अस्तुरी

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आवय, भयण, इश्टीण आनी चली. ही जात अस्तुरेची. ह्या संवसारांत जीण ताची उदरगत मनीसजिणेची. समर्थपणान तीच उबारता मनीस जातीचो अंक्ष. ते खातीर खर कश्ट भोगचे पडटात, जेन्ना रचणार देव तिच्या गर्भांत मनीस जातीच्या प्राण्याचे आकृतेक आकार दिता, तेन्ना णव म्हयनें सांबाळटा, आपल्या गर्भपटांत. उपरांत वेदनांचे वादळ सोंसून, दिता ताका जल्म आनी सगलें दुख्ख, सगलें कश्ट विसरता, रडणे आयकून आपल्या भुरग्याचे, आपूण आवय जाल्याचे खोशयेन…

इतली सहन शक्ती, इतली धिटाय देवान फकत अस्तुरेच्याच भाग्यान घाल्या. अस्तुरेकूच आवय जावपाचो हक्क दिला. ते येवजणे खातीर रचणार देवाची तोखणाय करीन तितली थोडीच.

संवसार हो सोबीत दिसता अस्तुरेच्या अस्तित्वान, संवसार हो फुलता, फळता अस्तुरेच्या कर्तुत्वान. देखून संवसारांतल्या प्रत्येकान अस्तुरेचो आदर करूंक जाय. तिका मान सन्मान दिवंक जाय. तिचेर मोग करूंक जाय. कित्याक तर अस्तुरी ही संवसाराची शान, अस्तुरी ही मायेची खाण.

रुखाची शितळ सांवळी ही अस्तुरी, म्हासागरा वरी खोल काळीज तिचें. तिच्या काळजांत देंवपाचो यत्न जरी कोण करीत तो सुखाच्या म्हासागरांत बुडलोच म्हूण समजपाचो. अशी ही अस्तुरी. जल्मदाती आदिमाया, म्हाशक्ती दुर्गा, संपुर्ण अस्तुरेंत एक अस्तुरी…

अस्तुरेचेर अन्याय, अत्याचार करतल्यांक कास्त आसता, कायद्याच्या वेवस्तापका कडेन आनी कायदो माड्डप हो एक गुन्यांव. पूण, अस्तुरेच्या अस्तित्वाची राखण करप हो हक्क प्रत्येक अस्तुरेचो आनी तो तिका मेळूकच जाय.

अविनाश कुंकळकार

   7875237830