाता तसो- तसो हो धान्य, कड्डणाचो आंकडो वाडत वतलो. दुबाव ना. आतां सरकारान ही भानगड उक्ताडार हाडपाक नेटान पावलां उबारचीं पडटलीं. कारण हें प्रकरण दिसता तितलें सादें ना. हातूंत सगलेच घुस्पल्यात. घुशींचो आंकडो आनी तांणी खावन पचयिल्ल्या धान्याचें वजन आनी मोल कितलें आसतलें, तें अर्थतज्ञाक पसून मेजपाक जमचें ना.
पार्थीव लासतना तकलेर लोणी, तूप घालपाची प्रथा आसा. आदल्या तेंपार मसुंडेंतले गरीब लोक तें काडून कुशीक दवरताले. ताचे वयल्यान मड्याचे टाळवे वयलें लोणी खावप, असो वाक्प्रचार आयला आसतलो. काल उक्ताडार आयल्या ती धान्य भानगड त्याच प्रकारांत मोडपी. अन्न हें देवा सारकें. आमी हात- पांय हालयतात तें पोटांत दोन घास पडचे म्हणूनच. अन्ना कडेन फकांडां करपाक जायना. मात, ह्या उरफाट्या काळजाच्या सुवार्थी पडमुरांनी दळडीर रेशे सकयल्या लोकां खातीर आयिल्ल्या ह्या म्हालाचेर हात मारला. कांय कडेन म्हाल पडून उरता. कारण आतां पयलीं सारके गोंयकार सोसायट्यांनी वचनात. चडशे गरीब, जातूंत भायल्यान गोंयांत येवन स्थायीक जाल्ले लोक चड, ते सोसायटींनी धान्य खरेदी करतात. कांय गोंयकार तर सवाय मेळटा म्हूण तो म्हाल चड मोलान स्थलांतरीत कामगारांक विकतात आनी चार पयशे किरवटेक लायतात. इबाडिल्लो म्हाल, भेसळ आशिल्लें धान्य पडून उरता तें वयल्यो घुशी उखलतात आनी कर्नाटकांत वा महाराष्ट्रांत व्हरून विकतात. काय केंद्रा कडल्यान राज्याक चड कोटा बी मेळटा? नागरी पुरवण अधिकारी, कर्मचारी वांटेकार आसले बगर ह्यो हातचलाखी जावप शक्य ना. ह्यो करामती हालींच्यो न्हय, तर फाटलीं 30- 35 वर्सां सावन हें चल्लां. म्हणल्यार ह्या घुशी, पारवे, कावळ्यांचे टोळयेन कितले कोटी स्वाहा केल्यात, ताची फक्त कल्पना करची.
2012 त बायो मॅट्रिक्स येत सावन सोसायटकारांचेर नियंत्रण आयलां. नाजाल्यार पयलीं म्हाल सोसायटींनी येवचे पयलींच गायब जातालो. म्हणल्यार तो गुदांवांतल्यानूच भायले भायर ट्रक भरून व्हरताले. 1990 च्या दशकांत हें प्रकरण बरेंच गाजिल्लें. कांय सोसायटकार तर म्हालाचो म्हयन्याचो हिशोबूच दवरिनाशिल्ले. तेय तेन्ना कामाक लागिल्लें. मात, उपरांत रुळाचेर आयिल्ली गाडी परत निसरली. नागरी पुरवण खातें सोसायट्यांक तांदूळ, गवं, साकर, कड्डणां दिता. पूण हो म्हाल हाडपाक सोसायटकारांक 3- 4 फावटी मारच्यो पडटात. एकेच फावटीन सगलो म्हाल दिवप शक्य ना? तातूंत आतां हें धान्य परस्पर विकपी लोक. गुन्याांव सिद्ध जाल्यार ते बंदखणींत वतले. कांय तेंपान सुट्टले. खरें म्हणल्यार तांची मालमत्ता जप्त जावपाक जाय. भ्रश्टाचार, गैरप्रकार करपी व्यक्ती गुन्यांव सिद्ध जातकच कांय वेळार बंदखणींत उरतात, पूण सहसा भिकेक लागनात. तशी त्यो लागच्यो हे खातीर सरकारान कायदेशीर पावलां उखलप गरजेचें.
तेवटेन शेतकार सैमीक संकश्टांक लागून आत्महत्या करतात आनी हेवटेन शेतकारांच्या जिवाचेर पिकिल्लें धान्य बेकायदेशीर मार्गान विकून कांय लोक गब्बर जाल्यात. निदान आतां तरी ह्यो घुशी रातेरांत सांपडटल्यो?