भांगरभूंय | प्रतिनिधी
‘औ’ ह्या स्वरान आरंभ जातल्या उतराची देख दितना एका कोंकणी उजळणी पुस्तकांत ‘औरंगजेब’हें उतर वापरलां. हें पुस्तक एके खाजगी वितरण संस्थेन प्रकाशीत केल्लें आनी कांय मेजक्या शाळांनी थोड्याच काळा खातीर ताचो वापर जातालो. आयज ह्या पुस्तकाचो कोणाक उगडास लेगीत आसचो ना. पूण कांय जाणांक पुरिल्लीं मडीं उस्तून काडपाक भोव व्हड सूख मेळटा. ताचेर टिका करपी लेख कांय दिसाळ्यांतल्यान आनी प्रसार माध्यमांतल्यान फाटल्या दिसांनी प्रसिद्ध जाले.
हालींच्या काळार प्रसार माध्यमां सहजतायेन उपलब्ध आशिल्ल्यान खंयच्याय विशयाचेर आपली प्रतिक्रिया उक्तावंकच जाय अशे तरेची समजणी कांय जाणांनी करून घेतल्या. विशयाचे खोलायेक वचून ताचेर अभ्यास करचो आनी उपरांतच आपली भुमिका मांडची अशें तांकां दिसना. तातूंत जर विशय राजकी वा धर्मीक आसत तर कांय जाण ताचेर आपलें नाशिल्लें गिन्यान पाजळावपाक तत्पर आसतात.
वास्तवीक, औ फॉर औरंगजेब म्हूण शिकोवपांत कितेंच गैर आसूंक फावना. पुस्तकांत औरंगजेबाचे गूण गायिल्ले जाल्यार एक वेळ समजूं येतालें. हें पुस्तक भुरग्यां खातीर आसा. खरें म्हणल्यार, भुरग्यांक ल्हान पिरायेरच आमी छत्रपती शिवाजी महाराज शिकयतनाच औरंगजेबय शिकोवंक जाय. मनान आनी विचारांनी घडटे पिरायेचेरच भुरग्यांक मनशाच्या आंगांतले गूण- दुर्गूण हांची वळख जावंक जाय. समाजांतल्यो बऱ्यो- वायट वृत्ती- प्रवृत्ती तांकां समजूंक जाय. पालक आनी शिक्षकांनी भुरग्यांक समाजीक एकचाराचो आनी लागणुकेचो पाठ शिकोवंकच जाय. पूण तें करतना कसलोच पुर्वग्रह दवरूंक फावना. खरें तर हें पालक, शिक्षक तशेंच समाजांतल्या जापसालदार घटकांचे कृतींतल्यान भुरग्यांनी निरिक्षणांतल्यान आनी अनुकरणांतल्यान शिकूंक जाय. रावणाचे अवगूण सांगतनाच ताच्या आंगांत आशिल्ल्या बऱ्या गुणांचोय उल्लेख भुरग्यां कडेन उलयतना करूंक जाय. आंगांतल्या वायट गुणांक लागून बरे गूण कशे लिपून उरतात हें भुरग्यांक कळपाक जाय.
हालींच्या काळांत समाजांत धर्मीक दुस्वास वाडपाक लागला. धर्माच्या नांवार अधर्म चल्ला. आपल्या धर्मांचें तत्वज्ञान वा गिरेस्तकायेचेर दोन वाक्यां लेगीत धड सांगूंक कळचीं नात ते धर्माची मक्तेदारी आपणेच घेतिल्ले वरी वागतात. अशे लोक धर्मा- धर्मा मदीं दुराय निर्माण करतात. साबार धर्मांचे लोक पिळग्यांच्यो पिळग्यो एकचारान रावतल्या आमच्या धर्मनिरपेक्ष देशाच्या लोकशाही बसकेक हें मारक थारूं येता ही गजाल तांच्या लक्षांत येना. दुर्दैवान, हो अजेंडा आयज शाळांतय पावंक लागला.
मुळाव्या पांवड्या वयल्या एका पाठ्यपुस्तकांत धर्मीक उत्सवांचेर पाठ आसात. हिंदू धर्मांतल्या चवथीचेर फकत चार ओळींचो आनी नाताळ तशेंच मिसाचेर वळेरेन सोळा आनी अठरा ओळींचो पाठ आसा अशी टिका एका दिसाळ्यान हालींच आपल्या पयल्या पानार केल्या. आपले भुमिके वरवीं समाजीक, धर्मीक एकवट सादपाची जापसालदारकी दिसाळ्यांचेर आसता. पूण, आयज काल आपलो खप वाडोवपाच्या यत्नांत कांय वर्तमानपत्रां बातम्यो अतीरंजीत करून छापतात आनी समाजाचें व्हड लुकसाण करतात. गोंयांत अल्पसंख्य आसून लेगीत गोंयचे मुक्तीझुजांत तशेंच मुक्ती उपरांत राज्याचे सर्वांगी उदरगतींत व्हड योगदान दिल्ल्या क्रिस्तांव समाजाच्या उत्सवांची वळख घडोवपी पाठांचेर टिका जाता ही खंतीची गजाल. गोंयां भायल्या ह्या मराठी वर्तमानपत्रांक आनी तांच्या महाराष्ट्री संपादकांक आमच्या कोंकणी शिक्षणांत आनी गोंयच्या धर्मीक एकवटांत गरजे भायर मेतेर जावपाचो अधिकार कोणें दिला?
गोंयांत कोंकणी माध्यमांत शिकतल्या भुरग्यां मदीं भौसंख्येन आशिल्ल्या हिंदू धर्मीक भुरग्यांक चवथीची खोलायेन माहिती घरांतच प्रत्यक्ष मेळटा. हेरय धर्मांतल्या उत्सवांची तांकां माहिती जावची आनी त्या धर्मा विशीं ताका आदर निर्माण जावचो हो अशा लेखां फाटलो हेत आसता. गोंयांत नातलांक गोठो सजोवपी साबार हिंदू भुरगे पळोवंक मेळटले. वांगडाच चवथ मनोवपी क्रिस्तांव भावांची संख्या उणी ना. काल आमच्या जाणटेल्यांनी सांबाळिल्लो हो एकचार फाल्यां खातीर सांबाळून दवरपाची जापसालदारकी आमचेर आसा. ती शिक्षणाच्या माध्यमांतल्यान आमकां साध्य करपाची आसा.
अंदूं ईद आनी आषाढी एकादस एकाच दिसा आयिल्ली. एके शाळेंत ईदाच्या निमतान भुरग्यांक घरा पालकांनी शक्य आसल्यार शिरखुर्मा करून खावपाक दिवचो असो एक उपक्रम दिल्लो. एका पालकान म्हाका फोन केलो. म्हणपाक लागलो, ‘शाळेंत फकत ईदाचेर आदारीत उपक्रम दिला. आषाढी एकदशीचेर दिवंक ना’. हांवें ताका विचारलें, ‘आयज तुमच्या घरांत एकादस मनयली मरे?’ ताणें म्हणलें, ‘हय मनयली’. ताचेर हांवें ताका जाप दिली ‘जालें तर, तुमी घरांतच एकादशीचेर आदारिल्लो उपक्रम केला. तुज्या भुरग्याक आषाढी एकादशीचें महात्म्य समजलां. भुरग्याक हेर धर्मांतलेय रिती रिवाज कळचे म्हूण जो उपक्रम शाळेन दिला तोय शक्य आसल्यार राबोवन भुरग्या मदीं धर्मीक एकचाराची देख तयार कर’.
आमी भुरग्यां मदीं ल्हान पिरायेचेरच धर्मा विशींचो दुस्वास तयार करतात. निरागसतायेन एकामेकां कडेन भावचारान वागपी एकाच वर्गांत शिकपी विंगड धर्मीक भुरगीं व्हड जातात तशीं एकामेकां विशां दुस्वासी जावंक लागतात. केन्ना केन्ना कांय भुरगीं अल्पसंख्य समाजांतल्या भुरग्यां वांगडा एका बांकार बसपाक वा तांच्या वांगडा बसून टिफीन खावपाक तयार नासतात. हो धर्मीक दुस्वास कोण तकल्यांत घालता तांच्या?
फाल्यांचे पिळगेक एक घटमूट समाजीक बसका आशिल्लो देश दिवपाची लागणूक शिक्षक आनी पालकांची. औरंगजेबाचो उल्लेख पाठ्यपुस्तकांत आसप हो जर गुन्यांव आसत जाल्यार छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या नांवार राजकारण करून तांची प्रतिमा बिगडावप तितलेंच गुन्यावाचें आसा. छत्रपती शिवाजी महाराजांनी अन्याय आनी वायट प्रवृत्तीं आड झूज दिवन स्वराज्याची निर्मणी केली. तांच्या पराक्रमी जिवितांत तांकां स्वधर्मियांनी दगो दिला आनी अल्प संख्यांकांनी सांगात दिला अश्यो साबार देखी आसात. गांधीजी आसत वा सावरकर, पंडीत नेहरू आसत वा वल्लभभाय पटेल आनी मोदी आसत वा राहूल गांधी, तांच्या गूण- दुर्गुणांची वळख स्वता करून घेवपा इतली तांक भुरग्यां मदीं आमी तयार करया.
दुस्वासान खंयचोच देश व्हड जाल्ल्याच्यो देखी नात. आमचो देश लोकशायी परंपरेंत विश्वास दवरपी. संविधानच आमचे खातीर गीता, कुराण आनी बायबल. सार्वभौम समाजवादी धर्मनिरपेक्ष लोकशायी गणराज्याची भावना भुरग्यां मदीं केळोवया.
अनंत अग्नी
9422439903
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
