भांगरभूंय | प्रतिनिधी
मनशान जगपाची पद्धत शिकून घेतल्या, तो जगणें कितें हें समजून वावुरपाक लागला. ज्या वेगान मनीस प्रगल्भ जाता, तेन्नाच एके वाटेन प्रगतीची चिन्नां स्पश्ट दोळ्यां मुखार येतात तर दुसरे वाटेन पळयल्यार तीं प्रगतीचे नवचेतनेचें अपहरण करतनाय दिसता. कितें खरें कितें सारकें हो जाचो ताचो दृश्टीकोन. कितें तथ्य, कितें सत्य हें जाका दिसता, जो पळयता ताचे दृश्टींतलीं विधानां.
एक वाटेन अहिंसेची स्तुती आनी दिसाउजवाडी वेगळोच भाव आमकां दिसता. परतो हांव खंयच्याय विधानाचेर चूक की बरोबर हाजी जाणीव करून दिवपाक सोदीना. जो जे पद्धतीन पळयता ताका तेच पद्धतीन दिसता. हें समजप सामकें सोंपें आनी सरळ आसा. पूण सगळ्या गुंत्यान एक गजाल हालीं त्रास करता, ती म्हणजे…..मनीस बदलता? की बदलपाचो यत्न करता? खंयच्याच क्षेत्रान येतना तो गरज म्हूणच येता. उपरांत, ती गरज आस जावन ते आशेचो फास जावन त्या जगण्याच्या मोहान तो सामकोच पुटपुटत भायर पडटा आनी अहंकाराचे दिशेन वळटना दिसता.
अहंकाराचा वारा, न लागो राजसा, माझिया विष्णुदासा, भाविकांसी।। संतकवी नामदेव महाराजांच्या ह्या श्लोकांत मानवी जीवनाच्या घातक पांवड्याचें वर्णन केल्लें आमकां दिसता. आरतीच्या सांगातान ही ओळ दर मनशान आर्त भावान आपणावची ह्याच हेतूंतल्यान मांडपाचो यत्न केला. कोण कितलें समजून घेता तोच ताचो खरो भावार्थ.
काय गजाली केले उपरांत आपूण खूप कितें केलें, अशे जांकां दिसपाक लागता, तांणीय हो अहंकार सोंपोवपाची गरज आसा. जी सुरवात केल्या तातूंत चिंतन, मनन करप गरजेचें आसा. हें वारें सुटलें ना जाल्यार काळा प्रमाण ताचोय तितलोच काटो पयस जातलो, हें समजूपाक जाय. जेन्ना स्वताक खूप कितें कळ्ळां असो भ्रम जाता, तेन्ना मुखारलो कितलेय आर्त भावान सांगातना लेगीत ते गजालीचो हांसो जावपाक वेळ लागना. आनी हेच गजालीक लागून मनशाचे प्रगतीचो अंत जावपाक वेळ लागचो ना हेंवूय दिसून येता.
सिद्धांत खांडेकार (गब्रू )
कुडचडें
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
