भांगरभूंय | प्रतिनिधी
पुर्विल्ल्या ग्रंथां सावन आर्विल्ल्या कादंबऱ्यां मेरेन अणकाराक लागून संस्कृताय आनी प्रदेश हांचे मदीं गिन्यानाची दिवप- घेवप शक्य जालां
दरेक भाशेंत भावना, यादी आनी संस्कृतीक दायज हांचें जिवीत जग तिगोवन दवरलां. आवयभास ही पयली सुरेल धून, जी आमी आयकतात. जाच्या माध्यमांतल्यान आमी मोग, काणयो, परंपरा आनी मुल्यां अणभवतात. ती आमची वळख घडोवन हाडटा आनी आमकां आमच्या मुळां कडेन जोडटा. पूण भाशीक विविधतायेन समृद्ध जाल्ल्या संवसारांत भाशां मदलो फरक केन्ना केन्नाय आडमेळीं निर्माण करता. अशा वेळार अणकार गुपचूप मुखार येता आनी आवयभाशेक जोडपी एक अदृश्य पूल जावन लोकांक लागीं हाडटा.
आवयभास हें फकत संपर्काचें साधन न्हय. संस्कृताय आनी इतिहासाचें तें एक जिवीत भांडार. तातूंतल्यान लोककथा, साहित्य, परंपरा आनी विचार करपाची पद्दत पिळग्यान पिळग्यो मुखार सरतात. पूण जेन्ना वेगवेगळ्यो भासो उलोवपी लोक संवाद सादतात तेन्ना हे संस्कृतीक भाशीक शिमे भितर मर्यादा उपरासतात. अणकार ह्या आडमेळींचेर मात दिवंक मजत करता. कल्पना, काणयो आनी गिन्यान आपल्या मूळ भाशे भायर वचपाक परवानगी दिता. अशे तरेन एका समाजाचो आवाज दुसऱ्या समाजाक आयकूंक आनी समजूंक शकता.
अणकाराची भुमिका चड करून अदृश्य आसता. कारण वाचक संदेशाचेर लक्ष केंद्रीत करतात, प्रक्रियेचेर न्हय. पूण अणकारा बगर संवसारांत व्हड प्रमाणांत साहित्य, विज्ञानीक गिन्यान आनी सांस्कृतीक अभिव्यक्ती मेळची ना. पुर्विल्ल्या ग्रंथां सावन आर्विल्ल्या कादंबऱ्यां मेरेन अणकाराक लागून संस्कृताय आनी प्रदेश हांचे मदीं गिन्यानाची दिवप- घेवप शक्य जालां. तातूंतल्यान परस्पर समजूतदारपणा वाडटा आनी वेगवेगळ्या समाजां मदीं संवाद सादपाक प्रोत्साहन मेळटा.
जागतिकीकरणाच्या आयच्या युगांत अणकारांचें म्हत्व आनीकय वाडलां. प्रबळ भाशांच्या प्रसाराक लागून जायत्यो ल्हान भासो नश्ट जावपाची भिरांत आसा. ह्या भाशांच्या साहित्याचें दस्तावेजीकरण करून आनी प्रादेशीक आवाज व्यापक वाचकां मेरेन पावोवन तिगोवन दवरपाक अणकार म्हत्वाचो वांटो घेता. ताका लागून भाशीक विवीधताय तिगोवन उरता आनी नश्ट जायना. भारत सारक्या भोवभाशीक देशांत एकचार सांबाळपाक अणकार खूब म्हत्वाचो. देशभरांत शेंकड्यांनी भासो उलयतात देखून अणकार वेगवेगळ्या प्रदेशांक आनी संस्कृतायेक जोडपाचें काम करता. हाका लागून प्रादेशीक साहित्य आनी गिन्यान राष्ट्रीय आनी जागतीक पांवड्यार पावता आनी सांस्कृतीक आदान-प्रदान घटमूट जाता. देखूनच अनुवादक हे फकत भाशेचे तज्ञ न्हय, तर सांस्कृतीक राजदूत आसतात. मूळ संदेशाचें सार तिगोवन दवरतनाच ते अर्थ, भावना आनी संस्कृतीक बारीकसारीक गजाली एका भाशेंतल्यान दुसरे भाशेंत पावयतात. तांच्या वावराक संवेदनशीलता, सर्जनशीलता आनी संस्कृतायेची खोल जाणविकाय गरजेची आसता. भाशीक अंतर पयस करून, अनुवादक चडशें समावेशक आनी सहानुभूतीपूर्ण जग निर्माण करपाक योगदान दितात.
भाशीक विविधतायेची राखण करपाची आनी भोवभाशीकतेक चालना दिवपाची गरज आसा. अणकार ह्या ध्येयाक तेंको दिता कारण तातूंल्यान दरेक भाशेक आपल्या समाजा भायर आयकुपाची संद मेळटा.
निमाणें, अणकार खऱ्या अर्थान आवयभाशेंमदलो एक अदृश्य सेतू. तो संस्कृतायेक जोडटा, दायज सांबाळटा आनी विविधतायेन समृद्ध जाल्ल्या संवसारांत परस्पर समजुतदारपणाक चालना दिता. भाशीक विविधताय मनयतना, आमी अणकारांच्या म्हत्वाची जाण दवरूंक जाय, कारण तातूंतल्यान खंयचीच भास अलिप्त उरना आनी खंयचीच संस्कृताय लिपना. अणकार आनी आवयभास ह्या दोगांयचे आदर केल्यार देशाची विविधताय आडखळ न्हय तर तीच ताची शक्त थारता.
– शीना राॅड्रिगीस
76203 65934
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
