काणी काणी कोतवा

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

बावली आनी शिंपयो

एक स पिरायेचो चलो आपले धाकटे भयणीक घेवन बाजारांत वतालो. चलतां चलतां ताच्या लक्षांत आयलें आपली भयण फाटीं उरली म्हणून. ताणें फाटीं पळयल्यार ताची भयण एका खेळण्यांच्या दुकाना भायर उबी रावून कितें तरी पळयताली. तो चलो भयणी फुड्यान येता आनी तिका विचारता, ‘‘बाय, तुका कितें जाय?’’
तें हात उखलून एके बावले वटेन बोट दाखयता. एका जापसालदार व्यक्ती भशेन तो चलो भयणीच्या हाताक धरून त्या खेळण्याच्या दुकानांत वता आनी तिका आवडिल्ली बावली काडून तिच्या हातांचेर दवरता. ताची भयण खूब उमेदी जाता.
हें सगळें कावंटराचेर बशिल्लो दुकान धनी पळयतालो. तो चलो भयणीक घेवन थंय आयलो आनी तांणी दुकानदाराक विचारलें, ‘‘काका, ही बावली कशी?’’

दुकानदार एक शांत मनीस आशिल्लो. ताणें जिणेंत खुबशे चड उतार पळयिल्ले. तो मोगान त्या भुरग्याक विचारता, ‘‘ तूं कितले दितलो?’’
भुरग्यान बोल्सांत हात घालो आनी सगळ्यो शिंपयो काडून दुकानदारा मुखार दवरल्यो. त्यो त्या भुरग्यान कांय वेळा पयलीं भयणी सयत दर्यादेगेर गेल्ले कडेन एकठांय केल्ल्यो.
दुकानदारान त्यो सगळ्यो शिंपयो घेतल्यो आनी पयशे मेजिल्ले वरीं त्यो मेजपाक लागलो. शिंपयो मेजून जाले उपरांत दुकानदारान त्या चल्या कडेन पळयलें. त्या चल्यान दुकानदाराक विचारलें, ‘‘काका कमी पडटात? आनीक हाडूं?’’
‘‘ना, ना आनीक नाका. ह्यो म्हाका तुवें चडूच दिल्यात. बावलेच्यो कितल्यो जाल्यात त्यो हांव दवरतां आनी उरिल्ल्यो तुकां दितां.’’ अशें म्हणून त्या दुकानदारान चार शिंप्यो दवरून उरिल्ल्यो त्या भुरग्याक परत दिल्यो.
तो चलो खूब खूश जालो. उरिल्ल्यो शिंपयो बोल्सांत घालून तो भयणीक घेवन गेलो.

हें सगळें दुकान धनयाचो नोकर पळयतालो. तांणी अजापान दुकानदाराक विचारलें, ‘‘पात्रांव, इतली म्हारग बावली तुमी फकत चार शिंपयांच्या बदलाक दिली?’’
दुकानदारान हांसतूच म्हणलें, ‘‘आमचे खातीर ह्या शिंपयांचें कांयच मोल ना. पूण त्या भुरग्या खातीर त्यो खूब मोलादीक जावन आसात. तो इतलो ल्हान आसा की ताका पयशे कित्याक म्हणटात हें खबर ना. पूण जेन्ना तो व्हडलो जातलो आनी ताका आपणें शिंपयो दिवन भयणी खातीर बावली विकत घेतिल्ल्याची याद येतली तेन्ना वांगडा म्हजीय याद जातली. खीणभर जायना तो विचार करतलो की हो संवसार कांय बर्‍या मनशां खातीर तिगून उरला आनी तो सगळे कडेन सकारात्मक नदरेन पळयतलो. एक बरो मनीस जावपा खातीर ताका उर्बा मेळटली आनी तो बरो, प्रामाणीक मनीस जावपाक वावुरतलो. ’’

तर भुरग्यांनो काणयेचो बोध कितें?
तुमची एक बरी वागणूक बरें व्यक्तीमत्व घडोवपाक उर्बा दिता.