आमची आवयभास, आमची मांयभास

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आयज आंतरराष्ट्रीय मांयभास दीस. ते निमतान विशेश…..

आमच्या देशाक सर्वधर्मसमभाव आशिल्लो देश अशें म्हणटात. वेगवेगळयो जाती, जमाती आनी विंगड विंगड भाशांचो घडपी संगम आमी हांगां पळयतात तशेंच अणभवतात. हो संगम भाशेचें व्हडपण वाडयता. आमची गोंयकारांची मांयभास ही कोंकणी. गोंयचो विशय आयलो कि कोंकणी भाशेचो उगडास सगल्यांकूच जाता. 

आमचें गोंय हें भोंवडेकारांचें नंदनवन. हांगा आयिल्लो भोंवडेकार आमचे मांयभाशेचो म्हळ्यार कोंकणीचो आस्वाद घेतले बगर वचना. एक दोन उतरां तरी उलोवपाचो आनी शिकपाचो यत्न तो करताच. हीच आमच्या भाशेची गिरेस्तकाय आनी व्हडवीकाय. 

माननीय प्रधानमंत्री नरेंद्र मोदीजी लेगीत जेन्ना जेन्ना गोंयांत येतात आनी भाशणां करतात तेन्ना पयलें उतर “ म्हज्या समेस्त गोंयकारा” अशें कोंकणीत उलयतात. तांका सुद्दां कोंकणीची माया आनी आवड लागल्या अशें म्हणल्यार अतिताय जावची ना. गोंयात येवपी मनशाक कोंकणीची अपुरबाय लागल्या बगर जावचे ना हें सत. 

दर ऐकल्याची आपली एक मांयभास आसता. विंगड- विंगड भाशा, वेगवेगळी बोली उलोवपी लोक आमच्या देशाची व्हडविकाय वाडयता. गोंयकारांची मांयभास कोंकणी. आवयच्या पोटातल्यांनूच आमी ती भास वांगडा घेवन हे भुंयेर जल्म घेतात, म्हूण ती आमची मांयभास थारता. भुरगो जेन्ना पयलें उतर उलयता तेन्ना तो मांयभाशेतल्यानूचं उलयता. जितली ताका आवय लागींची दिसता तितलीच ताची आवयभास.  घरांत चडशें उलोवप मांयभाशेतल्यानूच जाता. जण ऐकल्याक स्वतःच्या भाशेबद्दल अभिमान आसता आनी तो आसुंकूच जाय. जितली आमची आवय आमका लागींची आसता तितलीच आमची ही कोंकणी भास. आमच्या भाशेक कोणेंय किदें म्हणत जाल्यार आमच्या मनाक लागता. हो खरो आवय भाशेचो मोग. हो मोग कोंकणीचो.

आमची कोंकणी भास ही खूप गिरेस्त भास. स्वतःचें स्थान, स्वताची अस्मिताय तिगयल्ली भास.  गोंयचें व्हडपण दाखोवपी ही भास.भाशा ही कोणाची जागीर न्ही. भास ही निसुवार्थी , स्वतंत्र आनी नितळ आसता. भाशेचें पावित्र्य दर ऐकल्यान जपचें. भाशेचेर वाद घालच्या परस तिका आपणावची, शिकची , फुलोवची तशेंच विकसित करची. भाशा शिकूंक, उलोवंक मेकळीच आसची ताचेर बंधन आसचे न्ही. आमची कोंकणी भास सोपी तशेंच सरळ आसा आनी ती आमची बोली सुशोभीत करता.

मनशाक उलोवंक भास आसा म्हूण आमी मनीस नाजाल्यार आमका कसलो वालोर आसलो? कितेंय व्यक्त करतलो जाल्यार भाशेचोच आदार आनी आमी गोंयकार म्हणटकच कोंकणीत संवाद साधप खूप सोपें जाता. आमी आमच्या ह्या कोंकणी भाशेक केन्नाच विसरूंक जायना. तिचो दर्जो कमी लेखूंक जायना. तिचो अभिमान आमका सदांच आसचो. तिचो स्तर वयर करपाक दर ऐकल्यान वावर करचो.  ती आसल्यारूच आमचो विकास जातलो. ती आसा म्हूण व्याकरण आयलें, गीतां, पदां, लेख, नाटकां, तियात्र, बायबल आनी हेर गजाली घडल्यो. आनी हाच्या वांगडा मनीस घडत गेलो.

भाशेक लागून बरोवपी घडले तशेंच कवीय घडले. नवे नवे साहित्य निर्माण जावक शकले. कवनां घडलीं आनी सुर विकसीत जायत गेले. लग्नगीतां जावं वा कांतरा, नाट्यसंगीत आसूं वा फुगड्यो, धालो भाशेन आपले प्रभुत्व सगळ्याक सांबाळ्ळें. एका ल्हान भुरग्याक सुद्दां आपले आवय भाशेन शिकूंक जो भरवंसो दिसता तो घडये आनी खंयचो विशय शिकपाक दिसना आसतलो.  इतली मोगाची आनी अपूरबायेची आसता आपली मांयभास.

आपल्या आवय भाशेक, आमचे कोंकणी भाशेक आमी केन्नाच विसरूंक जायना. आवय भाशेचो मान आमी सदांच राखूंक जाय. दर भाशेचें आपले एक म्हत्व आसता, ताची आमकां आपुलकी आसप गरजेचें. भुरग्याचें शिक्षण, बरे गूण, बरे विचार हें सगळें भुरगो भाशेंतल्यानूच आपणायता. भास आमकां उलोवंक शिकयता आनी आपले विचार मांडूक शिकयता. भास दर ऐकल्याचो विकास घड्यता. बरे संस्कार, रीती, आदर भुरगो भाशेच्या माध्यमातल्यानूचं आपणायता आनी ताचो वापर आपल्या जिवीतांत करून एक बरें जिवीत जियेता आनी अशे तरेन एक बरो नागरीक घडटा. दर एका नागरिकाक आपल्या भाशेप्रती रेस्पेद, अभिमान आनी व्हडपण आसचें. जण ऐकल्याक आपले मांयभाशेचो मोग आसचो आनी ताणें तिचो राखणो जावचो हीच जावन आसा काळाची गरज. सगल्यांक मांयभास दीसाची हुनहूनीत परबी 

कोंकणी उलयात 

कोंकणी फुलयात 

उलयता उलयता 

गोंयकारपण दाखयात 

मोगाची म्हजी भास 

दिता जिविताची आस 

सोपी तशीच सरळ 

उलोवंक सामकी खास 

नटयता तिका व्याकरण 

फुगड्यो ओवयां कवन 

सुंदर मंगलअश्टकां 

जागोर, शिगम्या गीतां 

उलोवंक दिता माची 

नवो दिता घास 

नवीन साहित्य रचूंक 

नव्यान दिता श्वास

घडयता तुजो विकास 

मनीस म्हूण आदार 

उतराक तुज्या भार 

लिखाण करूंक तुजें 

नव्यान दिता वाट 

हीच तुजी आवय बाये 

हीच तुजी मांयभास 

शिल्पा लाड 

8411007204