आवयभाशेक मान दिवपाकूच जाय

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

संवसारांत जायत्यो भासो आसात हातूंत दुबाव ना. त्यो शिकपाकूय जाय. पूण आवयभाशेची जतनाय सगळ्यांनी घेवंक जाय.

संवसारांत खंयूय वचात, पूण आवयभास विसरूं नाकात. इंग्लिशीक लागून संवसारांतल्यो 2350 भासो मरपाचे वाटेर आसात. कांय मेल्यात. हातूंत उत्तर मध्य अमेरिका 222, दक्षिण अमेरिकेंत 226, युरोप/ रशिया 148, आशिया 693, आफ्रिका 428, ओशिनिया 733 भाशांचो आसपाव आसा.
संवसारीक भाशा समितीन निश्कर्श काडला की आवयभासो गंभीर परिस्थितींत सांपडत आसात. देखून दरेका खंडांत आनी देशान आपापली आवयभास वाचवपाचो निश्चय करचो. आयज आवयभाशेक दरेका देशांत म्हत्व आसा.
सगळ्यांक आपले आवयभाशेचें म्हत्व कळपा खातीर नोव्हेंबर 1999 त युनेस्कोंत आंतरराश्ट्रीय आवयभास दीस मनोवपाचें थारायलें. कारण 21 फेब्रुवारी 1952 दिसा ढाका विद्यापिठाचे विद्यार्थी आनी भाशा मोगींनी तेन्नाच्या पाकिस्तान सरकाराच्या भाशा धोरणाचो निशेध केलो. कारण तांकां आपले आवयभाशेचें बंगालीचें अस्तित्व तिगोवन दवरपाचें आशिल्लें. निशेध करपी विद्यार्थी आनी समाजीक वावुरप्यांनी आमकां उर्दू नाका, आमचे बंगाली भाशेक अधिकृत दर्जो दिवचो अशी मागणी केली. आंदोलन जालें. लोक मेले. सरकाराक बंगाली भाशेक अधिकृत दर्जो दिवचो पडलो. नोव्हेंबर 1999 त युनेस्कोन आवयभास चळवळींतल्या हुतात्मा तरणाट्यांक श्रद्धांजली दिवपा खातीर आपल्या सादारण परिशदेंत आंतरराश्ट्रीय आवयभास दीस मनोवपाचें थारायलें आनी ही तारीख 21 फेब्रुवारी थारायली.
संयुक्त राष्ट्रा प्रमाण सादारणपणान 6900 भाशा आसात. सगल्यांत चड उलोवपी 10 भासो मँडरीन (चीनी), इंग्लीश, स्पॅनिश, हिंदी, जपानी, रशियन, बंगाली, पुर्तुगेज, अरबी आनी पंजाबी. भारताचो विचार करतना आवयभाशेक वेगळें म्हत्व मेळटा. म्हणल्यार “कोस-कोस पर पानी बदले, चार कोस पर वाणी”. भारतांत आवयभास बदलत वता. आवयभास कोंकणी, मराठी आसली तरी दर 20, 30 किलोमीटरा उपरांत लोकांचे जिणे पद्दती वांगडाच संस्कृतायेंत वेगळी गोडसाण पळोवपाक मेळटा. भारतांत जायत्या जाती, पंथ, धर्माचे लोक रावतात. 28 राज्यां आनी 8 केंद्रशासी प्रदेश आसात. म्हणून भारतांतल्या दरेका राज्यांत वेगळी आवयभास आसा. राज्यांनी तिच्यो वेगवेगळ्यो बोली आयकूंक मेळटात. 22 व्या संवसारीक भास अहवाला प्रमाण 20 भाशांनी हिंदीचो क्रमांक तिसरो लागता. जशें आवयपण आनी बापूयपण म्हत्वाचें. तशेंच दरेका देशाची आवयभास आनी राश्ट्रीय भास म्हत्वाची.
संवसारांत जायत्यो भासो आसात हातूंत दुबाव ना. त्यो शिकपाकूय जाय. पूण आवयभाशेची जतनाय सगळ्यांनी घेवंक जाय. आयज लेगीत भारतांत इंग्लिशीक चड म्हत्व दितात. हाय प्रोफायल व्यक्ती तर इंग्लिशी बगर दुसरी भास उलयनात. हें खंय तरी सरकारान आडावंक जाय. हाका लागून आवयभाशेचो आनी राश्ट्रीय भाशेचो अपमान जाता. खंयचेंय काम करतना वा उलयतना आवयभास पयली येवंक जाय.
डॅडी, पापा, मम्मा,आण्टी, ग्रॅण्डपा आदी जायतीं इंग्लीश उतरां आमकां वापरिल्लीं दिसतात. आई, काकी, मावशी ह्या उतरांचो खास अर्थ आसा. अंकल, आण्टी म्हणटकच नेमकें नातें कळना. भारतांत 19500 परस चड आवय आसा भास. तो भारताचोय इतिहास. सगल्यांनी आपली आवयभास योग्य रितीन वापरली जाल्यार भारतांतल्या दरेकल्याक आपोआप जायत्यो भासो कळटल्यो आनी भाशेचें गिन्यान वाडटलें. जपान, चीन, स्पेन, रशिया, जर्मनी, इस्रायलांत आपापल्या भाशांक म्हत्व दिलां. भारतांतूय तें मेळपाक जाय.

रमेश लांजेवार
9921690779