भांगरभूंय | प्रतिनिधी
विचार वेध व्याख्यान माळेंत ‘हांव आनी म्हजो प्रवास’ विशयाचेर व्याख्यान
भांगरभूंय । प्रतिनिधी
नावेलीः आमी भारतीय आसात, अशें भारताच्या संविधाधानाचे प्रस्तावनेंत लगीत बरयलां. थंय लेगीत लिंगभेदाचो प्रस्न येना. मागीर आमकांच समाजांत दुय्यम दर्जो कित्याक? सर्वोच्च न्यायालयान आमकां अधिकार दिल्यात, पूण सरकार मानपाक तयार ना. आमची फुडली पिळगी सिग्नलाचेर उबी रावून भीक मागची ना. आमकां बऱ्या दर्ज्याच्यो नोकऱ्यो कित्याक मेळनात? तुमकां अर्जुनाचें शिखंडी रूप मान्य आसा, बूध हो अलिंगी गिरो हें मान्य आसा, मागीर आमी कित्याक ना? आमकां मनीस म्हणून जगपाचो अधिकार कित्याक ना? अशें समाजांत सतावपी कितलेशेच ज्वलंत प्रस्न श्रीगौरी सावंत हांणी गोमंत विद्या निकेतनाच्या सभाघरांत हाजीर आशिल्ल्या प्रेक्षकां मुखार उपस्थीत केले. फोमेंतो प्रस्तूत गोमंत विद्या निकेतनाच्या विचार वेध व्याख्यानमाळेंत पांचवें फूल सावंत हांणी गुंथले. ‘हांव आनी म्हजो प्रवास’ हो तांच्या व्याख्यानाचो विशय आशिल्लो.
एका सुशिक्षीत कुटुंबांत आपलो जल्म जालो. बापूय पुलीस दळांत आशिल्ले. ल्हानपणा सावन आपले खूब लाड जाले. ल्हानपणांतूच आवयच्या सुखाक पयसावपाचो वेळ आयलो. जसजशी पिराय वाडली, तसतसो म्हजे कुडींतलो बदल आपल्याक जाणवतालो. आपल्याक चलयां वांगडा चलयांचें खेळ खेळपाक आवडटाले. साडी न्हेसपाक, अळंकार घालपाक आवडटाले. बापायक आपल्यो भावना सांगपाचो यत्न केलो, पूण ताणें आपल्याकूच दोशी थारावन शारिरीक मारपेट लेगीत केलो. ताका लागून घरांत कोणाच कडेन बरे संबंद नाशिल्ले. ते खातीर एक दीस घर सोडून वचपाचो निर्णय घेतलो आनी टीव्ही वयले साठ रुपया घेवन घर सोडलें आनी मुंबय पावली.
मुंबय पावली… पूण फुडें कितें करचें तें खबर नाशिल्लें. ताका लागून मनांत घुस्पागोंदळ तयार जालो. रेल्वे स्टेशनाचेर आसतना तृतीयपंथीयांचो गट दिसलो. तांचे कडेन गेले उपरांत तांणी तांच्या गुरू कडेन व्हेली आनी मागीर थंयच्यान आपल्या आयुश्याचो प्रवास फुडें सुरू जालो. सिग्नलाचेर उबी रावून भीक मागपाचें काम सुरू जालें. हें सांगतना श्रीगौरी सावंत हांणी आपले फुडले जिणेचो आयुश्यपट उक्तो केलो.
आपल्या गुरू वतीन एके संस्थेंत तांणी कूड विकपी बायलांचे शारिरीक सुरक्षे विशींचें काम मेळयलें. ह्याच काळांत थंयचे एके बायलेक मरण यलें आनी मागीर तिचे ल्हान चलयेक कूड विकपाक लावपी लोकां पासून वाटावपा खातीरत्या तीन वर्सां पिरायेचे चलयेक आपले वांगडा हाडली आनी मागीर ते चलयेचो सांबाळ करता करता आपले जिणेक वेगळें मोडण मेळ्ळें. श्रीगौरी हांणी सांगलें, आवयपण कितें आसता, तें आपूण ते चलये कडल्यान शिकलें. आयज ती आपली पोसकी चली अमेरिकेंत डेंटिस्ट आसा, अशेंय तांणी अभिमानान सांगलें.
परांत कामाठीपुरा वस्तींत काम करतना एके बायलेन आपल्याक ल्हान चलयेक सांबाळीत आपलो वेवसाय करतना पळयलें आनी ह्या अश्या ल्हान भुरग्यांचो सांबाळ केलो ना जाल्यार ही ल्हान भुरगीं फुडें व्हड जावन वायट मार्गाक लागपाक शकतात हाची कल्पना यली. आनी उपरांत अश्या ल्हान भुरग्यां खातीर कितें करी करचें हें मनांत येतकच आजयेचें घर ही संकल्पनां मनांत रुजली आनी ताका मूर्त स्वरूप दिलें. आमी सगळें कितें करपाक शकतात, पूण भुरग्यांक जल्म दिवपाक शकनात. ते खातीर अश्या ल्हान भुरग्यांची जापसालदारकी ही संस्था व्हड जापसालदारकेन आनी मोगान घेता. आयज हे संस्थेंतल्यो चलयो बरें शिक्षण घेता, अशेंय श्रीगौरी हांणी सांगलें.
पले जिणेंत खूब ल्हान व्हड चड उतार आयले. आपूण तांकां फुडो केलो, पूण आमचे फुडले पिळगेक मात हे त्रास नाका. समाजान आमकां मान्य करून आमकां मनीस म्हूण जगपाचो अधिकार दिवचो, असो उलो तांणी ह्या वेळार हाजीर आशिल्ल्यांक मारलो. ह्या वेळार श्रीगौरी हांणी प्रेक्षकांनी विचारिल्ल्या प्रस्नांक समाधानकारक जापो दिल्यो.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
