अमृतकालांत औरंगजेबाची एंट्री

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

केंद्र सरकार 2047 मेरेन विकसित भारत, विश्वगुरू जावपाचीं सपनां दाखयता खरीं, पूण तांची पूर्तताय करपाचे दिशेन वर्तमानांत पावलां उखलपाचें सोडून देशांतलीं सरकारां केन्ना जय श्रीराम, बजरंगबली की जय करत त्रेता युगांत तर केन्ना शिवाजी महाराज की जय म्हणीत, औरंगजेबाक खोंटायत मध्ययुगीन कालखंडात पावतात. 300 वर्सां आदीं सोंपिल्लो खलनायक औरंगजेब आयज देशभर चर्चेचो विशय जाला.
बापायक बंदखणीत बसोवन भावांची, बापोलभावांची कत्तल करून शिंवासन हातासपी औरंगजेबान ताच्या पन्नास वर्सांचे कारकिर्दीत हिंदूंचेर अत्याचार केले, जाचक जझीया कर लादले, देवळां मोडलीं, कला, साहित्याची नासाडी केली. ‘देशांतले इतर धर्म काबार करून देश पुराय इस्लामी करून उडोवपाचो ताचो हेतू आशिल्लो’, अशे अमेरिकन इतिहासकार वील डुरांत हांणी आपल्या पुस्तकांत नमूद केलां. धर्मद्वेशी, दुश्कर्मीं औरंगजेब बरें प्रशासन दिवपाक पावलो ना. मराठ्या आड सतत झुंजिल्ल्यान ताचें शासन कफल्लक जालें. सैनिकांची उपासमार जावपाक लागली. मोगल साम्राज्याच्या वैभवाक उतरती कळा लागली.
हिटलरी राष्ट्रवाद आनी औरंगजेबी धर्मवाद स्वताची संस्कृताय आनी दायजाची संकुचीत व्याख्या करून आपल्या श्रेश्ठत्वा मुखार समाजांतल्या इतर धर्मियांक, तांच्या संस्कृतायेक हिणोवपाक लागतात. हाच्या उलट निव्वळ देशभक्ती समाजांतल्या सगळ्या घटकांक समान मानून एकसंध जोडपाचो यत्न करता, ज्याची आयज आमच्या देशाक चड गरज आसा.
हिटलरी राष्ट्रवादान जर्मनीचो गोबर केलो आनी विश्वयुद्धान जगाच्या समाजीक आनी अर्थवेवस्थेंतूय खवदळ घालो. हालींच्या तेंपार शेजारी देश श्रीलंकेत पूर्व राष्ट्राध्यक्ष गोटाबाया राजपक्सान सत्ता तिगोवपा खातीर थेरावादी बौद्ध धर्मगुरूंक लागीं करून बहुसंख्यक सिंहलीक अल्पसंख्यक मुस्लिमांच्या आड भडकायिल्ले. प्रशासन चलोवपाक अपेशी थारिल्ल्या गोटाबायान देश कर्जबाजारी जालो तेन्ना परदेशांत धांव मारली. उपरांत सिंहली आनी मुस्लीम एकठांय येवन आपले एकतेचो बॅनर झेलोवन ताचो बंगलो लासताना दिसले.
कट्टर धर्मवादी सत्ताधीशां खाला इराण आनी अफगाणीस्थानाचो मध्ययुगीन काळा दिकेन प्रवास आयज आमी पळयतात. इतिहासांत क्रूर, कपटी आनी विस्तारवादी म्हूण बदनाम देश आयज राष्ट्रवाद, धर्मवाद कुशीन दवरून शिस्त आनी कठोर परिश्रमांची कद्र केल्ले कारणान जगांतले विकसित देश जाल्यात. ब्रिटनचे सरकार इतिहासांत तांच्या वसाहतींत गुलाम आशिल्ल्या हिंदू, मुस्लिमांचे वारस चलयतात. हिंदू धर्माभिमानी ऋषी सुनक आयज ब्रिटनाचो प्रधानमंत्री तर मुस्लीम सदीक खान लंडनाचें महापौरपद भुशयता. चीन आनी कोरियांत झुंजांत पाशवी अत्याचारांचो तांडव करपी कट्टर राष्ट्रवादी जपानाक शेवटा दारूण पराभव आनी आर्थिक लुकसाण सोंसचें पडलें. उपरांत कट्टर राष्ट्रवाद सोडून उद्देगीक विकासाचो मार्ग धरलो आनी आयज कारी, इलेक्ट्रॉनीक उपकरणां जगभर निर्गत करता. तेरा कोटी लोकसंख्या आशिल्लो जपान आनी सात कोटी लोकसंख्या आशिल्लो ब्रिटन आयज 140 कोटी लोकसंख्या आशिल्ल्या भारता परस वट्ट घरगुती उत्पादनांत (जीडीपी) मुखार आसात.
जपानांत एके कंपनीत सेगीत दोन दीस जेवणा सुटये उपरांत कामार रूजू जावपाक धा मिनटां कळाव केल्ले खातीर दोन कर्मचाऱ्यांक ख्यास्त म्हूण कंपनी कार्यालयाच्या दारांत उबे दवरिल्ले. पूर्व प्रधानमंत्री शिंझो आबे हांकां हल्लेखोरान रस्त्यार मारून उडयलो तेन्ना लागीचें रेल्वे स्टेशन, मॉल चालू दवरिल्ले. बोवाळ, घिट्टी, घोशणाबाजी करनासतना जनता आपापल्या कामांत व्यस्त दिसली. आमच्या देशांत मात वेळ वगडावपाक निमित्त सोदतात. श्रीराम, हनुमान हांचे जयंती निमतान तलवारी, भाले, पिस्तुलां झेलयत देशभर लाखांनी लोक काम- धंदे सोडून दिसभर मिरवणुकांनी नाचतात. शिवाय दंगे उसळत जाल्यार फुडले दोन दीस काम-धंदे ठप्प. एका चौदा वर्सांच्या पोराट्यान आपल्या फेसबुकांत औरंगजेबाचो फोटो चडयलो, इतलेंशें कारण कोल्हापूर सारकिल्ल्या शारांत काम- धंदे बंद उडोवन सगळ्या हिंदू तरणाटे, जांट्यांक रस्त्यार हाडून उबे करपाक पुरोशें आसता. शिवाजी महाराज जयंती, राज्याभिशेक दिसा लाखांनी तरणाटे गॉगल लावन फेटे घालून मोटर सायकल रॅली काडीत दिसभर रस्त्यार वेळ वगडायतात तेन्ना शिवाजी महाराज हे कुशळ प्रशासक आशिल्ले आनी ‘प्रजेच्या कल्याणा खातीर’ हीं उतरां महाराजांच्या मुद्रेंत आशिल्लीं हाचो तांकां विसर पडिल्लो आसता.
प्रशासन- कारभार सुरळीत चलोवपाक महाराजांनी 1674 वर्सा आठ मंत्र्यांचें ‘अष्ट प्रधान मंडळ’ नेमिल्लें. आयज लोककल्याणाचो सोपूत घेवन मंत्रीमंडळां स्थापिल्ली आसतना देशा मुखारची बेरोजगारी, म्हारगाय सारकिल्ल्या आव्हानांक तोंड दिवपाचें सोडून मंत्रीगण पुतळे, किल्ले, देवळां बांदीत सत्ते खातीर धर्मीक, राष्ट्रवादी ध्रुवीकरणांत व्यस्त दिसतात ही कृती प्रजावत्सल श्रीराम आनी लोक कल्याणकारी छत्रपतींच्या आचरणांक अनुसरून न्हय.
हाचे उलट धर्मांध औरंगजेबाचें अनुसरण देशांतले हिंदुत्ववादी मंत्री, नेते करपाक लागल्यात. भारतीय मुस्लिम हे मुगलांचे वारस असो प्रचार करत तांचेर हल्ले करपाची, तांकां मारून उडोवपाची भाशा कार्यकर्ते, नेते, मंत्री आनी संत, साध्वीय भौशीक मंचा वयल्यान करतना दिसतात. मुस्लीम लेखकांचे लेख, कवींच्यो कविता पाठ्यक्रमांतल्यान भायरावप सुरू जालां. हालीं मालेगावांत एके शिक्षणिक संस्थेत कार्यक्रमाची सुरवात मुस्लीम प्रार्थनेन केल्ले कारणान प्राध्यापकाक निलंबित केला. अशा वेळार मिरजे आमचे शाळेंत मुस्लीम वर्गमित्र संस्कृत शिकताले, सरस्वती वंदना म्हणटाले त्या दिसांची याद जाता. हें समाजातले धर्मीक ध्रुविकरण हाता भायर गेल्यार एक दीस यादवीचे रूप घेतलें. यादवींत जैत- हार कोणाचीय जाली तरी लुकसाण मात देशाचेंच जाता.
शेकड्यांनी वर्सां हांगा सत्तेंत आसतना मुगल, इंग्रज, फ्रेंच, पुर्तुगेज हांणी केल्ले घावे परतून खरवडत रक्तबंबाळ जावपाचें काय काळो इतिहास विसरून देश फुडें व्हरपाचो हें थारावपाचो वेळ आयला. देशांत मुस्लिमांक मुगला वांगडा आनी गोंयांत क्रिस्तांवांक पुर्तुगीजा वांगडा जोडून पळोवप समा न्हय. देशांतल्या, गोंयांतल्या बिगर हिंदू धर्मियांच्यो चालीरीती, जेवण-खाण, वेशभूशा, थोडक्यांत तांची संस्कृताय हांचो सरकारांनी, नेत्यांनी, उजव्यांनी, लेखक मंडळींनी विरोध करप, निंदा करप ही असंविधानिक तालेबानी लक्षणां म्हणू येतात. विशिष्ट धर्मियांक तांचे संस्कृतायेक लागून आयज लक्ष्य करप्यांनी आपले भियेल्ले पूर्वज इतिहासांत वसाहतवादी ताकतींआड झुजांत कमजोर पडिल्ल्यान धर्मांतरां टाळपाक शकले नात हो कलंक स्विकारचो पडटलो. म्हाका हिंदू धर्मियाक इस्लामी सुफी कवी मौलवी जलालुद्दीन रूमीची कवनां आनी पुर्तुगेज कवयत्री फ्लॉहबेल इस्पंका हिची सोनेटा (सानुल्यो कविता) आवडटात जाल्यार हाचेर आक्षेप घेवप्यांक शिक्षणाची खरी गरज आसा समजुपाचें. उच्च पदवी आसली हाचो अर्थ ‘सुशिक्षित’ असो जायना. ते खातीर मेंदू आनी काळजाचीं दारां, जनेलां उकतीं दवरचीं पडटात. “तुमचें काळीज उकते जातासर तें धाडायत बसात”. मौलाना रूमीन म्हणलां.

दीपक लाड
पर्वरी