भांगरभूंय | प्रतिनिधी
‘दोगां भावां मदलो खटलो’
एकदां दोगां भावां मदीं जमनी वयल्यान वाद जालो. एकलो भाव गिरेस्त जाल्यार दुसरो गरीब. कांय वर्सां फाटीं तांकां एकेकल्याक १० लाख रुपया शॅर म्हणून मेळिल्ले. ताचे वयल्यान तांचो वाद चलिल्लो. धाकट्या भावान व्हडल्या भावाचेर खटलो घाल्लो.
न्यायाधीशान एका भावाक विचारलें ‘‘तुज्या भावान ताका मेळिल्ले १० लाख रुपया सात वर्सांनी कशे खर्च केले?’’
गिरेस्त भावान म्हणलें, ‘‘म्हजो भाव दरेक कामां नोकरा कडल्यान करून घेतालो. ताणें कसलेंच काम स्वता करूंक ना. ताच्या आळशीपणाचो फायदो घेवन नोकरूय ताका नाडपाक लागले. जंय एक रुपया खर्च जातालो थंय ताका ते शंभर रुपया खर्च जाल्या अशें सांगताले. अशें करून करून आनी आळशीपणाक लागून म्हज्या भावान ताचे कडेन आशिल्ली सगळी संपत्त होगडायली. ’’
न्यायाधीशान विचारलें, ‘‘तुजी गिरेस्तकाय कशी तिगली?’’
‘‘म्हज्या बापायन म्हाका देगणी दिल्ली ती फोल्गां मारूंक न्हय. हांव गिरेस्त जाल्या उपरांत लेगीत हांवें काम करप बंद करूंक ना. नोकरांचेरूच सगळे सोडून हांव केन्नाच रावूंक ना. म्हजीं कामां सगळीं हांवूच करतां. नोकरां वांगडाय हांव काम करतां. म्हजो भाव आतां पुराय खांकनवाळ जाला. ताका लागून ताणें म्हजेर केस घाल्या. ताका काम करपाची इत्सा ना. ताणें आपली संपत्ती आळशीपणाक लागून होगडायली. आतां ताची म्हजे गिरेस्तकायेचेर नदर आसा.’’ अशें तांणी सांगलें.
न्यायाधीशान सगळें आयकलें. साक्षीदारांची चवकशी केली आनी गिरेस्त भाव खरो आनी मेहनती आशिल्ल्याची खात्री केली.
तर भुरग्यांनो काणयेचो बोध कितें?
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
