अवधूतचिंतन श्री गुरूदेव दत्त

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आयज दत्तजयंती, ते निमतान विशेश

हिंदू धर्मांत मार्गशीस म्हयन्याक म्हत्व आसा. श्रावणां इतलेंच. तुळशीचें लग्न जातकच लग्नां सुरु जातात. मार्गशीस लागताच, गांवांनी जात्रा, दिवजांचो बोवाळ. हेच ताकतिकेंत सवाशिणींचो मार्गशिसाचे ब्रेस्तार पुजपाची  तयारी आनी रोखडोच येवपी दत्त जल्म सुवाळो. 

मार्गशीसांत मृग नक्षत्राचेर श्रीदत्ताचो जल्म. दत्त जयंती मनोवपाचो खास असो विधी शास्त्र सांगिना. पूण दत्त जयंतीच्या सात दीस आदीं गुरुचरित्र पारायण करपाची परंपरा मात आसा. हाकाच लागून दत्तजल्माच्या सातोळ्याक गुरूसप्तक म्हणटात आसतले.  ह्या अवेसरार दत्ताच्या देवळांनी धर्मीक, सांस्कृतीक कार्यावळींचें आयोजन करतात. दत्तम्हाराजाक सांजेर पाळण्यात घालतात. उपरांत सूंठ- साकरेचो प्रसाद दितात. दत्तजयंती शिंयां दिसांनी येता. सुंठ थंडे पसून रक्षण करता.  श्रीदत्ताच्या हातांतलें कमंडलू आनी जपमाळ श्रीब्रह्मदेवाचें प्रतीक, शंख आनी चक्र विष्णूचें तर त्रिशूळ आनी डमरू महादेवाचें प्रतीक. नरसोबाची वाडी, कुरवपूर, गाणगापूर, माणगांव आनी हेर दत्ताच्यो थळांनी ह्या उत्सवाक जायतें म्हत्व आसता. गाणगापुरांत दनपारच्या बारांक दत्तजल्म सुवाळो जाता.  

भारतांत शैव, वैष्णव आनी शाक्त हे तीन पंथ. ते हजार ते बाराशें वर्सां पसून दत्तात्रेयाची उपासना करतात.  महानुभाव संप्रदाय, नाथ संप्रदाय, वारकरी संप्रदाय, समर्थ संप्रदाय आनी श्रीदत्त संप्रदाय हे पांचूय संप्रदाय दत्ताची खर उपासना करतात. दत्त संप्रदायांतले  साधक ‘अवधूतचिंतन श्री गुरूदेव दत्त’ उच्चार करीत आसतात. अवधूत म्हणल्यार दत्ताचें नांव. हाचो अर्थ सदां उमेदीन रावपी, दरेका खिणांक वर्तमानांत जगपी. देवाच्या फाटल्यान गाय म्हणजे पृथ्वी आनी चार सुणीं हीं चार वेदांचें प्रतीक मानतात. दत्तगुरून चोवीस गुरू केल्ले आनी तांचे गुणूय आपणावन घेतलेले.

औदुंबर रुखार साक्षात श्रीदेव दत्ताचो वास आसात अशें मानतात. 21 गुणांनी परिपूर्ण अश्या ह्या रुखा सकयल बसून दत्तात्रेयान नृसिंह मंत्राची उपासना केल्ली. साधना केल्ली. विष्णूच्या नरशींव रुपान जेन्ना हिरण्यकश्यपाक पोटांत नाखटां घालून जिवो मारलो तेन्ना दैत्याच्या पोटांतलें वीख नृसिंहरूपी विष्णूंच्या नाखटांनी गेलें आनी ती जळजळपाक लागलीं. तेन्ना लक्ष्मीन लागींच्या औदुंबराची पिकलेलीं फळां हाडून दिलीं आनी विष्णूक नाखटां भितर खुपसावपाक लायलीं. वखदी फळांचो परिणाम जावन नाखटांचो जाळ थांबलो.  ह्या रुखाक धर्तरेवेलो कल्पवृक्ष म्हणतात. औदुंबराचें सद्दां भक्तीन पुजन करीत जाल्यार मनांतल्यो इत्सा पुराय जातात. ह्या रुखाचें दर्शन घेतल्यार रागीट सभाव शांत जाता. 

दत्ताचे 24 गूण- गुरू

1. धर्तरी, 2. वारें, 3. मळब,  4.  उदक, 5. उजो, 6. चंद्र, 7. सूर्य, 8. पारवो, 9. अजगर (हार), 10. दर्या, 11. पिसोळीं, 12. म्होवां मूस, 13. हती, 14. गुंजुलो, 15. मृग हरण, 16. नुस्तें, 17. पिंगला नांवाची शिंदळकी करपी बायल, 18. टिटवी सवणें, 19. ल्हान बाळक, 20.  कांकण, 21. कारागीर, 22. नाग, 23. कोळी, 24. कुम्मान.  

दत्ताचे अवतार

दत्ताच्या 16 अवतारांचो संदर्भ मेळता. 1. योगीराज 2. अत्रीवरद 3. दत्तात्रेय 4. कालाग्रिशमन 5. योगीजनवल्लभ 6. लिलाविश्वंभर 7. सिद्दराज 8. ज्ञानसागर 9. विश्वंभरावधूत 10. मायामुक्तावधूत 11. मायायुक्तावधूत 12. आदिगुरू 13. शिवरूप 14. देवदेवेश्वर 15. दिगंभर आनी 16. कमललोचन.

संवसारांतल्या प्रत्येक वस्तूंत देवाचें अस्तित्व आसता. दत्तगुरू दर दिसा खूब भोंवताले, स्नान करपाक वाराणसीक, चंदनाची उटी लावपाक प्रयाग वताले.  दनपारची  भिक्षा ते कोल्हापुराक मागताले तर दनपारचें जेवण पांचाळेश्वर म्हाराष्ट्राच्या बीड म्हालांत  गोदावरीच्या पात्रांत घेताले. दनपारच्या जेवणा उपरांतलो विडो खावपाक बीड म्हालांतल्या राक्षस भुवन हांगा येताले, तर प्रवचन आनी किर्तन आयकुपाक बिहारांत नैमिष्यअरण्यांत हांगा वताले, न्हिदपाक ते म्हाराष्ट्रांतल्या माहूरगडार येताले आनी योग गिरनार हांगा करताले.  दत्तांक अवलिया म्हूण संबोधीत केलां. ते खिणाक खिणाक आपलो जागो बदलताले. कृष्णाच्या लिलां सारक्योच दत्ताच्यो लिलाय अगाध आसात. 

प्रीता परब