शिक्षणः देशाचे उदरगतीची बुन्याद

राष्ट्रीय शिक्षण धोरण 2020 चलणुकेंत हाडपाचें काम सुरू जालां. काळा प्रमाण दरेका मळार बदल हे जायच. सरकारान खोलायेन विचार करून हें धोरण आंखलां. ताका शिक्षणतज्ञांनी येवकारूय दिला. ह्या धोरणाचें खाशेलेंपण म्हणल्यार अध्यापन आनी शिक्षणीक प्रक्रियेंत तंत्रगिन्यानाचो मोट्या प्रमाणांत आस्पाव. भुरग्याचे सृजनशिलतायेक आनी विचारशक्तीक चालना दिवपाचेर हातूंत भर आसा. मनिसपणाच्या मुल्यांचो आदर, थळाव्या संदर्भांचेर भर, भोवभाशिकतेचो अध्यापनांत वापर हांचोय विचार केला. शिक्षक हो सगळ्या प्रक्रियेचो केंद्रबिंदू. नव्या शिक्षणीक धोरणाचें काळीज म्हणल्यारूय जाता. भुरग्यांक घडोवपी तो वाहक. कारण विद्यार्थी शिक्षकांचें अनुकरण करतात. तेच तांचे आदर्श आसतात. शिकोवप आनी स्वता बरें वागप ही व्हड समाजीक जापसालदारकी शिक्षकांच्या खांदार आसता. ते विशीं नव्या शिक्षणीक धोरणांत स्पश्टता आसा. कुशळटाय आनी तांकीचेर आदारीत शिक्षण, 21 व्या शेंकड्यांतल्या शिक्षणाच्यो मोखी मतींत घेवन पुराय शिक्षण पद्दतीची फेररचणूक, निवड करतना भुरग्यांक लवचिकता, कला तशेंच सौंदर्या विशीं खाशेली नदर, शारिरीक शिक्षण, खेळ हांचो ह्या नव्या धोरणांत आस्पाव आसा. विदेशांतल्या विद्यापिठांनी शिकपी भारतीय विद्यार्थी शिक्षणाचेर दरवर्सा 2 लाख कोटी रुपया खर्च करतात. हो पयसो आमच्या देशांत उरचो, हे खातीर हांगाच्या शिक्षणाचो पांवडो उबारपाची घोशणा कालूच केंद्र सरकारान केल्या. आमच्या विद्यापिठांचें संवसारीक पांवड्याचेर नांव जावप गरजेचें. ह्या नव्यान विणिल्ल्या शिक्षणीक रचणुकेंत कितल्योश्योच गजाली आस्पावतात, ही समाधानाची गजाल. कारण आयचीं भुरगीं खंयच्या वातावरणांत वाडटात तें पळोवन ते प्रमाण धोरण थारावप म्हत्वाचें. अर्थांत चाळीस वर्सां आदलो काळ वेगळो आशिल्लो.
कोरोना दुयेंस पातळिल्ल्यान हें शिक्षणीक धोरण लागू जावपाक कळाव जालो. वर्सूच अनिश्चिततायेंत गेलें. कोरोना अजून निवळूंक ना. हातूंत वायटांतूय कांय बर्यो गजाली घडटात तशी एक बरी गजाल घडली. ऑनलायन शिक्षण ही संकल्पना सगळ्यांक आपणावची पडली. सुरवातीक त्रास जाले. फोनसेवेक रेंज नाशिल्ल्यान आसूं वा हेर समस्या पूण भुरगीं स्मार्टफोना वरवीं वर्सभर शिकलीं. केजीचीं भुरगीं लेगीत स्मार्टफोन वा लॅपटॉपा वेल्या ह्या शिक्षणा वरवीं धडे गिरोवंक लागलीं. बरी गजाल. ल्हवू ल्हवू वर्ग सुरू जाले, तरी आतां तांकां नव्या धोरणांत सांगलां ते प्रमाण स्मार्टफोन हाताळपाची कुशळटाय आसा.
राष्ट्रीय शिक्षण धोरणा बाबतींत गोंय सरकारान नेटान पावलां उखलपाक सुरवात केल्या. राज्य पांवड्या वेल्या कृती गटाच्यो बसका चालू आसात आनी मुळावी कामां सुरू जाल्यांत. राज्य शिक्षण संस्थेचे संचालक नागराज होन्नेकेरी हांणी एका वेबिनारांत ही म्हायती दिल्या. गोंयांतले हजारभर शिक्षक ह्या ऑनलायन वेबिनारांत वांटेकार जाल्ले. विशेश म्हळ्यार ह्या शिक्षकांच्या प्रस्नांक, दुबावांक जाणकारांनी जापो दिल्यो. शिक्षणीक तज्ञांनी राष्ट्रीय शिक्षण धोरणाची विस्कटावणी केली. गोंयांत शार आनी गांव पांवड्यार बर्यो आनी सामान्य दर्जाच्यो शाळा असो भेदभाव आमकां सदांच दिश्टी पडटा. एखादे शाळेचो धावेचो निकाल शंबर टक्के येता ती शाळा बरी आनी जी शाळा पांचवी ते धावी मेरेन सगळ्या विद्यार्थ्यांक मुखार पावोवन धावेचो णव्वद टक्के निकाल हाडटा ती शाळा बरी न्हय. हो निकश कितले मेरेन योग्य? दरवर्सा ‘शेंकडो’ मारता त्या शाळांनी णववेंत शिकपी कितले विद्यार्थी नापास जातात, ताचोय नियाळ घेतल्यार बरो. कांय पालकूय स्वता शिक्षणतज्ञ जाल्ले भशेन शाळांचो दर्जो थारावन भुरग्यांच्या फुडारा कडेन खेळ मांडटात. नवे शिक्षण धोरण उद्दिश्टां कडेन तडजोड करिनासतना चालीक लायल्यार विद्यार्थ्यांच्या फुडाराचो हुस्को करपाची गरज ना. बरी शाळा आनी सामान्य शाळा ही विभागणीच नवें वेवस्थे वरवीं सोंपतलीं. शाळा समूह हे संकल्पने खाला एखाद्या वाठारांतल्यो सरकारी तशेंच अनुदानीत शाळा एका पांख्या खाला येतल्यो. साधनां, सुविधा वांटून वापरपाची म्हत्वाची सुचोवणी ह्या धोरणांत आस्पावता. पालकांचो आनी समाजाचो सहभाग वाडटलो हे खातीर पावलां उबारल्यांत. आवयभाशेंतले शिक्षण, तज्ञांचो विद्यार्थ्यां कडेन संवाद अश्यो जायत्यो शिक्षणांच्यो पद्दती ह्या धोरणांत आसात. मना पसून वान्सा- इत्सा जातली आनी हे सगळे एकवटीत यत्न येसस्वी जातले, तेन्नाच शिक्षणाचो दर्जो वाडटलो. दुबावूच ना.