भांगरभूंय | प्रतिनिधी
प्रभु श्री रामाक आपणे दिल्लीं बोरां कोडू लागची न्हय म्हूण भोळे शबरीन वेंचिल्लें दरेक बोर आदीं चाखून पळयलें आनी उपरांतूच तीं प्रभू श्रीरामा मुखार दवरलीं. हेच काणयेची देखून तीं हेरांक दिवचे आदीं आपणे चाखून पळोवचीं. तुज्या उतरांतल्यान दुसऱ्याक वेगळोच ‘आनंद’ मेळटा, तो बाबा उतरांनी परगट करपाक जायना. म्हजे खातीर आई- दादा आयज ना. पुणून तांच्या उतरांची देख मात अजूनय म्हजे सांगातात रावल्या. म्हजो दादा आनी आनंदभाऊ म्हाका सदांच जागयताले. ते म्हण्टाले, तुजे उतर बरें आसल्यार तुका खंयच मरण ना. कितलो अर्थ भरिल्लो त्या उतरांनी. आयज जिवीतांतलो एकेक अणभव घेतना तो जाणवता….
मनशाचें उतर जिवितातं एक वेगळेंच नातें निर्माण करता. केन्ना केन्नाय रगताच्या नात्या परस उतरां वरवीं जाल्लें नातें अदीक श्रेश्ठ थारता. खंयच्याय मनशाचो फुडार पर्जळीत घडपा खातीर कोणाच्या तरी उतरांची गरज ही लागताच. मागीर त्या उतरांनी आसूं. माया – मोग, दुस्वास, तुस्त – तोखणाय, बकच्छाय, तेम, हुस्को… तातूंतलें खंयचें उतर मुखा वयल्या मनशाक खंयचे सुवातेर पावयत हें कोणाच्यान सांगू नज. मनशाक उदरगतीचे तेंगशेर वा अभरगतीच्या तळाक पावपाक हीं उतरांच निमित्त थारतात. उतर हें प्रभावी साधनूच मनशाचे बदलते परिस्थितीचें मुळावण थारता.
मनशालें उतर हें वखदां भशेन आसता. ताचे वरवीं मनशाली भलायकी सुदारता आनी इबाडटाय बी. चड प्रमाणांत घेतल्यार तें मनशाचे कुडीचेर फावो तो परिणाम करता. तें मनशाच्या वांट्याक खोशीय हाडटा तेंचपरी निर्शेणीय बी. उतरां मनशाक सुखायता आनी रडयताय लेगीत. उतर मान-भोवमान मेळोवन दिता जाल्यार अपमानूय करपाक केन्ना फाटीं रावना. देखूनच जावये, दरेकल्याच्या घरांतली वा भोवतणचीं मायेस्त, संस्कारी मनशां उतर बरें दवरपाक शिटकायत आसता.
ह्या संवसारांत मनशान सदांच आशावादी रावचो. मनशान सदांच सकारात्मक नदरेन वागचो. कारण मनशाक जर सुखाची उमळशीक लागता जाल्यार न्हयकारात्मक नदर ताणें सोडून दिवंकच जाय. दोळ्यार नितळ कंवचेचें वक्ल आसत जाल्यार भोंवतण निवळ- नितळ दिसतली. तीच अफेक्षा आसता. देखून फुडार नितळ- निवळ- सुंदर पळोवपाचो आसा जाल्यार आदीं नदर आनी विचार नितळच दवरपाची गरज आसा…. कशें?
आयज संवसारांत माजराचे गुण आपणावन जियेवपी मनशा चड प्रमाणांत दिश्टी पडटात. पिते दूध डोळे मिटूनी जात मांजराची…. दूद पितना आपणाक कोणें पळोवचें न्हय म्हूण माजर आपले दोळे धांपून चोरयां दूद पिता. मात ते वेळार पुराय संवसाराचे दोळे उगते आसतात. ते ताका दूद पितना पळयत आसा हें माजराच्या लक्षांत येना हें ह्या संवसारांतलें एक मोठें अजाप, जरी आसलें तरी अशें म्हणचे परस माजराच्या नांवान आपणें केल्लें कर्म लिपोवंक सोदून काडिल्लो हो एक बेस्ट उपाय मनीस आपणायता अशें म्हणल्यार अतिताय जावचीना.
जो मनीस आशावादी आसता तो जियेवपाक दुसऱ्याच्या उतरांतल्यान प्रेरणा येता. ते प्रेरणेंतल्यान आपलें जिवीत सुख, समृद्धीन लडपाचो यत्न करता. जिवितांतलो आनंद पुरायपणान मेळोवंक सोदता. अशे वेलार ते व्यक्तीक जर आमचे कडसून बरें उतर जाय, तातूंतल्यान जर ताची प्रगती जाता, जाल्यार आदी ताका ते कित्याक दिवचे न्हय? जर एखादऱ्याक आमच्या उतरातल्यान आनंद मेळटा आसत जाल्यार ताचे खातीर बरें उतर दिवन तें पुण्य आमी आमच्या वाट्याक कित्याक मेळवचें न्हय? म्हणटात न्हय, दुसऱ्यां खातीर जगप हो आमचो धर्म, तें मनीसपण. दुसऱ्याक बरें उतर दिवन ताका आनंद दिलो जाल्यरा तातूंतल्यान आमचे जिणेचें सार्थक जालें, अशें जावंचेंना?
पयशां बगर दुसऱ्यांक सुख, आनंद, धादोसकाय दिवपाचें काम फक्त एक उतर करता. आदी तें आमचे कडेन आसा जाल्यार तें उतर दिवपाक आमी फाटीं कित्याक सरचें? आमचे आवय- बापायन हेरांक आनंद, खोस दिवचे खातरी संस्कारा वरवीं तें आमकां दिलां. मागीर आमी तें लिपोवन दवरचें कित्याकय़ आवय- बापान दिल्ल्या उतरांक पाळो दिवन तातूंतल्यान बरें कित्याक सादचें न्हय?
आतां पळयात, आपल्या गांवाची, राज्याची आनी ते वरवीं देसाची उदरगत सादपा खातीर चारचवगां मुखार सोबीत अशा सुवाळ्यांत लोकसेवे खातीरचो सोपूत घेवपी राजकारणी आपलीं उतरां कशीं विसरायेर घालता हेंच कळना. जुमल्यार जुमले हुमळयतना हजारांनी लोकांचें हीत कशें विसरतात? ध्वनीमुद्रीत केल्लीं उतरां प्रकट आसतना आपणें तशें उलोवंकच ना, अशें उलोवपाक जिबेर उतरां येतात तरी कशीं?
भारत म्हजो देश. सगले भारतीय म्हजीं भांवडां. तांचे सुख- समृद्धी खातीर, कल्याणा खातीर आपूण निश्ठेन, निसुवार्थीपणान, निपक्षपातीपणान वावुरतलों… अशीं जीं उतरां जिबेवयल्यान उच्चारिल्लीं आसतात, तांकां मात्तूय वालोर ना, हाचीच देख राजकारणी सामान्यांक दाखोवन दितात. ह्याच उतरांच्या प्रक्रियेंतल्यान तांकां सामान्यांची पर्वा ना वा ते सामान्यांचीं पर्वाच करीनात अशेंय कितें तरी स्पश्ट जाता न्हय? आतां संवसार खूब मुखार पावला, देखून वेळ वळखून आतां तरी दरेक पावलार उलयिल्ल्या उतरांची जाण ताण दवरून सामान्याांचे खोशये खातीर व्हड प्रमाणांत वावरूंक जाय, हें तांणी कशेंच विसरूंक उपकारना. जुमल्यार जुमले हुमकळयत राष्ट्रहिताक आपूण आडखळ हाडटा, हें तांचें मतींत कशें येना? सुर्याच्या उजवाडा इतलें प्रखर आशिल्लें हें सत, तांचें दोळे कित्याक दिपकायना? दिल्ल्या उतराक पाळो दिलो ना जाल्यार सामान्यांच्या वांट्याक ख्यास्त येता. ताका दिल्लें उतर बंधनकारक आसता. मात ह्या लोकप्रतिनिधींक ख्यास्त कित्याक फावो जायना?
भौशीक श्रद्धेच्या सुवातांनी, पवित्र देवळांनी, भौसा मुखार उलयल्ल्या उतरांक पुराय तरेन पाळो दिवन तातूंतल्यान सामान्यांचें हीत सांबाळटलो, त्या सतकार्यांतल्यान तांचो आपूण देव जातलों, ते लोकसेवेंतल्यान पुण्य मेळोवपाची संद जी आपल्या वांट्याक आयल्या ती आपूण वगडावचो ना, अशें हे लोकप्रतिनिधी कित्याक येवजितात? तांकां तीं बुद्द येत व्हय?
जिबे वयल्या उतरांनी इतलें बळगें आसता की संवसारांतल्यो वायट गजाली ते वरवीं बऱ्यो जावं येतात, अतृप्त आत्मे धादोशी जातात, निर्शेल्लीं काळजां उर्बेन भरतात. साबार पेंच, संकश्टां, अन्याय, अत्याचार, भ्रश्टाचारान पेटत आशिल्ल्या होमखणांत ह्या लोकप्रतिनिधीं वरवीं बऱ्या उतरांच्यो तशेंच पोटतिडकेन घेतिल्ल्या खर यत्नांच्यो समिधा पडून भोवतणच्या इबाडाचें निवारण घडून येत व्हय?
आमी अपेसा बाळगुया?
उल्हास यशवंत नायक
8010061867
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
