भांगरभूंय | प्रतिनिधी
ह्या सुंदर सोबीत धर्तरेर आमकां मनीस जल्म मेळ्ळा तो आमी सार्थकी लावंक जाय. सुंदर रितीन जगल्यार खऱ्यांनीच जीण सुंदरूच आसा.
मनशाच्या वागण्यांत आनी उलोवण्यांत सयसुवाद आसप गरजेचो. उखल्ली जीब लायली ताळ्याक अशें जावंक जायना. समाजभान म्हणटात तें पाळून वागपाक जाय. कितें आसता वायफळ उलोवन स्वताचोच अपमान करून कोणे घेवचो न्हय. आमी पयलीं विशय समजून घेवंक जाय. आडेचे पंडीत कोणे जावचे न्हय. नाका थंय चड लुडबूड बरी न्हय. मनांत पुर्वग्रहदुशीत भाव दवरून प्रामाणीकपणा कसो येतलो? थंय तुजे करणेंतल्यान तुजी दुश्टबुध्दीची वृती झळकले बगर रावता? असल्या लोकांच्या हातांत चड अधिकार दिवन उपकारना. ते ताचो गैरफायदो घेवन लोकांक विनाकारण सतायतात. अशा लोकांक मनीसपणाचे बरे धडे दिवपाक जाय. एखाद्या ल्हान व्हड अधिकाऱ्यान मनीसपणान कशें वागप आसता हें बऱ्या सज्जन मनशा कडल्यान आदीं शिकून घेवंक जाय. ते खातीर मनशाचें मन संवेदनशील आसूंक जाय. तोमसोळ कशे वागूंक जायना. मनशाची जीण म्हणजे तारे वयली कसरत. तुजें चित्त थाऱ्यार आसचें पडटा, आनी आपल्या ध्येयाचेर लक्ष केंद्रीत करचें पडटा. जिणेंत सूख दुख्खाचो बॅलन्स सांबाळुनूच मुखार वच्चें पडटा. मनशाच्या जिवन मरणाची कोण खात्री दिवंक शकना. हाची जाण जण एकल्याक आसा.
मनीस मेले उपरांत मनशाचे कुडीचो वालोर शुन्य. जिवो आसा तो मेरेन मनीस आनी ताचो झेत. मरतकूच ताचे मडें जाता, बॉडी जाता, प्रेत जाता. मागीर तो कोणाकूच नाका. बेगिनात बेगीन उखलपाची तयारी करतात. कारण तुजें कुडीतलो आत्मो ब्रम्हांडात केन्नाच विलीन जाल्लो आसता. आमी आमचो आत्मो शुध्द दवरपाक जाय. आमीच आमच्या आत्म्याची जतनाय घेवंक जाय. आत्माे म्हणजेच परमेश्वर. खंयच्याच मनशाक दुखोवंक फावना. मनशाक मनीसपणान वागपाक कळपाक जाय. तर तो मनीस. जांच्यो संवेदनां बोथट जाल्ल्यो आसात, जें समाजांत रीतपगडे वागतात,अनितीन चलतात. जे सतत पापांचें धनी जातात आनी स्वता जावन बरो जीव वाटेक लायतात, अशा बेफिकीर लोकांक समाजची आनी कुटुंबाचीय पर्वा आसना, ताका कोण कितें करतलो?
ह्या सुंदर सोबीत धर्तरेर आमकां मनीस जल्म मेळ्ळा तो आमी सार्थकी लावंक जाय. सुंदर रितीन जगल्यार खऱ्यांनीच जीण सुंदरूच आसा. फक्त जगपाक कळपाक जाय. आयचे घडयेक आमी चिंतनशील, संवेदनशील आनी सकारात्मक जावप खूब गरजेचें आसा. आमी आमचो इतिहास विसरूंक फावना, प्रत्येका कडेन नवो इतिहास घडोवपाची तांक आसता. आपणाल्या बऱ्या कर्तृत्वान समाजाक ताची झलक दाखोवंक जाय. बरे समाज विधायक काम करपाक पयशे पडनात. आमी मनीसपणान वागून, मनीस जोडपाक शिकपाक जाय. ते खातीर आपलें पयलीं उतर म्होंवाळ आसूंक जाय. आनी मन, चारित्र्य निर्मळ, नितळ आसूंक जाय. तरूच तें शक्य आसा. जांकां समजणी आसता तो मनीस. बेशिस्त, कशाय कसो वागता, उर्मट वागता ताका मनीस कसो म्हणचो? अधर्मान वागून ‘तो मी नव्हेच’ असो हाव कोणे हाडचो न्हय.
मनशाची वृत्ती बरी आसूंक जाय. कांय लोक इतले खुनशी वृत्तीचे आसतात म्हूण सांगू, तांचे कोणाक सपन लेगीत पडूं नाका. कांय जाण भपके बहादूर आसतात. उश्ट्या हातान केन्ना कावळो आमडून नकळो. पूण मिरयतले भाटकार कशे. गळ्यांत माळ घाली म्हूण कोण देव भक्त जायना. मनशाचो सभाव बरो आसूंक जाय. कामचुकारपणा, कपटकारस्थनां, फटींगपणां करून कोणा तोंड दुबळ्या मनशांक पिडूंक फावना. अधर्मान कोणाक लुबाडचो न्हय. नस्ती आडेची बंगलाटां करून करून कोणाच्या पोटार मारचें न्हय. वायट वृत्ती ही. कोणाच्या तोंडांतलो घांस काडून घेवपाचें वायट कृत्य कोणेच करूंक जायना. पूण जाता. असल्या दुश्टबुध्दीच्या लोकांचेर समाजीक बहिश्कार घालूंक जाय. जे एकामेकाच्यो चाडयो करून, जावंक आयिल्ल्या कामाक मोडे घालतात. तांचे पसून चार हात पयसूच रावप चड बरें.
आमच्या समाजांत तरातराचे लोक रावतात. सगलेच बरे सोज्वळ मनाचे आसनात. थोडे सामके दोळे फुटके आसतात. दुश्टबुध्दीचे आसतात. थोडे घमेंडी आसतात. कोण संकुचीत वृत्तीचे आसतात. कांय जाण साळसुदपणान आपली कामां सादोवपी कामसादू आसतात. थोडे मड्या वयले लोणी खावपी वृत्तीचेय आसतात. तर थोडे पाडसावेले कुंवाळे जावन समाजा भितर वावुरतना दिश्टी पडटात. थोडे स्वताक अतिसुदारिल्ले समजुपी आसात. जें समाजांत फूट घालपाचेंच काम करतात. तांकां कोणाचेंच बरें जाल्लें सोंसना. तांचे वागणेंय दुबाव घेवपा सारकेंच आसता. कांय लोकांक कोणाचेंच कितेंच बरें जाल्लें पळोवं नजं जाता. ते आपुणूय करचेनात आनी करतल्याकूय आडमेळीं हाडटले. हांकां पाड्या घट्टणाचें म्हणटात. जें तूं खंय चुकता कांय म्हूण पळयत बसतात. म्हणजे तुका कसो तरी ट्रॅप करप. असलें प्लॅन करून, कपट करस्थनां केलीं म्हूण कांयच जायना. गरजे भायर थोडो मनस्ताप जाता खरो. पूण तें घेवन बसूंक फावना. आपूण सारको आसल्यार कोणाकूच भिवपाची गरज आसना. कांय लोकांचेर येवं खेव. तांच्या तोंडार सदांच काळोख.
समाजांतल्यान उंवाळून उडोवपा सारकें कित्याकूच उपकारना अशें. जेवणाक खार आनी धरणीक भार. फक्त पाडेपणां आनी आनी फटींगपणा. दुश्टबुद्धीनूच वागतात. कितें आसता, भायरसून देव देव करप आनी मनांतल्यान राकेस कशें वागप. सोबता हें मनशाक. हांची दांभीकपणा पळोवन किळस येता. इतलें समाजांत ब्रूत लोक आसात. जें अधर्मानूच वागतना दिश्टी पडटात.
असल्या वृत्तीच्या लोकांची मतीभ्रश्ट जाल्ली आसता. तांकां देवा कडेन सोडपाचे. जंय जंय माती आनी मळब आसा, थंय थय ही मनशाची वृत्ती प्रवृत्ती आसतलीच. ताका लागून आमी दुख्खी जावपाची गरज ना. समर्थ रामदास स्वामीन कितें म्हणून दवरलां. ‘जगी सर्व सुखी असा कोण आहे. विचारे मनां तूंची शोधूनी पाहे’.
आतां जण एकल्यान मनशाच्या मनीसपणाची नैतीक मुल्ल्यां सांबाळपाक जाय, तरूच हे धर्तरेर जैवीक संप्पती जिवी उरतली.
काशिनाथ नायक
9158345844
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
