अन्न हें पूर्णब्रह्म

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

जिवन करि जिवित्वा अन्न हे पूर्णब्रह्म ।
उदरभरण नोहे जाणिजे यज्ञकर्म ॥1॥
आमचे कुडीचें पोशण करपी अन्न हें साक्षात परब्रह्म. जेवप म्हणल्यार फक्त पोट भरप न्हय, तर तें एक यज्ञकर्म अशें समजात. समर्थ रामदास स्वामी हांचीं हीं उतरां. आमी जें कितें करतात, तें पोट भरपा खातीर. तें देवाचें काम समजुपाक जाय. बऱ्या मार्गान पयसो जोडून प्रत्येकान आपलें पोट भरपाक जाय. थंय केल्लीं फटींगपणा केन्ना पचनात, अशें शास्त्र सांगता. अर्थांत ताचेर जाचो विस्वास आसा, तांचे खातीरुच हो विचार. ताटांत वाडून घेतिल्लें सगलें सोंपय, एक कण भायर उडोवं नाका, अशें जाण्टेले सांगतात. हाचे वयल्यान अन्नाक आमी देव मानतात हें कळटा. ह्या अन्नाचो आमी सदांच आदर करपाक जाय. हालींच गोंयांत एक घडणूक घडली. 243 मे. टन तुरदाळ आनी 10.3 मे. टन साकर पेड्डेर जाली. आतां भातेल्ले तुरदाळीचो विलो लावपाक निविदा काडल्या. पूण, जालें तें वायट जालें. सरकाराच्या म्हणल्यार लोकांच्याच पयशांनी हो म्हाल विकत हाडिल्लो. तो फुकट गेलो. हे घडणुकेचे खरे त्रास जातले, ते दिसवड्याचेर कश्ट करून पोट
भरप्यांक. कारण अन्न म्हणल्यार कितें, तें तांकांच चड खबर आसता.
गोंयांत तुरदाळ, साकरेचे बाबतींत जें जालें, तें गोंयकारां खातीर नवें आसत. पूण उत्तर भारतीय लोकांक हाची संवय आसा. थंय दरवर्सा ल्हान- व्हड प्रमाणांत असल्यो घडणुको घडटात. शरद पवार कृशी मंत्री आसतना एका इंग्लीश नेमाळ्यांत फोटवां सयत पावसांत भिजून इबाडिल्ल्या गंव, तांदळाचेर कव्हरस्टोरीच आयिल्ली. धान्य दवरपाक उत्तर प्रदेशांतल्या सरकारी गुदावांनी जागो नाशिल्ल्यान गंवाच्या साकांच्यो राशी भायर उक्ताडार दवरिल्ल्यो. गुदावांनी घुशी, हुंदीर, पारव्यांक लागून कितलें धान्य पेड्डेर जाता, तें सांगपाक नाका. ती कव्हरस्टोरी गाजली. लोकप्रतिनिधी, अधिकारी, विचारवंत, तज्ञ सगले जागे जाले. पूण कांय दिसांनी सगल्यांक लकणी आयली. हे निश्काळजीक लागूनच दरवर्सा 2 कोटी टन गंव दरवर्सा भातेता. फाटल्या स वर्सांच्या काळांत फक्त सरकारी गुदावांनी 40 हजार 546 टन कड्डणाचो इबाड जाला. 3 टक्के दूद उत्पादन दरवर्सा भायर पडटा. देशांत दरदिसा उणेच 20 कोटी लोक उपाशी न्हिदतात. 1 अब्ज 30 कोटी लोकसंख्येंतल्या 14 टक्के लोकांक पोटभर खावपाक मेळना. सगल्यांक अन्न मेळचें म्हूण अन्न सुरक्षा येवजण चालीक लायिल्ली. संवसारीक पांवड्याचेर 113 देशां मदीं अन्न सुरक्षेचे बाबतींत आमचो क्रमांक 71 वो लागता. हे आंकडे वाचून कोणाक राग येवचो न्हय. कारण सरकारी यंत्रणांनीच ते जाहीर केल्यात.
शेतकार पिकयिल्ल्या धान्य, कड्डणाक, भाजी पाल्याक मोल मेळना, कांय वेळार पिकूच जायना म्हूण रिणा खाला चिड्डून आत्महत्या करतात आनी दुसरे वटेन हजारांनी टन धान्य अशें मातयेंत वता. गोंयांत तुरदाळ, साकर इबाडली, तो कश्टकरी शेतकाराचो अपमान. पयसो फुकट गेलो, तो वेगळो. कामाचो आळस, पडलां कोणाक ही सरकारी मानसिकताय, बेशिस्त, मद, बेफिकीरी…. अशीं जायतीं कारणां हाचे फाटल्यान आसात. सरकारान चवकशेचे आदेश दिल्यात. नागरी पुरवण मंत्र्यांनूय कसलेय चवकशेक सामकार वचपाची तयारी दाखयल्या. ह्या म्हालाची आयात करपाक कोरोना काळांत उच्च स्तरीय समिती स्थापन केल्ली. आतां तिची चवकशी जातली. दोशींचेर कडक कारवाय जातली. घडये जावचीय ना. दाल में कुछ काला है, काय सगली दाळूच काळी तें कळटलें? जालें तें चुकीचें जालें. कारण हें अन्न हें पूर्णब्रह्म. ताचो अपमान जावंक फावनाशिल्लो.
सरकारी यंत्रणांचे चुकीक लागून अश्यो घडणुको घडटात. त्यो उजवाडांत येताच अशें ना. देड – दोन वर्सां गुदावांनी म्हाल गुड्ड्याक मारचे परस तो सवाय भितर लोकांक दिल्यार अब्जांनी रुपया लुकसाण जातलें? आनी आतां कितें जालें? कांय शेतकार दूद रस्त्यार ओततात, टाॅमेटो भायर उडयतात, तीय मस्तीच. भायर उडोवचे परस, पेड्डेर करचे परस तो लोकांक फुकट दिवचो. तुरदाळ कोरोना काळांत 200 रुपया कील जाल्ली. तेन्ना ती लोकांक 50 रुपया कील मोलान वांटिल्ली जाल्यार आयज हो वेळ येवचो नाशिल्लो.