भांगरभूंय | प्रतिनिधी
“कसली पिशेंपणा रे चल्ल्या तुमची ?”! सगळींच एकेच वटेन धांवत सुटल्यांत काय तकलेन सुटल्यांत, आजी बडबडटाली.
वळेसर
सरिताच्या घराब्यांत कितलेशेच जाण. सगळ्यांक आपलेंपण, आपुलकी सगळें भरिल्लें आशिल्लें. पूण एकवट कमीच दिसतालो. ह्या ना त्या कारणावेल्यान धुसफुस चालु आसताली. बरीं शिकिल्लीं. पूण खंय कितें अडटा तें कळप कठीण जातालें. नकळत जावं कित्या ना कित्या वेल्यान मत्सर, पाडेपण, अशें कितें दिसतालें. फकत सर्त लागिल्लीच आसताली.
आपसांतली सर्त… इगो… आनी सोंपतकच भोंगु बाबड्याचें ही गत.
तोंडार उलयतना सगळीं बरींच, पूण मनांतल्यान एकामेकांचेर जळकुटेपणा करत रावतालीं.
“तुमीं ताचे सादेपणाचेर वचुं नाकात आं”.
“फकत आपले पुरतो विचार करतात तीं. खोऱ्याची बाग खंय आपले वटेन म्हणटात तशें, कळ्ळें?”
कोण पयशांनी बरो गडगंज जाला म्हूण, तर कोणाचो वेपार बरो चलता म्हूण मत्सरान भाजतालीं. सगळ्याक कळटालें पूण वळपाक कठीण जाल्लें. इतले गडबडांत जाचें दालें जड ताचेच वटेन माप झुकतालें. आज ह्या नव्या युगांत असलीं पिशेंपणा पळोवन तर कांय जाणांक अजाप जाल्लें.
“इतलीं शिकुनय हीं अशीं कशीं?”
शेजरा पाजरचे लोकांक मात्शें विचित्र दिसतालें. स्वता आपले आपुण स्वताचो विचार करुंन आपणे सुदारपाची गरज आसता. खंय कमी पडटा तें आपणेंच पळोवप आसता. तातुंतल्यान वाट काडपाची गरज आसता. पूण तशें दिसनाशिल्लें. घराबो म्हणचो काय कितें .. असो प्रस्न सगळ्याक पडटालो.
त्या दिसा शांताचें लग्न. घरांतल्या बापोल भावणांक कसलेंच कांय दिसनाशिल्लें. जापसालदारकी घेवपाची तयारी, पूण तांच्या तोऱ्याक मात सोब सारकी.
“हांव तुजे परस व्हड हें दाखोवपाक तांची खटपट चालू आसताली.”
“तुजी साडी कितल्याची? नवी लेटेस्ट फॅशनीची ही पळय म्हजी. कितलें म्हूण मोल!! विचारु नाका. हांलीं हांच्या नदरांत कमी म्हूण कांय वचना. “म्हजे स्टेटसाक सोब सारकी जाय न्हय गो?” बायल चुप आसताली. मिस्टर चड स्टेटसाक लागून उचांबळ जाल्लो दिसतालो. ताका आपल्या बापोलभावाक आपुण पयशांनी खंय पावलां तें बडेजाव दाखोवक सगळें करचें आशिल्लें.
“हें कसलें नवें फॅड आयलां आज काल सगळे उखलापी कीर्त जोडपाच्या नादांत रमल्यात. यर्थातात खंय फकत ग्लेमरस व्हर्ल्ड . “फकत तुजे परस हांव वयर हाय फ्लाय राॅयल”….. कसलीं पिशेंपणा आनी तें दाखोवपाक मिडीया. फेसबुक, इन्स्टाग्राम, व्हाॅट्सअॅप कितें कितें मेळटा तें.
“कसली पिशेंपणा रे चल्ल्या तुमची ?”! सगळींच एकेच वटेन धांवत सुटल्यांत काय तकलेन सुटल्यांत, आजी
बडबडटाली.
जाळ भरतच आसा आनी तातूंत घरचीच न्हय कितलींशी कुटुबां फसतात. नुस्तीं कशीं जाळांत फसतात पूण स्वताक वळखनात. आपुण कितें तेंय वळखनात आनी तातूंत फसत वतात. घराबे बेठोच भायलो भपको दाखोवप म्हणल्यार आपली जीण मानतात.
“कितें केल्यार हें चित्र बदलत?!” आजी बरोच विचार करपांत गुंतली. तेच दिसांनी ट्रम्प कार्ड उकतें जाल्लें बरोच अच्छेव घालतालें . आनी आजेच्या नातवाक नोकरी सोडुन परत भारतांत येवचें पडलें. इरान आनी इझ्रायल झुजांत कोण पेटत आनी कोणाचो गोबोर जायत सांगप कठीण जावन बसलें. डब्लुएचवो, युनो खंय आसात काय ना म्हणाची वेळ.
“कितें गे बाये काळ… कली… काय कलकी? “घराबे हे अशे शांतताय शेणोयिल्ले … संस्था सरळ शेणार काडिल्ल्यो.
सगळेच शेणांतले किडे कशे आंगांनी मोटे शेणांत वळवळुन मोट्टे जाल्ले. तकलेन अकलेन मात शुन्य मिसायल .. द्रोण युरेनियम सोद प्रतिशोधाचे भावनेत निश्पाप लोकांचे बळी घेवन धिंगाणो घालीत जैताची घुडी घेवन लोकांचे रगत पिवन कवट्यो वडोवंक सोदपी राकेस … आजी मनांल्यान म्हणटाली.
वता थंय चेपिल्लें ट्रक, स्क्रेप, स्क्रेपीच्यो लादयो आनी ट्रप. आज नातु घरा पावले उपरांत जीव धादोस करुंन बशिल्ली.
प्रवीण येवन कांय दीस जाले. प्रवीण आपुण आपल्या घरा पावलो म्हूण भोव खोशी दिसलो. असोच म्हयनो, दोन म्हयने जाले आनी ताका घरचे वातावरणांतले दुशीत भाव जाणवले. संवसारांतल्या अशुद्ध हवेतली झळ घराब्याकय लागता …..काय ही कसली अहं…ची वास्तविक झळ….काय हे मुळचेंच खोल मुळचे मातयेंतलें!!?. जाप मेळपाक व्हडली कठीण जाली ना. मुळ आजेचे संस्काराचें दायज जरी आसलें तरी समाजांतले राजकारण, न्याय, अन्याय, वंश, वर्ण, द्वेश, भाव भावना हाकाच लागून ही झळ….?!” जाप मेळना … पूण जाणवताली.
प्रवीण आपुण आपलो जीव वाटावलो म्हूण मनांतल्या प्रार्थना करतालो. त्याच दीसा तांणें देवळांत “दुर्गा सप्तशती “पाठाचें घरच्यांक आपोवणें धाडलें. वाचन जालें आनी प्रसाद घेवन हेर सगळी शेजारची मंडळी गेली. त्याच वेळार तांचो धा वर्सांचो नातु उलयलो.
“आजे हें पळय जें वाचलां तशें आमी करचें म्हूण सांगपाक, हय मगे तूं सांग तांका सगळ्यांक तांकां !!! कशीं बरे करुंन एकामेकाकडेन वागचे माये मोगान जियेवचें तें….”
नातवाची उतरां आजी, आजो घरांतल्या सगळ्याचे दोळे उकते करुंन गेलीं.
“शाण्या तुका कोणे सांगलें हे सगळें… सदा हेंच तर तूं आमकां सांगत आयल्या… कांय जाणांक आयकपाक येना… तातुंत तुमचो गुन्यांव कसो गे आजे !!! “नातवान धांवत येवन आज्जेक घट धल्ली.
प्रवीण मात दोळे मोटे करुंन पळयत उरलो… Darkness cannot drive out darkness : only light can do that.
– विजया शेळडेकार
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
