भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आपणें येवजिल्लें तशें सदांच घडटा, अशें खंय आसता? कोणय बऱ्या उद्देशान एखादें कार्य करूंक फुडे सरतात. पूण ताणें येवजिल्लें तशेंच घडटलें अशें समजूंक जायना. मनीस खंय देवा कडेन तीन वेळाचें न्हाण आनी एका वेळाचें जेवण मागूंक गेल्लो, पूण जीभ घसरली आनी मागलें भलतेंच. तीन वेळाचें जेवण आनी एका वेळाचें न्हाण. देवाक कितें? ताणें ‘तथास्तु’ म्हळें आनी रातदीस पोटाभरीचें शुक्लकाश्ट मनशां फाटल्यान लागलें. ल्हानपणांत हांवें हें पद आयकल्लें.
पोटा पोटा ढमकटा
बारा गांव चमकता
ह्या पोटाचें पाड जिणें
पोटा खातीर घेवचें उणें
तारूं भरपाक गेल्लो मनीस केन्ना तरी घरा परतता, पूण पोटाभरीक गेल्लो केन्नाच परतना, असो एक वाक्प्रचार आसा. कारण मनशाचें पोट केन्नाच भरना. हे वटेन खालें ते वटेन भायर सरता. हें एक दुश्टचक्रच आसता. तुमकां कुंभकर्ण खबरच आसतलो. तपश्चर्या करून देवा कडेन ताणें इंद्रपदाचें वरदान मागपाचें थारायलें. पूण घडलें भलतेंच. ‘इंद्रपदा’ बदला ताणें मागलें ‘निद्रपद’. मागीर आनी कितें? काड रातदीस न्हिदो. आमी केन्नाय हांगा वतले, थंय वतले, अशें येवजितात. सगळ्यो तयारी करतात आनी आयत्या वेळार विमानांत बिघाड जावन आमकां विमानतळारच झक मारचें पडटा. फुडलें नियोजनच पाड पडटा. बाकीचीं
कनेक्टींग विमानांय आपशींच आमकां तेल
लायत वतात. आपणे काडिल्ल्या सगल्या कश्टांचेर उदक पडटा. चडशें अशेंच घडटा तरी केन्ना केन्ना बरेंय घडटा. अशीच एक घडणूक एके बायलेन सांगिल्ली.
बरीच वर्सां जालीं ते घटनेक. ते बायलेचीं भुरगीं शाळेंत वतालीं. निमण्या एजामेचे दीस आशिल्ले. भुरगीं रातचीं बसून शिकतालीं. पूण हालीं तेपां एक नवीच पीडा सुरू जाल्ली. एका गांवां वेल्यान उंवाळून वडयिल्ल्या सुण्यान दुरगाक तेंकून फोंडारो मारिल्लो. रातचें तें त्या फोंडांत न्हिदताले. न्हिदलें म्हूण कांय नाशिल्लें, पुण तें रातभर व्हडा व्हडान बोब मारतालें. रातच्या शांत वेळार तो आवाज चडच व्हडसो दिसतालो. भुरग्यांच्या अभ्यासाक आडमेळें येतालें. तें कोलूग बोब मारतालें, ताकाय कारण आशिल्लें. दुसऱ्या सुण्यांनी घास मारून ताचो दोळोच भायर काडिल्लो. ताचो तो दोळो भायर हुमकळटालो. पायांनी ते दोळे फाफुडटालें. रातचे ताच्या दोळ्यांत जीव बी चाबताले काय नकळ. रातभर तें रडटालें. धांवडावन घाल्यारय थंयच येतालें.
काकुळटीक लागून ती कोलगाक कितेंय पोटाक घालताली. रातचे वेळार कोलगाची बोब नाका म्हूण तिणें कितें केलें. कांपोजची दोन गुळयो कोलगाच्या जेवणांत घाल्यो. गुळयेक लागून तें रातचें सुस्त न्हिदतलें. मेल्यारय मरूं. सुट्टलें त्रासांतल्यान असोय विचार तिच्या मनांत आयलो.
रातभर ताचो आवाज नाशिल्लो. सकाळींय तें दिसलें ना. शेर्त मेलें आसतलें, अशें तिका दिसलें. पूण दनपरां पळयत जाल्यार तें हजर. मजा म्हळ्यार भायल्यान हुमकळटालो तो दोळो दोळ्यांचे खोबणेंत नीट बशिल्लो. रातभर सुस्त न्हिदिल्ल्यान शरीरान आपलें काम केल्लें.
भायर सरिल्लो दोळो आपशींच भीतर गेल्लो. कोलगाचो तो नवो अवतार पळोवन ती बायल सामकी शोकार जाली. आपणें केल्लें कितें आनी जालें किते? अपसरण आंगार येनास्तना पुण्याचें काम घडलें. देवा तूंच रे करतो करवितो!
गीता नायक
99229 22109
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
