भांगरभूंय | प्रतिनिधी
सुणीं पयस गेलीं ते पळोवन तो सकयल देंवलों. आंगा वेलो भेस आनी रुपडे देंवयलें, थंयच उडयलें आनी…
नवीन वर्साक येवकार दिवपाक सगळे जाण तयार आसतात. शाळेच्या भुरग्यांक नातलांची सुटी आसता. देखून ते वाड्या वाड्यार 31 डिसेंबराक ओल्ड मॅन करून दवरतात आनी पोरण्यां वर्साक बायबाय करून नव्या वर्साक येवकार दिवपाचे तयारेंत आसतात. आमच्या वाड्यार दरवर्सा आमी भुरगे ओल्ड मॅन करून भोंवपाक वताले. दर फावट नवो भुरगो ओल्ड मॅन जातालो.
एका वर्सा आमी आमच्या एका इश्टाक ऑल्ड मॅन केलो. ऑल्ड मॅनाचो भेस घालून ताका घेवनआमी वाड्यार भोंवपाक लागले. वाजप करीत आमी भोंवताले. दरेका घरामुखा वेल्यान आमी वताले. सगल्या वांगड्याक खूब मजा येताली. वाड्या वयलो लोक आमची उर्बा वाडयताले. एका घराचे मुखार आमी पावले तेन्ना काय सुणीं ऑल्ड मॅनाक पळोवन भोंकपाक लागलीं. तें पळोवन बाराबर आशिल्या वांगड्यांनी तांकां धांवडांवपाक सुरुवात केली. पूण तीं सुणीं तांच्या फाटल्यान लागलीं. तशें सगळे जाण फाटी सरले. सुणी आंगार येवपाक लागलीं म्हूण सगले जाण जीव वाटापाक धांवपाक लागले.
हांगा ऑल्डमॅन एकलोच उरलो. तो सुण्यांक आयतोच सांपडलो. सगळीं सुणीं ताच्या फाटल्यान लागलीं. जालें. . . . ऑल्ड मॅन काचाबूल. तो एकटोच आपलो भेस आनी तोंडाचें रुपडें सांबाळून धांवपाक लागलो. फाटल्यान सुणीं आनी फुडें ऑल्ड मॅन. सगळे वांगडी पयसुल्ल्यात पळयतात. पूण कोणेंच ताची काकुळट केली ना. ऑल्ड मॅनाक कितें करचें तें समजलें ना .
लागींच एक माड आशिल्लो. तो सरळ फाटीं फुडें पळयनासतना माडाचेर चडलो. ऑल्ड मॅन माडाचेर चडून हुस्क्या मेकळो जालो खरो, पूण सकयल मात चार- पांच सुणीं माडाच्या मुळांत रावन नेटान भोंकतालीं. तो आतां चिंतेंत पडलो. आतां सकयल देंवतलों कसो. पळोवप्यांक दिसतालें की हीं सुणीं माडार चडिल्ल्या सावजाक धरपाक दबो धरून बसल्यांत. बरोच वेळ ऑल्ड मॅन जाल्लो आमचो इश्ट माडाचेरुच उरलो. सकयल देवपाक कशेंच मेळना. ताणें सुण्याक शू शू करून धांवडावपाचो यत्न केलो, तशीं सुणीं आनीक नेटान भोंकपाक लागलीं. खूब वेळ आमचो इश्ट ओल्ड मॅनाच्या भेंसात शू शू करून तांकां धांवडायतालो. सरभोंवतणीं आसलो लोक मजा पळयतालो, पूण ऑल्ड मॅनाच्या आदाराक कोण येनासलो. अखेरेक सकयल सुणीं भोंकून भोंकून जाम जालीं आनी ल्हव ल्हव थंयच्यान पयस गेलीं.
आमचो इश्ट जाम जाल्लो पूण करतलो कितें? सांगतलो कोणाक? लागीं कोणूच नासलो. आपआपलो जीव वाटावपाक सगले पयस. सुणीं पयस गेलीं ते पळोवन तो सकयल देवलों. आंगावेलो भेस आनी रूपडे देवयलें, थंयच उडयलें आनी नीट घरा गेलो. घरा आमी सगलें वांगडी गेलेस पूण कोणा कडेन ताणें एक उतर लेगीत काडलेना. फुडलें वर्सा ते सगळे वांगडी परतून ताका मेळपाक आयले तेन्ना मात ताणें गाळयांचों शिंवर घालो.
दत्ताराम केरकार
[email protected]
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
