काणी काणी कोतवा – 19

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

गाडव आनी देवांची मूर्ती

एकदां, एका फातर फोडप्यान देवांच्यो सुंदर ल्हान- ल्हान मुर्ती केल्यो. तांणें त्यो पयलेच फावट केल्ल्यो आनी त्यो खरेंच दोळे भरून पळोवपा इतल्यो सुंदर जाल्ल्यो. एक दीस तो असोच त्या सगळ्यां मुर्तीं सामकार उबो रावलो आनी चिंतपाक लागलो, ‘‘ह्यो इतल्यो सोबीत सुंदर मुर्ती म्हजे कडेन घडून आयल्यात त्यो अश्योच दवरून उपेग ना. त्यो बाजारांत व्हरून विकल्यार म्हाका तांचें बरें मोल मेळटलें आनी मेळपी पयशांच्यो हांव आनीक मुर्ती तयार करपाक शकतां.’’

त्या फातर फोडप्या कडेन एक गाढव आशिल्लें. तांणी त्या गाडवाचेर सगळ्यो मुर्ती दवरल्यो आनी त्यो तो विकपा खातीर बाजारांत वचपाक भायर सरलो. त्यो मुर्ती सामक्यो सुंदर आशिल्ल्यो. येवपी वचपी लोक त्यो पळयतूच उरतालो. आनी कांय जाण तर हात जोडून त्या मुर्तींक नमस्कार करताले.

सगळे लोक नमस्कार करता तें पळोवन गाढवाक दिसलें ते आपल्याक पांयां पडटात म्हणून. गाढवान मनांत म्हणलें, ‘‘आरे व्वा, इतले दीस म्हाका किंकोंत करपी हे लोक आयज म्हाका पळोवन नमस्कार करतात. हांव आयज सुंदर दिसता आसतलों. म्हाका हें सगळे लोक नमस्कार करतात म्हणल्यार तांणी म्हजे भितर देव पळयला आसतलो. म्हाका ह्या गरीब फातरफोड्याची आनीक गरज ना. हांव ताचीं आनीक कांयच कामां करचो ना. ’’ अशें म्हणीत तें गाढव स्वताक कोण तरी श्रेश्ठ समजपाक लागलें. चलतां चलतांच गाढव एके कडेन घट्ट उबें रावलें. फुडेंच सरना जालें. फातर फोडपी ताका ओडपाक लागलो. तरी तें आयकना जालें. फातर फोडप्याक भंय दिसलो. ‘आपल्या गाढवाक कितें जालें काय? बरें दिसना काय ताका? ताका दोतोरा कडेन व्हरतां. ह्यो मुर्ती मागीर हांवूच उखलून हाडून बाजारांत विकतां. हांवें बेश्टेच ताका त्रास दिले.’ अश्या विचारांत आसतनाच तांच्या कुशीक एकटी जाण्टी आयली आनी त्या मुर्तींक हात लावन पांयां पडली. इतल्यान फातर फोडप्याच्या लक्षांत आयलें की आपलें गाढव घटमूट आसा. ताका फकत गर्वाची पिडा मारल्या म्हणून.

हें कळना फुडें फातर तोडप्यान कुशीक आशिल्ली बडी घेतली आनी त्या गाढवाच्या पांयार चपचपीत मारली. तांणी गाढवाक म्हणलें, ‘‘आरे मुर्खा, सगळे जाण पांयां पडटात म्हणून तूं स्वताक श्रेश्ठ समजता? आरे ते तुकां पांयां पडनात. ते तुजे फाटीर दवरिल्ल्या देवाच्या मुर्तींक पांयां पडटात. हांवें बेश्टीच तुजी काकुळट केली. आतां फुडें सर, ना जाल्यार आनीक मार खातलो.’’ अशें म्हणीत त्या फातर फोडप्यान ताचेर मारपाक बडी उखल्ली. तें पळयना फुडें गाढव सडसडीत चलपाक लागलें. फातरफोडप्याक बाजारांत त्या मुर्तींचें बरें मोल गावलें.

देख: खंयचेच गजालीचो गर्व करचो न्हय. कारण गर्वाचें घर सदांच पोकें आसता.