भांगरभूंय | प्रतिनिधी
म्हजे करियरा विशींचे कार्यावळींत हांवें एखादी नवी म्हायती दिली काय, विद्यार्थ्यांचो प्रस्न, दुबाव आसता, की हाचें मार्गदर्शन खंय मेळूं येता. ही तांची शंका गैर न्हय. पूण जंय तें शक्य ना, थंय तुमकां पर्याय दिवप कठीण जाता. म्हाका याद जाता, इब्रामपूर गांवांतलो एक विद्यार्थी अभियंतो जालो खरो, पूण ताणें केन्नाच ट्यूशन घेतलें ना. मार्गदर्शन घेतलें, पूण तें काॅलेजींतल्या प्रोफेसरांचें. तें दोन तरांचे आसता. एकाक पयशे पडनात, तर दुसऱ्याक पयशे मेजचे पडटात. सध्या गोंयांत पावला पावलार दुसऱ्या प्रकाराचें मार्गदर्शन मेळटा. पूण तें भरपूर पयशे दिवन. तें सगल्यांकूच परवडटा अशें ना. खरेंच कांय ह्या मार्गदर्शनाची गरज आसा, असो प्रस्न म्हाका सदांच पडटा. पालकांकूय तो पडटा आसतलो.
कांय वर्सां पयलीं गायड नांवाच्या प्रकारान सांवार घाल्लो. ते वाचून निदान खंय तरी पावूं येतालें, ते परवडटालेय बी. पूण हीं ट्यूशनां सगल्यांकूच परवडटात अशें ना. थोडे उण्या दरान शिकयतले हें जरी खरें आसलें तरी ते सगलें कायदाचेर उरता. मागीर ट्यूशन दिवपी लेगीत विचार करता, हांवें म्हजो दर उणो कित्याक दवरचो? सुवात कित्याक बदलची? जेन्ना गांवगिऱ्या वाठारांनी हे ट्यूशन वर्ग सुरू जातले, तेन्ना फी आपशीच उणीं जातली. पूण तें बेगीन जायत अशें दिसना. ट्यूशनान आतां वेवसायाचें रुप घेतलां. म्हयन्याक लाखांनी जोडपी काय ट्यूशन शिक्षक आसात.
महात्मा गांधीजी सदांच निमण्या मनशाचो विचार करताले. आयज दोळे उक्ते दवरले जाल्यार कितलींशीच करियरां दिसतात, जांचे खातीर व्हडली डिग्री आसपाकूच जाय अशें ना. गोंयांतलेंच उदाहरण दितां, एक बायल चपाती करपाक धरून चलात, 10 रुपया एके चपातीक. दोन वरां भितर ती जर 100 चपाती करता जाल्यार जाले 1000 रुपया! हांका तिका बाॅस तापोवचो ना, तिका ताणूय येवचो ना. कारण तीच तिची बाॅस. दोन वरां काम करून तिका सुटीय घेवपाक मेळटा. हें काम वयर वयर सादें दिसलें तरी ताका आयज खूब मागणी आसा. फुडाराक रांदपाच्या कामाकूय मागणी येतली अशें दिसता. घरकाम करपाक आदले सारके मनीस मेळनात. तशेंच बऱ्याच लोकांक कांय जिनस करपाक कळनात, हें दुसरें कारण. कश्टाचें काम नाका, असलें कारण हांव सांगचो ना. पूण आयचे स्थितीचें वर्णन जरूर केलां. सांगपाचें म्हणल्यार दोळे उक्ते दवरल्यार करियराच्यो जायत्यो संदी लिपिल्ल्यो तुमकां मेळूं शकतात. तुमकां उच्च शिक्षण घेवपाक मेळ्ळें ना म्हूण कितें जालें. एक शिक्षिका सांगताली, की म्हाका इलेक्ट्रशियन जाय आशिल्लो. सरकारी शाळा म्हणटकच कटकटी. ताणें रोखडेंच काम करून दिलें, तें फुकट. अशी कुशळटाय प्रत्येका कडेन आसप गरजेचें जालां. तुमी लेगीत आसपास खंयचे कुशळटायेचो मनीस मेळना तें पळयात. तें काम शिकात. म्हाका खात्री आसा, तुमकां नोकरे परस हातूंत चड जोड आसा. पूण जे पयशे तुमकां मेळटले ताचें वेवस्थित नियोजन करात.
आगरवाडो सरकारी शाळेंतले विद्यार्थी नोकरी करपा परस वेवसाय वा वेवसायीक शिक्षण गरजेचें, ह्या मताचे आसले. तें आयकून बरें दिसलें. एक विद्यार्थी तर कंपनी सेक्रेटरी म्हणल्यार कंपनी सचिवा विशीं म्हायती विचारपाक लागलो. कंपनी सचिवाक मागणी आसा, पूण ताका अणभव आसल्यार चड फायदो. हें तर हें पद सामकें म्हत्वाचें तशेंच जबाबदारीचें. ते सुवातेर मनशाक मिटींग घेवची पडटा. ताचें मिनिट्स काडचें पडटात. उलोवपी पळोवचे पडटा. तो सल्लो दिवपी आशिल्ल्यान ताका योग्य कायदेशीर सल्लो दिवचो पडटा. तुमकां ह्या म्हत्वाच्या पदा खातीर एक तर बारावी उपरांत पदवी मेळटकच नोंदणी करपाक मेळटा. ताचे उपरांत फावंडेशन एक्जेक्युटिव्ही वा प्रोफेसेन्सीयल परिक्षा दिवची पडटा. ती सीएस म्हणल्यार इंडियन कंपनी सेक्रटरी ही संस्था घेता. ही परिक्षा पास जातकच तुमकां प्रशिक्षण घेवचें पडटा. वांगडीपद मेळटा. ह्या मानाच्या पदाक पगार भरपूर आसता. काॅर्पोरेट विश्वांत ताका बरो मान आसा. तेन्ना प्रत्येकान करियरां सोदचीं. ते खातीर वेवबायटी पळोवच्यो. पेपर वाच्चें. नोकऱ्यांच्यो जायराती पळोवच्यो.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
