भांगरभूंय | प्रतिनिधी
स गल्यांत चड अडचणीचें, कठीण काम कसलें आसात, तर तें भुरग्यांचेर नियंत्रण मेळोवपाचें. थारावीक शाळा सोडल्यो जाल्यार हेर कडेन ओगी रावपीं भुरगीं मेळप कठीण. तुमकां तिडक आयली तरी तांकां ख्यास्त दिवपाक मेळना, हें मतींत दवरून तुमचे शैलीचो, आवाजाचो बरो वापर करपाचें गिन्यान तुमकां कश्टान मेळोवचें पडटा. कोरोना काळांत जायत्या जाणांक ही संद मेळ्ळी. तातूंतलीच एक आसा पुण्याची वैशाली कुलकर्णी. ती आपल्या आवाजाक लागून रस्त्या वयलीं भुरगीं जमोवन तांकां काणयो सांगता. तांचे कडेन गजाली मारता. पयशे मेळनात, पूण समाधान मेळटा, अशे कुलकर्णी सांगतात.
तुमकां जो आवाज आसा, ताचो बरे तरेन वापर करपाक जाय. कल्पकताय जाय. हाचे खातीर खूब त्रास सोंसचे पडटात. पूण एकदां नांव जालें काय तुमकां आमंत्रण येता. तातूंत तुमकां आर्थीक पालव मेळूं शकता. हें काम खंयच्याय शिक्षणीक फांट्योचो उमेदवार करपाक शकता. मात ह्या कामाची आवड आसपाक जाय. अमृता जोशीन वैशाली विशीं सांगलें. तें कॅम्प पुण्यां रावतालें. गोश्टी सांगपाचो यत्न करतालें. हे कार्यावळीक बापायचो तेंको आसलो. तें आयज पुणेंच्या पयल्या बाल साहित्य केंद्र, द स्टोरी स्टेशनाचें संस्थापक, धनी आसा. 2006 त ताचो हो प्रवास सुरू जालो. पुणेंच्या रस्त्यांचेर वेगवेगळ्या जाग्यार बसून तें रस्त्या वयल्या भुरग्यांक काणयो सांगतालें. तांचे कडेन गजाली मारतालें. शेनवार, आयतारा पांच वरां बसून भुरग्यां कडेन गजाली मारतालें, तांकां काणयो वाचून दाखयतालें. हाचो वैजकी कारणां खातीरुय ताणें वापर केला.
सुरवेक ल्हान भुरगीं येतालीं, आतां जाण्टेय येतात. वैशाली पुस्तकां व्हरून तांकां काणयो वाचून दाखयतालें. मागीर ताणें नोकरी सोडलीआनी काणयो सांगपाचेर भर दिलो. वैशाली तमिळभाशक. लग्न जाले उपरांत कुलकर्णी जालें. ताका तमीळ आनी मराठीय येता. तें सांगता, आयच्या भुरग्यांक कशें आयकुचें तें शिकोवपाची गरज ना. आयचीं भुरगीं हुशार आसात. तांच्या मनांत जे प्रस्न आसात, ते तीं सांगतात. तांचे जायते प्रस्न आसतात. ते विचारपाची तांकां संद मेळना. तांचो आत्मविस्वास वाडचो, पुस्तक वाचनाची गोडी लागची, माचयेर कशें उलोवचें, हाचो फायदो तांकां जाता तरी आयकप आनी प्रस्न विचारप सामकें गरजेचें. फक्त छापिल्ल्योच गजाली तांकां सांगपाक जाय अशें ना. तुमी सकाळ सावन सांजमेरेनच्यो गजाली, अणभव तांकां सांगपाक शकतात. हांवें कामाक वचपाक जाय, म्हूण सिग्नल तोडलो हो अणभव पसून म्हत्वाचो. सिग्नल म्हणल्यार कितें, तें आतां आमकां नवें न्हय. जो अणभव तुमी सकाळ सावन घेतात, तो लेगीत गजाल जाता. गजाली कोणेय सांगू येतात. ताळो बरो आसपाक जाय अशेंय ना. पूण तो आयकुप्याक आवडूंक जाय. आतां तर मायकूय आसता. अणभवांतल्या कशें वाचपाचें, खंयच्या उतराचेर भर दिवपाचो, कितले वेगान वाचपाचें, हें जमत जाल्यार तुमी तुमचो विकास घडोवपाक शकतात.
गोंयांत गोश्टी सांगपाच्यो कार्यावळी जातात, पूण त्यो ल्हान भुरग्यां खातीर. चडश्यो शाळांनी जातात. ताका लागून त्यो मर्यादीत उरल्यात. रस्त्याचेर बरी सुवात पळोवन तुमी ही कार्यावळ करुं शकतात. सुरवातीक मेहनत घेवची पडटली. उपरांत अर्थीक प्राप्ती जावं येता. ते खातीर तुमचें नांव जातलें, हे खातीर यत्न करचे. वैशालीबायन केन्नाच पयशांचो विचार करुंक ना. थारायिल्ले प्रमाण ती मुखार गेली. गोश्टी, गजालींचें संमेलन पसून आयोजीत केलें. तें सांगता, ताका व्हडलोसो त्रास जावंक ना. बापायन सदांच उर्बा दिली. आतां घोवूय तेंको दिता. जर कोणाक ताचे कडेन संपर्क करपाचो आसल्यार 98202 29003 चेर संपर्क करचो. ह्या मळाचेर संयम जाय, ल्हान भुरग्यां कडेन उलोवपाची संवय जाय. मुखेल गजाल म्हणल्यार तुमी संवेदनशील जाय, तुमकां पेशन्स जाय. वैशाली बाय कडेन कॅन्सर जाल्लीं भुरगीं येतालीं. कालांतरान तीं भायर पडलीं. पूण तांचे लागीं उलोवपाचें कशें तें सुरवातेक कळना जालीं. उपरांत जमलें, अशें वैशाली सांगता.
प्रा रामदास केळकार
9822583275
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.