काणी काणी कोतवा – 17

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

सोंसो आनी कोलो

एका रानांत एक सोंसो रावतालो. तो जिवाक खूब भियेतालो. एका ल्हानश्या बिळांत तो रावतालो. त्या रानांत खुबशीं जनावरां आसलीं. एक कोलो आनी रानवटी माजरूय आसलें. तीं दोगांय एकामेकाचीं दुस्मान आशिल्लीं. केन्नाय पळय एकामेका कडेन झगडटालीं. कोल्याचो दोळो त्या सोंश्याचेर आशिल्लो. तो ताका पळोवन रुच काडटालो. केन्ना आपले तावडेंत सोंसो सांपडटा हाची कोलो वाट पळयतालो. सोंश्याक कोल्याचो आनी रानवटी माजराचो खूब भंय दिसतालो.

एका दिसा त्या सोंश्याच्या बिळा भायर कोलो येवन बसलो. कोल्याक पळोवन सोसो सामको भियेलो. कोलो आतां आपल्याक खातलो ह्या भंयान सोश्याचो जीव कासावीस जावपाक लागलो. इतल्यान ताच्या लक्षांत आयलें, आपलें बिळ खूब ल्हान आनी कोलो आपल्या भिळांत भितर केन्नाच पावपाक शकना. सोश्याचो भंय गेलो आनी सोसो आपल्या बिळांत सुशेगाद न्हिदलो. कोलो भायर बसून सोसो बिळांतल्यान भायर येवपाची वाट पळयत पळयत उबगून थंयच्यान गेलो.
सदांच झगडपी कोलो आनी रान मांजराक एक दीस सोंश्यान हांसत खेळत गजाली मारतना पळयलें. सोंश्याक तांकां पळोवन अजाप जालें. दुसरे दीस सोंश्याच्या बिळा कडेन कोलो आनी रान मांजर पावलीं. सोंश्याक कितेंय कळचे पयलींच रान मांजरान सोंश्याच्या बिळा भितर दावकूल मारलें. सोंश्याक ताचीं नाखटां लागलीं. सोंसो थंयच्यान पळ काडपाक, इतल्यान कुशीक लिपून राविल्ल्या कोल्यान सोंश्याचेर घुरी घातली. सोंसो आपल्या जिवाची भीक मागपाक लागलो. मात त्या दोगांयकूय ताची काकुळट येवंक ना. मरतां मरतां सोंश्यान म्हणलें, ‘‘तुमच्या दोगांयची जेन्ना इश्टागत जाल्ली तेन्नाच म्हाका कळिल्लें आपलें आतां धड ना म्हणून.’’
उपरांत कोलो आनी रान माजरान मेळून सोंश्याक खाल्लो. त्या दोगांयनी सोंश्याक मारून खावपाकूच इश्टागत केल्ली.

देख: एकामेकाच्या कट्टर दुस्मानांची जेन्ना इश्टागत जाता तेन्ना एखाद्रो दुबळो संकश्टांत सांपडटा.