उल्याक पावपी धन्वंतरी नाना

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

…पूण दोतोरूय मनिसूच. दोतोर केन्नाय दुयेंत जावंक शकता. दोतोराक केन्नाय कोणाच्या लग्नाक वा वाडदिसाक वचचें पडूं येता. दोतोर केन्नाय परगावांत वचूंक शकता. दोतोर जो समाजीक वावर करता थंय तांकां वेळ दिवचो पडटा. दोतोराकूय विसव जाय आसता. हाचो आमकां विसर पडटा.

म्हज्या भुरगेपणांत सावय- वेऱ्यां पाज्जे माथ्यार सरदेसायाल्या घरांत दोतोर शेळडेंकार दुयेंतींक तपासतालो. थंडी जाली जाल्यार दोतोर बाटलेंत घालून गुलाबी पोसांव दितालो. बाटली आपणें घरा कडल्यान व्हरपाची. खरूज जाल्यार गुलाबीच मलम दितालो आनी खरूज पेखना जाल्यार पेनिसिलीन इंजेसांव दितालो.
म्हजे भुरगेपणांत दोतोर शेळडेंकार जाण्टो. गोरोपिट्ट दोतोर, धवेफुल्ल पुडवें, शांत उलोवप. सावय, वेरें, वळवय, केरी, बेतकी, वेलकास, पाली, खेडें अश्या दोंगराळ वाठारांनी जंय रस्ते नासले, थंय- थंय दोतोराक व्हरपाक लोक येताले. पनेळांत बसोवन मायणी, सुर्ला दोतोराक व्हरताले. रात आसूं वा दीस. पावस आसूं वा थंडी, दोतोर वतालो. मागीर मागीर तर दोतोर जाण्टो जातकूच कांय सुवातांनी लोक दोतोराक कदेलार बसोवन उखलून लेगीत व्हरताले.
जे उपचार गांवांत करूंक जाय ते दोतोर गांवांतूच करतालो. जे उपचार गांवांत करप शक्य ना तेन्ना गांवां भायर वचचें पडटालें. पूण तेन्ना लोक शेताभाटांत काम करून घटमूट आसताले. देखून भायर वचून उपचार करपा असलीं चडशीं दुयेंसां गांवच्या लोकांक जायनासलीं.
दोतोर शेळडेंकार जाण्टे जाल्ले. तांची भलायकी ताका साथ दिना जाली. तांकां काळजाचे दुयेंस जालें. तांच्या घरांत ते आनी तांची घरकान्न दोगांच. तांकां भुरगें नासलें. जाण्टेपणांत तांणी पणजे वचून रावपाचो निर्णय घेतलो. गांवच्या लोकांच्या मनांत हुस्को जालो. पूण श्रीअनंताचे सासायेन आनी श्रीसांतेरी मायेचे कृपेन त्याच काळांत आमच्या गांवांत नवो दोतोर आयलो. डॉ. दत्ताराम देसाय. निकतेंच गोंय वैजकी म्हाविद्यालयांतल्यान दोतोरकेचें शिकप घेवन दोतोर जाल्ले. तांणी सावय वेरेंच्या ग्रामपंचायत इमारतींत आपलो दवाखानो सुरू केलो. 1979 त हांव धुप्यांतल्या उत्कर्ष विद्यालयांतल्यान मॅट्रीक पास जावन पणजेच्या श्रीनिवास सिनाय धेंपो वाणिज्य म्हाविद्यालयांत शिकपाक लागिल्लों. लागीं लागीं त्याच दिसांनी दोतोर देसाय आमच्या गांवांत आयला. खेडें, सावय वेरें हो दोतोर देसायाच्या मामाचो गांव. आपल्या आईच्या गांवांत येवन आपली वैजकी वेवसायाची म्हुर्तम्हेड रोवपाचो उद्देग आयज मेरेन कितल्या लोकांनी केला हाचो सोद घेतल्यार दोतोराच्या ह्या निर्णयाचें मोल आमकां कळूं येता.
आमी तरणाटे पिरायेर खूब सपनां पळयतात. दोतोर जावप, इंजिनियर जावप, गोंया भायर वा देशा भायर वचून खुब्ब नामना जोडप, खुब्ब- खुब्ब पयसो जोडप हें सर्वसामान्यपणान सगल्यांचेंच सपन आसता. पूण धाडस करून आपल्या शिक्षणाचो लाव गांवच्या लोकांक करून दिवप हें कितल्या जाणांचे सपन आसता? दोतोर दत्ताराम देसायान हें सपन पळयलें आनी तें प्रत्यक्षांत हाडपा खातीर सुरवातेचो कांय काळ हेमलकसा वचून डॉ. बाबा आमटे हांच्या प्रकल्पांत दोतोर वास्तव्य करून आयले. फाटल्या पंचेचाळीस वर्सांत दोतोरान आपल्या सपनाक मूर्त रूप दिल्लें आमकां आयज पळोवंक मेळटा.
सावय वेरें, वळवय, बेतकी केरी ह्या पंचक्रोशीतले चडशे ग्रामस्थ डॉ. दत्ताराम देसाय हांकां नाना म्हणटात. पूण हांव मात तांकां सदांच दोतोर म्हणून उलो मारता. नाना म्हणटकूच लागींचो, कुटंबांतलो वांगडी कसो. आनी दोतोर तसो गांवच्या सगल्यांच्याच लागींचो. सगल्यां खातीर कुटुंबाचो एक वांगडी कसो. पूण कितें म्हणून कोण जाणा तांकां मानान दोतोर म्हूण उलो करचो अशेंच म्हाका सदांच दिसत आयलां, आनी फाटल्या पंचेचाळीस वर्सांत दोतोर देसाया कडेन हांव वेळ आनी काळ पळयनासतना गेला तेन्ना- तेन्ना दोतोर म्हजे खातीर देव कसो उबो रावला.
म्हजी आई, बाबा, काका, काकी, भाव, भावज, हांव, म्हजी घरकान्न, आमचीं भुरगीं, आमचे कामदार, इश्ट जेन्ना जेन्ना दुयेंत पडल्यात तेन्ना दोतोराक फोन करतना म्हाका वेळाकाळाचें भान उरूंक ना. अश्या कठीण प्रसंगार मनीस फक्त आपले पुरतोच पळयता. दुसऱ्यांचें चिंतपाक ताची तकली जाग्यार नासता. हांवूंय मनीस. तसोच वागला. म्हजी मुंबयची काकी सदांच म्हणटाली, ‘असले डॉक्टर मेळूंक भाग्य जाय, आमचे मुंबयंत दवाखानो बंद जालो काय दोतोर फोन सुद्धा उखलीनात. घरा कडेन वचून तपासपाचे तर विसरुनूच वचात’. दोतोर तिचे खातीर रातींचो देड वरांचेर, फांतोडेर तीन वरांचेर केन्ना आपयता तेन्ना आयला. म्हजो बाबा, आई, काका हांचे खातीरूय आयला, अजुनूय येता.
हांगा दोन न विसरपा सारक्यो घटना सांगलें बगर रावूं नजो. पंचवीस वर्सां आदीं आमगेर मडगांवच्यान एक नाल्ल तिजपी (नाल्लांचो दर्जो वळखुपी) कामाक आयिल्लो. तो काम करता करता अकस्मात बेशुद्ध जालो. दोतोराक हांवें फोन केलो. दोतोर त्या दिसा बरो नासलो. आपल्याक व्हरपाक यो, आपूण बरो ना अशें दोतोरान सांगतकूच हांव स्कुटर घेवन दोतोरागेर गेलों. दोतोरान येवन त्या कामगाराक तपासलो. ताका रातभर संडास जाल्लो तरी तो कामगार पोटा खातीर कामाक आयिल्लो. पोटांत कांयच धरनासलें. दोतोरान ताका सलायन चालू केलो. इतलेंच न्हय तर तो तिजपी सारको सावशीत जायसर वरभर बसून रावलो. मागीर म्हाका गाडी आपोवन ताका हॉस्पिटलांत भरती करपाक लायलो.
आमगेर एक घटप्रभेचें जोडपें काम करतालें. श्रीपती आनी शांता. श्रीपती सोरो पितालो. केन्नाय दुयेंत पडटालो तेन्ना ताका हांव दोतोरागेर व्हरतालों. दोतोर ताका सोरो पिल्यार आपूण तुका तपासचो ना म्हणून कडक उतरांनी सांगून वखदां दितालो. पूण तो आपलें कर्म कसोच सोडिनासलो. एक फावटी होळयेक श्रीपती भरपूर सोरो पिलो. तिनसांजेच्या टायमार शांता बोवाळ मारीत आयली. हांव ताच्या रुमार धांवत गेलों. पळयत जाल्यार श्रीपती हां हूं कांयच करिना. हांव आकांतान दोतोरागेर गेलों. दोतोर तेन्नाच खंय तरी वचपाक भायर सरिल्लो. गेटी भायर मार्गार गाडी आडावन हांवें दोतोराक घडिल्ली गजाल सांगली. दोतोर तापलोच म्हजेर. ताका सोरो पिवं नाका म्हणल्यार सोरो पिवपाचो सोडिना. असल्यांक वखदां दिवन कितें फायदो काय म्हणपाक लागलो. दुसऱ्याच खिणाक दोतोर गाडयेंतल्यान देंवलो. कोंसुलतोरीन वचून आपले बॅग घेवन म्हजे वांगडा वळवय आयलो. श्रीपतीक शुद्धी हाडून ताका सलायनाची बाटली लावन ती सोंपसर रावलो. तो शाबुद्धीर येतकूच ताची बरी हजेरी घेतली. आनी सोरो पिता त्या मनशान सोरो पिल्यार आपूण ताका तपाशिना. तेन्ना आपणें तुका तपासूंक येवचो अशे दिसता जाल्यार सोरो सोड अशें सांगून दोतोर गेलो.
सांगतलो जाल्यार अश्यो पायलेक पंचवीस घडणुको सांगू येता. आईक फांतोडेर आरीचो आताक आयलो तेन्ना, बाबाक काळजाचे दुयेंस जालें तेन्ना, म्हजे व्हडले काकीक साकर वाडून मुताचें इंन्फेक्शन जालें तेन्ना आसत वा खंयच्याय कामगाराक मशिनार काम करतना दुखापत जाल्या तेन्ना दोतोर वेळाकाळाक पावला.
पूण दोतोरूय मनिसूच. दोतोर केन्नाय दुयेंत जावंक शकता. दोतोराक केन्नाय कोणाच्या लग्नाक वा वाडदिसाक वच्चें पडूं येता. दोतोर केन्नाय परगावांत वचूंक शकता. दोतोर जो समाजीक वावर करता थंय तांकां वेळ दिवचो पडटा. दोतोराकूय विसव जाय आसता. जेवपाक, खावपाक, न्हिदपाक वेळ जाय आसता हाचो आमकां विसर पडटा. आमी खंयच्याय वेळार दोतोरागेर गेल्यार दोतोरान आमकां तपासून बरें करचें अशी आमची अपेक्षा आसता. आमी दुयेंत आसता देखून आमकां दोतोरा विशीं चिंतपाक वेळ नासता. पूण केन्नाय बसून थंड चित्तान विचार करता तेन्ना म्हज्या लक्षांत येता की जी सेवा शारांनी लेगीत ना अशी सेवा दोतोर देसायान आमकां आयजवेर दिल्या. तांची घरकान्न सौ. उर्मिला हांणीय तांकां यथायोग्य साथ दिल्या. श्रीअनंतदेव आनी श्रीसांतेरीमायेन दोतोर दत्ताराम देसाय आनी तांच्या घरच्यांक अनंत काळ मेरेन बरें आरोग्य दिवं आनी तांची जीण अशीच सुखासमाधानान वचूं…

उदय नरसिंह म्हांबरो
9420766769