भांगरभूंय | प्रतिनिधी
भुरगे स्वभावान मायेस्त आशिल्ले. दोगूय एकेच शाळेंत शिकताले. दोगूय इश्ट आशिल्ले.
एकाचें नांव राज तर दुसरो श्रीजय. त्या दोगांकूय एक गूण आशिल्लो. ते कोणूय भुरगे कसलीय वायट कर्मां करतात जाल्यार तांकां तातूंतल्यान भायर सरपाक यत्न करताले. तांचो स्वभावूच असो की कांय भुरगे ते कितें सांगतात तें आयकून घेताले. अशे भुरगे सुदारताले. त्याच खातीर तांकां सगळे पालक वर्ग खूब मानताले. कांय पालक तांची देख घेयात अशें आपल्या मस्ती भुरग्यांक सांगतालें. पूण सगळेच आयकुपी खंय आसतात?
कांय जाण अशे की तांच्या म्हर्यांत नाक लेगीत घासलें जाल्यार सुदारपाचें नांव घे नाशिल्लें. एक भुरगो असो की तो आपल्याक जाय तेंच करतालो. राज आनी श्रीजयान बी ताका सुदारपाचे खूब प्रयत्न केले. पूण ना कुत्र्याची शेंपडी वांकडी ती वांकडीच. मागीर राज आनी श्रीजयान ताका सांगलें, “पळय तुका एक दीस पश्चात्ताप जातलो. मागीर आमकां याद करतलो.”
कांय वर्सा गेलीं. तांचे चडशे इश्ट आपआपल्या संवसाराक लागले. सुखी जिवीत जगताले. हे वटेन हाची मात अशी गत जाली की ताका ना घरचें ना भायरचें. इश्ट लेगीत ताका ताच्या पयलींच्या कर्माची याद करून दिवन पयस रावंक लागले. त्या वेळार राज आनी श्रीजय आपलो संवसार परदेशांत थाटोवन सुखान जगतात हेवूय ताका कळ्ळें. आतां ताका तांची याद जाली की ताच्या मनांत येता, “तांचें आयकल्लें जाल्यार? पूण खूब कळाव जाल्लो. तो पोट भरपाक कसलींय कामां करता. आपल्या इश्टांक याद करीत आसता. तो सदांच म्हणटा, “खरेंच आयकल्लें जाल्यार? तो वेळ परत येवचो ना, हेंवूय ताका कळ्ळें.
सोनाली सु. पेडणेकर.
[email protected]
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
