भांगरभूंय | प्रतिनिधी
कायद्याचें राज्य तिगपाक न्यायवेवस्थे वयलो विस्वास जपपाक जाय. सत्ते परस न्याय श्रेश्ठ. देखून न्यायसंस्थेंत वावुरप्यांनी न्यायप्रिय आसपाकूच जाय. पेशव्यांचे सरन्यायाधीश रामशास्त्री प्रभुणे (1720- 1789) हांकां आदर्श मानतात. त्या काळांत तांणी न्याय हो व्यक्तीचेर न्हय, तर तत्वांचेर आसता हें सांगलें. सत्ता, सोयरे, चेपणाक बळी पडनासतना न्याय दिलो. न्यायमोगी, धाडसी आनी खाजगी जिणेंत सादे, प्रामाणीक अशें हें व्यक्तीमत्व. न्यायासनाचेर बसप्यान भंय, हाव आनी पक्षपाताक दारांतूच सोडून भितर वचपाक जाय. सरन्यायाधीश प्रभुणे निमणे मेरेन तशेच वागले. न्यायवेवस्थेंत भ्रश्टाचार रिगला, अशें कांय जाण उलयतात. मात, ताका लागून न्यायवेवस्था दुबळी जाता, हें ते विसरतात. आतां तर हो ‘करप्शन इन ज्युडिशियरी’ विशय आठवे यत्तेच्या भुरग्यांक शिकोवपाक एनसीईआरटी मुखार सरल्या. पूण, ताका सरन्यायाधीश सुर्य कांत हांणी हरकत घेतल्या.
एनसीईआरटीक कायम वादांत रावपाची आवड. तांच्या पुस्तकां वयल्यान वाद जाल्यात. ह्या नव्या पुस्तकांत न्यायपालिकेची भुमिका, कामकाजा वांगडाच भ्रश्टाचार, आडकून उरपी केशी, न्यायाधिशांचो उणो आंकडो असले मुद्दे ‘आव्हान’ म्हूण नोंद केल्यात. हातूंतलो भ्रश्टाचाराचो मुद्दो भोवतेकांक खटकला. कपिल सिब्बल आनी अभिषेक मनू सिंघवी हांणी हाचेर केश घाल्या. आतां ह्या पुस्तकाची विक्री थांबयल्या, तशेंच वेबसायटी वयलें हें पुस्तक डिलीट केलां. हो भ्रश्टाचाराचो मुद्दो त्या धड्यांत नेमको कोणें घालो आनी ताका ती परवानगी कोणें दिली, हाची चवकशी सुरू जाल्या. ‘संवसारांत कोणाकूच न्यायपालिकेची बदनामी करपाची परवानगी दिवचे नात. हो कोणेतरी विचारपूर्वक केल्लो एक कट अशें दिसता. ताचे विशीं हांव चड उलोवपाक सोदीना,’ अशें न्या. कांत हांणी म्हणलें.
ह्या पुस्तकाचो पयलो वांटो जुलय 2025 त उजवाडाक आयिल्लो. हें पुस्तक नव्या शिक्षणीक सत्रांत शिकयतले. सर्वोच्च न्यायालयांत 81 हजार, उच्च न्यायालयांत 62 लाख 40 हजार, जिल्हो आनी हेर न्यायालयांनी 4 कोटी 70 लाख केशी आडकून उरल्यात, ताचो उल्लेख पुस्तकांत आसा. सिब्बल आनी सिंघवी हे वकील म्हणटात, ह्या धड्यांत फक्त न्यायालयांत भ्रश्टाचार जाता म्हणलां. मात राजकारण आनी नोकरशाही विशीं एक उतरुय ना. न्या. बागची म्हणटात, बेसीक स्ट्रक्चराच्या विरोधांत ह्या पुस्तकांत बरयलां. हें पुस्तक पयर उजवाडाक आयलें तेन्ना चडश्या न्यायालयांनी, वकील संघटनांनी खवदळ जालो. ‘न्यायाधीश एके आचारसंहितेन बांदिल्ले आसतात, जी न्यायालयांतूच न्हय, तर न्यायालया भायरुय तांचे वागणुकेचेर नियंत्रण दवरता. न्यायवेवस्थेच्या वेगवेगळ्या पांवड्यांचेर लोकांक भ्रश्टाचार तोंड दिवचें पडटा. देखून गरीबां मेरेन न्याय पावपाची समस्या इबाडूंक शकता’, अशें धड्यांत म्हणिल्ल्याचें उजवाडाक आयलां. न्यायाधीशांक पदा वयल्यान काडपाच्या घटनात्मक नेमा विशीं सांगलां. संसद महाभियोग प्रस्ताव मंजूर करून तांकां काडपाक शकतात. केंद्र सरकार पारदर्शकताय आनी भौशीक विस्वास बळिश्ट करपाचो यत्न करता, अशेंय तातूंत आसा.
ल्हान भुरग्यांक भ्रश्टाचाराचेर शिकोवप योग्य न्हय. ताचे परस तांकां न्यायवेवस्था चड बळकट करपाक कितें करचें, ते विशीं सांगूंक जाय आशिल्लें. वकिल जावचेंच, पूण न्यायाधिशूय जावचें, हे खातीर उर्बा दिवंक जाय आशिल्ली. न्यायालय आनी हेर संस्थां विशीं म्हायती दिवप, तांचे मुखार आशिल्लीं आव्हानां सांगप, हो शिक्षणाचो वांटो आसूं येता. ताचेर जायते फावटीं चर्चाय जाता. मात, शिक्षणांतली भाशा वादग्रस्त दिसप, संस्थेच्या स्वाभिमानाक हात लावपाचो यत्न करप, हे खातीर हो वाद निर्मा्ण जाला.
खरें म्हणल्यार भुरग्यांक कायदे, कर्तव्यां, नेम हांचें गिन्यान दिवंक जाय. समाजांत वागचें कशें, भ्रश्टाचारमुक्त, आदर्श, शिस्तबद्ध नागरीक कशे जावचे हाची शिकवण दिवपाची चड गरज आसा.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
