भांगरभूंय | प्रतिनिधी
गोंयांत सुवार्थाची धाम पातळ्ळ्या. कोविडा परस ती खर. बाधा जाल्लो मनीस…..
गोंय मुक्तीक 64 वर्सां पुराय जालीं. ‘आमचें गोंय, आमकां जाय’ म्हणीत स्वातंत्र्यसैनिक लढले. करियर, भलायकी, घरां- दारांचेर तुळशीपत्र दवरून. मुखार कितें हाची पर्वा तांणी केन्नाच केली ना. सुवार्थ सोडून तना- मनान मायभुंयेचे सुटके खातीर हाल सोंसले. जीव पसून ओंपलो. आपल्या गांव, प्रदेशा विशीं तांणी जायतीं सपनां पळयिल्लीं आसतलीं. जाल्यांत तीं साकार? दरेके पिळगेन ते विशीं आयच्या दिसा सिंहावलोकन करूंक फावो. राज्याचो फुडार थारावपाक जायत्यो वेंचणुको जाल्यो. जालें समाज, सैम, मनीसकुळयेचें कल्याण? फाल्यां जिल्हो पंचायती खातीर मतदान जाता. वेंचून आयिल्ल्यांक व्हडलेशे अधिकार नासले तरी गोंयकारांनी व्हड संख्येन घरा भायर सरचें. स्वताक, पक्षाक, संघटणेक विसरून फक्त गोंयचोच विचार करचो आनी फुडाराच्या (फुडाऱ्यांच्या न्हय) पिळग्यां खातीर पवित्र मतदान करचें. गोंया सामकार साबार समस्या आसात, त्यो सुटाव्यो करपाक जिल्हाे पंचायतीच्या वांगड्यांचो हातभार लागतलो, ते ह्या कामाक खांद मारतले, हो विचार मतदान करतना जाय. कारण आमचें गोंय, आमकां जाय!!
जमनींचें रुपांतर, त्यो भायल्यांक विकप, उद्देग- धंदेंय परप्रांतियांच्या हातांत दिवप, दादागिरी, हिंसाचार वाडला, अशें सगलेच सांगतात. खरें आसतलें तें. सगलेच कशे फट उलयतले? जमनी विकून, सैम बेणून आमी आमचे गोंयमायेक नग्न केल्या. जाली तितली विटंबणा पुरो. आतां परतून सैम निर्माण करून तिका पाचव्या शालवान न्हेसोवया. गोंयांत सुवार्थाची धाम पातळ्ळ्या. कोविडा परस ती खर. बाधा जाल्लो मनीस मागीर ‘हांव आनी म्हजें कुटुंब’ व्हायरसान कुड्डो जाता…. हें सुवार्थाचें दुयेंस स्वताच पथ्य पाळून ना करपाचें. सगलेच जाण स्वता पुरतेच पळोवपाक लागले जाल्यार एक दीस फोंडांत पडचे नात? ताचे परस गोंय, गोंयकार आनी गोंयकारपणाचें वासीन तोपून घेवया. तुमी वांचतलेच, वांगडा मायभुंयूय वाटावतली. ती ना तर आमीय ना, हें किरवटेक घट बांदून दवरल्यार बरें!
अपघात, घुंवळे वखदां, चोरयो, दरोड्यां पसून गोंयकारांक केन्ना मुक्ती मेळटली? अपघाताची गिरण अखंड चलता. ह्या मरणकट्या पसून मुक्ती जाय. प्रामाणीक पुलिसांक मेकळो हात दिल्यार तें कितें तरी करपाक शकतले. फाटीर हात दवरून तांकां लढपाक उर्बा दिवंक जाय. उठाबशी काडपाक सांगल्यार नाऊमेद जातले बाबडे आनी करता तेंय काम करचे नात!! गोंयांतलें पर्यटन मळ नितळ करपाक किेंतें करपाचें? जाप बेगीन सोदची पडटली. गोंयचें नांव बदनाम करपांत भायल्यांचो चड हात. तांचीं पापां आमी कित्याक माथ्यार घेवचीं? आमीच हो म्हारू चूड दाखोवन घरांत हाडला. ताका कसो जाग्यार हाडपाचो होच विचार आतां फुडाराक करचो पडटलो. पयसो आयज आसा फाल्यां ना. बरो वास दिवपी उजवात सोंपली काय फाटल्यान गोबर उरता, ताका उजवातीचो वास येना. लोकांक तुमचे विशीं फाटल्यान बरें उलोवंदी. मानान जगात. पयसो जोडचो, पूण प्रामाणिकपणान. मायभुंये कडेन पडमूर, बेमान जावन न्हय! दरेके गजालींत वेव्हार, पयसो पळयता तो मनीस न्हय, तो हिंस्र राकेस, हाचें भान केन्ना येतलें आमकां?
आयज मुक्तीदिसा सगलेच स्वातंत्र्यसैनिकांची याद काडटले. तांच्या सपनांतलें गोंय हें न्हय. काळा वांगडा सगलेंच बदलता. पूण, तातूंतय आमची भाशा, संस्कृताय, कला, कारागिरी, खाणा- जेवणां, सण- परबो, रिती- परंपरा तिगून उरतल्यो, फुडल्या पिळग्यां मेरेन पावतल्यो, त्यो सांबाळपाक ते फुडाकार घेतले, हाचेर सदांच नदर आसची. कारण हे समाजीक, सांस्कृतीक, भाशीक जिणे बगर गोंय, गोंयकार अर्दकुटे. एकेक गजाली आमी शेणयत चल्ल्यात. सगलेच कडेन सुवार्थ सादचो ना, पयसो, पुरस्कार मेळचो ना. तरीय आमी त्यो गजाली सांबाळूंक जाय. स्वत्व, दायज, वळख ती आमची!!
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
