भांगरभूंय | प्रतिनिधी
जरासंध खंय न्हिदला हे कळटकच भीम ते कुडींत भितर सरलो आनी न्हिदिल्या जरासंधाच्या पोटार वचून बसलो. आपल्या पोटार कोणतरी बसला हें जाणवतकच जरासंध खडबडून जागो जालो.
कृष्णायण
अर्जुन सुभद्रेक घेवन इंद्रप्रस्थाक वतना वाटेर कांय दीस पुष्कर गांवांत रावलो. थंय सावन तो मागीर इंद्रप्रस्थाक आयलो. बारा वर्सा उपरांत अर्जुनान आपल्या राज्यांत परत पावल दवरिल्लें. ताका पळोवन ताच्या घरच्यांक सामकी खोस जाली. ताणीं अर्जुन आनी सुभद्रेक व्हड खोशेन घरांत घेतली. सुभद्रा ही कृष्णाची भयाण हें कळटकच द्रौपदीनूय अर्जुनाक व्हडलेशें कांय म्हणलें ना. तिणें सुभद्रेक आपली धाकटी भयण कशी आपणावन घेतली.
कांय दिसांनी अर्जुन आनी सुभद्रेचे रितसर लग्न करचें, अशें कुंतीन थारायलें. ते प्रमाण युधिश्टीरान द्वारकेंत कृष्ण आनी बलरामाक निरोप धाडलो. ते हेर यादवांक घेवन इंद्रप्रस्थांत येतकच एका बऱ्या म्हुर्तार अर्जुन आनी सुभद्रेचे लग्न व्हडा दबाज्यांत जालें. ताचे इत्से प्रमाण भयणीचें लग्न दबाज्यांन जाल्ल्यान बलराम खूब खोशी जालो. लग्ना उपरांत कांय दीस इंद्रप्रस्थांत रावून बलराम मागीर हेर यादवांक घेवन परत द्वारकेक गेलो. कृष्ण मात तांच्या वांगडा परत गेलो ना. कसली तरी व्हड येवजण ताच्या मनांत शिजपाक लागिल्ली.
एक दीस पांचूय पांडव कृष्णा वांगडा उलयत मयसभेंत बशिल्ले. उलयतां- उलयतां कृष्णान युधिश्टीराक म्हणलें “धर्मा, तुजी ही मयसभा एका सम्राटाक सोबा सारकी आसा. पूण तू सम्राट न्ही. तुका सम्राट म्हणटलो जाल्यार तुका राजसूय यज्ञ करचो पडटलो.” हे आयकतकच भीमान म्हणलें, “तशें जाल्यार आमी तो यज्ञ करूया. आमचो व्हडलो भाव सम्राट जालो जाल्यार आमकांय बरें दिसतलें.” भीमाच्या म्हणण्याक हेर पांडवांनीय तेंको दिलो. कृष्णान मागीर ताका म्हणलें,”हें पळयात, हो यज्ञ करचे पयली तुमकां भोंवतणच्या सगळ्या राज्यांनी वचून थंयच्या राजां कडल्यान युधिश्टीराच्या सम्राटपदाक मान्यता मेळोवन तांचे कडल्यान यज्ञाक जाय आशिल्लें धन एकठाय करचें पडटलें. ते जर हें करपाक तयार नात जाल्यार तांच्या आड लडाय करून आनी तांका हारोवन, तांचे कडल्यान जबरदस्तीन धन हाडचें पडटलें. तेन्ना अर्जुनान म्हणलें, ” कांय नजं आमी हें सगळें करतात आनी युधिश्टीराक सम्राट म्हणून मान्यता मेळयतात.”
कृष्णान मागीर तांका म्हणलें, “पूण व्हडली अडचण आसा. मगधाचो सम्राट जरासंध युधिश्टीराक सम्राट म्हणून मानपाक केन्नाच तयार जावंचो ना. तेन्ना ताका पयलो सोंपोवपाक जाय. ताणें आपणें जिखिल्या कितल्याशाच राज्यांच्या राजांक आपले बंदखणींत दवरल्यात. जरासंधाक मारून ह्या राजांक सोडयले जाल्यार तेवूय युधिश्टीराक तेंको दितले. जरासंधाचे इश्ट राजा मागीर भिवून तरी युधिश्टीराक मान्यता दितले आनी राजसूय यज्ञ पुराय करपाचें काम आनीक सोंपे जातलें. ते खातीर सगळ्यांत पयली जरासंधाक मारपाचें काम आमी हातांत घेवपाक जाय. कृष्णाचें म्हणणें सगळ्या पांडवांक पटलें. कृष्णान मागीर जरासंधाक मारपाचे ताचे येवजणे विशीं युधिश्टीराक सांगलें. तें काम करतलो जाल्यार अर्जुन आनी भीमाची गरज पडटली, तेन्ना तांकां आनी कांय सैनिकांक घेवन आपूण जरासंधाच्या राज्यांत वता अशें ताणें युधिश्टीराक सांगलें. युधिश्टीरान कृष्णाच्या म्हणण्याक हयकार दितकच कृष्ण, भीम, अर्जुन आनी कांय सैनीक दुसऱ्याच दिसा मगधाक वचपाक भयर सरले.
कांय दिसांनी ते मगधाची राजधानी राजगृह शारांत पावले. शिमेर पावतकच ते थंयच काळोख जावपाची वाट पळयत रावले. काळोख पडटकच तांणी शिमेर पारो दिवपाक आशिल्ल्या शिपायांक मारुन उडयले. मागीर थंय आशिल्ले व्हडले नगारे फोडून उडयले. खंयच्याय शत्रून शारांत भितर सरपाचो यत्न केल्यार शिमेर आशिल्ले शिपाय हे नगारे वाजोवन राजाक आनी लोकांक शिटकावणी दिताले. तें काम जातकच ते वाटेवयल्या शिपायांक चुकयत चुकयत जरासंधाच्या राजवाड्या मेरेन पावले. राजवाड्याचे भोंवतणी व्हडली वणत आशिल्ली. तिचे वयल्यान उडयो मारुन ते सगळे भितर सरले. थंय पाऱ्यांक आशिल्ले शिपाय त्या वेळार न्हीद काडटाले. तांणी त्या शिपायांक न्हिदिल्ले थंयच मारून उडयले आनी ते राजवाड्याचे भितर गेले.
कृष्णा वांगडा आशिल्ल्या शिपायांनी जरासंधाची न्हिदपाची कूड सोदून काडली. कांय शिपायांनी जरासंधाचो पूत सहदेव हाका धरून थंय हाडलो. जरासंध खंय न्हिदला हे कळटकच भीम ते कुडींत भितर सरलो आनी न्हिदिल्या जरासंधाच्या पोटार वचून बसलो. आपल्या पोटार कोणतरी बसला हें जाणवतकच जरासंध खडबडून जागो जालो. ताणें भीमाक आपल्या पोटा वयल्यान धुकलून पयस उडयलो. तसो भीम परत ताच्या आंगार धांवून गेलो. दोगांयचे मागीर मल्लयुद्ध सुरु जालें. जरासंध खूब बळिश्ट आशिल्लो. मलयुद्धांत ताचे मुखार कोणूच टिकनासलो. ते खातीर भीम आनी जरासंधाची लंडामुंडी बरीच वगत चल्ली. कृष्ण आनी अर्जुन कुशीक उबे रावून तांची कुस्ती पळयताले. जरासंधाचो पुतूय ती पळयतालो. जरासंध भीमा परस जाण्टो आशिल्ल्यान ताका कांय वेळान पुरो जालें. भीमान तीच संद सादली आनी जरासंधाक वयर उखल्लो आनी जमनीर नेटान आपटलो. ते सरशी जरासंधाचो जीव आकताक गेल्लो. भीमान आपल्या बापायक जे तरेन मारलो तें पळोवन सहदेव थार्र भियेलो. बापाय उपरांत आपणाकूय भीम तसोच मारतलो काय कितें हो विचार ताच्या मनांत आयलो.
कृष्णाच्या लक्षांत ते येतकच ताणें सहदेवाक भिवपाची काय गरज ना अशें सांगलें. जरासंध मेल्ल्या कारणान आतां ह्यान फुडें बापायच्या शिंवासनार ताणें बसपाक तांची कायच हरकत ना अशेंय सांगलें. कृष्णान मागीर जरासंधान बंदखणींत दवरिल्ल्या सगळ्या राजांची सुटका केली. आनी त्या राजांनी आपआपल्या राज्यांत वचून ताबो घेवचो अशें सांगलें. तांकां सोडयले खातीर सगळे राजा खूब खोशी जाले. आनी तांणी तांचो तेंको सदांच पांडवांक आसतलो अशें कृष्णाक सांगलें. कांय दिसा उपरांत युधिश्टीर राजसूय यज्ञ करतलो तेन्ना त्या राजांनी त्या यज्ञाक येवचें अशें कृष्णान तांकां सागलें. ते सगळे यज्ञाक हाजीर रावतले अशें उतर तांणी कृष्णाक दिलें आनी ते आपापल्या राज्यांत गेले.
मगध राज्याचे कुशीक कर्णाचें अंगदेश राज्य आशिल्लें. कर्ण दुर्योधनाचो घट्ट इश्ट आनी जरासंध आनी कर्ण हांचें एकामेकां कडेन वांकडेंपण आसा हें सहदेवाक खबर आशिल्लें. ते खातीर ताणेंय बी हाचे उपरांत आपूण पांडवा वटेन आसतलो असो कृष्णाक शब्द दिलो. युधिश्टीर जेन्ना राजसूय यज्ञ करता तेन्ना त्या वेळार आपूण मुजरत येता अशेंय ताणें सांगलें. हें सगळें जातकच कृष्ण, अर्जुन, भीम आनी तांचे सैनीक परत इंद्रप्रस्थाक आयलें. कृष्णाचे येवजणेक येस मेळिल्ले पळोवन युधिश्टीराक खूब खोस जाली. जरासंधाक भीमान मारलो हे खातीर ताणें भीमाची फाट थापटली. जरासंधाक मारून कृष्णान आपल्या दुस्मानाक सोंपयलोच, पूण ते खेरीज ताणें पांडवांक कितल्याशाच राजांचें फाटबळ मेळोवन दिल्लें. आतां युधिश्टीराक सम्राट जावपाक कसलीच आडखळ नाशिल्ली.
अनिल नायक
9049079789
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
