भांगरभूंय | प्रतिनिधी
ह्या बायलांनी नवी क्रांती हाडल्या आनी तातूंतल्यान खूबशी जाणां प्रेरीत जाल्यांत आसतलीं. मुखार जातलीं. हांव अशी आस्त बाळगीतां की ही क्रांती बायलां अशींच मुखार घेवन वतलीं.
सांखळेच्या रवींद्र भवनांत हालींच आस्त बाळगीतां बाळगीतां हें नाटक सादर जालें. लामगांवच्या म्हात्राई काळभैरव महिला मंडळान ते सादर केलें. नाटक सामकें हावसफूल जालें. खूब लोक म्हणटाले, “आमका कदेल नाका आमी सकयल जमनीर बसून पळयतां, तिकेटीचे पयशे दितां, पूण आमकां भितर घेयात”. नाटका विशीं लोकांचो हो मोग पळोवन खूब बरें दिसलें. व्हडलो पावस पडून लेगीत लोकांनी नाटकाक बरो प्रतिसाद दिलो.
महेश चंद्रकांत नायक हांणी हें नाटक बरें बरयलां. एक चली जाका आपलो जिणेंसाथी मानता तोच ताका साथ दिना जाल्यार ताका कितलो त्रास जाता आनी ताची मनस्थिती कितें जाता, तें ह्या नाटकांत आसा. नाटकाचे दिग्दर्शक नितीन शिवराम नायक हांणी हें नाटक अशे तरेन बसयलां की सगळ्या प्रेक्षकांच्या काळजाक तें भिडलें. सगले जाण ह्या नाटकांतल्यान खूब कितें शिकून गेले. बायलोच न्हय, तर दादले लेगीन दोळ्यांतल्यान दुकां गळयताले. दरेका कलाकारान आपापल्या पात्राक न्याय दिलो. पात्रांची भावना सगळ्या प्रेक्षकां मेरेन पावली. जे दुसऱ्यां खातीर त्रास सोंसून जगतात. अमर आपले जिणेंत एक तरी मोगिका येत जाल्यार आपलें दुख्ख सोंपतलें, अशें चिंतता. मम्मीक दिसता आपल्या चल्याचें सपन पुराय जावेचं. आवय जी आपले चलयेचें दुख्ख पळोवं शकना. श्रृती आनी लोविना जीं आपल्या इश्टांक अशीं दुख्खान पळोवंक शकना….. प्रेक्षकांच्या मनांत हीं पात्रां, तांच्यो भावना रिगल्यो.
दिग्दर्शक कसो आसचो ? एक दिग्दर्शक विचार करपी आसपाक जाय, जो एके गजालीचेर खूप बरे तरेन विचार करता आनी ती बरे तरेन फुडें हाडटा. नितीन नायक हांणी नाटकाचे काणयेचेर खूब विचार केला आनी ती बरे तरेन मांडल्या. तुमी नाटक पळयत जाल्यार प्रत्येक गजाल म्हणल्यार नेपथ्य, पात्रांची निवड, पाश्वसंगीत एक वेगळोच अणभव दितलें आनी मनांत रिगतलें. दिग्दर्शकान सगळ्या पात्राक न्याय दिवप कास्टिंग केल्लें. खंयचेंच पात्र आपल्या वयाक कमी वा चड दिसूंक ना. सगले ते- ते भुमिकेंत सोबले. नेपथ्य बरें आसलें. माचयेर बदल करतना एक नवीन प्रकार पळोवपाक मेळ्ळो.
पाश्वसंगीतान नाटकाची भावना खूब बरे तरेन मुखार हाडली. दिग्दर्शकान सरले सारे आनी मारवा ह्या पदांचो बरो वापर केलो. एक वेगळोच अणभव रसिकांक मेळ्ळो. तें चित्र खूब भावनीक आसलें. त्या दृश्यान प्रेक्षकांच्या दोळ्यांनी दुकां हाडलीं.
उमेश कारबोटकार हांणी बरी उजवाडा येवजण केल्ली. तिका लागून नाटक उखलून धरलें. दृश्याची भावना प्रेक्षकां मेरेन पावताली. प्रत्येक पात्राची मुस्तायकी विचार करून केल्ली. जेन्ना नायिका मोगान पडटा तेन्ना गुलाबी रंग हो मोगाचो भाव दाखयता, जेन्ना नायक मरता तेन्ना नायिकेचे धवे कपडे घालप.. आपले जिणेंतलो आपलो मनीस गेलो काय ती कशी धव्या रंगा सारकी खाली जाता हें दाखोवन दितालें.
कलाकार एकामेकांक समजून घेतात, ते खंय चुकले जाल्यार तांकां मदत करतात आनी एकामेकांक आपली कला सुदारपाक मदत करतात, तेन्ना नाटक उठ्ठा. कलाकार एकामेकांक समजून काम करतालीं तेन्ना नाटक बरें जाता हें तांणी दाखोवन दिलें आनी आमी सगळ्यांनी तांचे कडल्यान हें शिकपाक जाय.
बायलांचें नाटक म्हणलें कांय लोक म्हणटात, “बायलाचें नाटक रे? ती किदे करतली? फ्लॉप जातले ते”, पुण ह्या बायलांनी त्या लोकांक चुकीचे थारायलें. ह्या बायलांनी नवी क्रांती हाडल्या आनी तातूंतल्यान खूबशी जाणां प्रेरीत जाल्यांत आसतलीं. मुखार जातलीं. हांव अशी आस्त बाळगीतां की ही क्रांती बायलां अशींच मुखार घेवन वतलीं.
– दुर्वेश प्रदीप उसपकार
पिळगांव- दिवचल
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
