पलतडीं वचात, पूण…

आसा तातूंत सूख मानपी लोक खूब उणे. कांय जाण प्रामाणिकपणान कश्ट करून तेंगशेर पावतात, कांय जाण शॉर्टकट वापरून. कांय जाण मेळूंक ना ताचे आशेन सदांच तानेल्ले आसतात. कांय अल्पसंतुश्टी मनीस मागीर संद मेळ्ळी काय फाटलो फुडलो विचार करिनासतना ती झोंबून घेतात. तातूंत तांची फटवणूक जाताच, अशें ना. पूण ठकसेनांच्या जाळांत ते फारावले जाल्यार तांकां सोंसपाक येवचे नात इतले मानसीक त्रास, अर्थीक लुकसाण जाता. पर्वरे पुलिसांनी धरली ती टोळी असलीच, फटिंगांच्या पायक पसून लजेक घालपी.
कांय जाण विदेश म्हणलें काय वल्लेंतूय धरनात आनी सुपांतूय धरनात. थंय डॉलरांनी पगार मेळटा, थंयची जीण सामकी सुशेगात, गांवांत गरिबी, बेकारी, आपलें तें सगळें वायट आनी भायलें तितलें बरें अशा साबार समजांक (कांय गैरसमज!) लागून विदेश, तातूंत आखाती देश, कॅनडा, अमेरिकेंतली नोकरी आमी सोडिनात. मागीर थंय धाडपी एजंट कोण, नोकरी दिवपी कोण, हाचोय आमी तपास करिनात. पर्वरे धरिल्ले टोळयेन हे मानसिकतेचो लाव घेवन तरणाट्यांक जाळांत फारायल्यात. शेनवारा दोगांक सोडयल्यात. एक पंजाबी जाल्यार दुसरो अफगाणी. हे टोळयेक उक्ताडार हाडपी गोंय पुलिसांची तुस्त, तोखणाय करपाकूच जाय, आनी व्हॉट्सअ‍ॅपाचेर आयिल्ल्या संदेशाचो (मॅसेज) दुबाव घेवन पुलिशेंत वचपी तरणाटेचीय.
नेमकें कितें हें प्रकरण? कॅनडाक नोकरे खातीर धाडटां अशें सांगून वा जायरात दिवन तरणाट्यांक गोंया आपोवप. बोगस पासपोर्ट, विमानाचो बॉर्डींग पास तयार करप… आनी तो तरणाटो आयलो काय ताका फ्लॅटार आपोवन बंद करून दवरप. मागीर ताच्या मोबायला वयल्यान हांव कॅनडाक पावलों, आतां अमूक हजार डॉलर धाड, असो घरच्यांक मॅसेज करप. आतां ह्या प्रकरणांत कितले दुबावीत घुस्पल्यात आनी कितले तरणाटे तांच्या जाळाक फारावल्यात तें कळटलें. हातूंत दोगां गोंयकारांक धरल्यात, अशें नांवां वयल्यान तरी दिसता. ते दोगूच काय आनीक कोण गोंयकार आसात, तेंवूय कळटलें.
सोशल मिडियाचो गैरफायदो घेवन कांय जाण हेरांक तोपयो घालपाक लागल्यात. पयलीं एटीएम कार्ड लॉक जालां, लॉटरी लागल्या अशे संदेश येताले. मात मोबायल फोनाचो नंबर आधार कार्ड, मतदार कार्ड आनी हेर साबार कार्डांक जोडलो आनी ह्या प्रकरणांक नेट आयलो. तातूंत डाटा विकपीय सॉफ्टवॅर कंपनींय वाडल्यात. गिरायकांचीं नांवां, नामे, तांची आवड हाची पुरवण त्यो पयशे दिवन करतात. तातूंत मूळ सॉफ्टवॅरा सारकेच लोगो करून लोकांक मॅसेजी धाडप चालू जालां. ह्या गजालींक इतलो ओतो आयला की खरी मॅसेज खंयची आनी फटिची खंयची हें सुशिक्षीत मनशाकूय खिणभर कळना जालां. सरकारान सायबर विभाग चड सक्रिय करून हीं गुन्यांवांची प्रकरणां हाता मेकळीं करपाचो वेळ आयला. नाजाल्यार हे फटिंगांचे पाय गांवांगांवांनी तयार जातले.
विदेशांत नोकरी दिवपाचें हांयस दाखोवपी टोळयां प्रमाण चड कळंतर दिवपी अर्थीक कंपनींय धुमाकूळ घालीत आसा. दर वर्स, दोन वर्सांनी एक कंपनी येता. दोळेदिपकावपी कळंतर जाहीर करता आनी मागीर आमी उडयो मारून थंय पयशे दवरतात. एक-दोगांक ते मेळटाय बी. मात एक दीस अळम्या भशेन वयर आयिल्ली ती कंपनी अचकीत नाच्च जाता. एकलो न्हय, शेंकड्यांनी लोक बुद्द शिकले तरीय आमी भारतीय हे बाबतींत शाणे जावंक नात. पुलीस, सरकार जाग्रुताय करता, तरीय असले फटोवपाचे आनी फटोवन घेवपाचे प्रकार वाडत आसात. निदान नोकरे खातीर विदेशांत वचपी तरणाट्यांचीं कागदां ते वच्चे पयलीं तपासप सरकारी यंत्रणांक शक्य आसा? म्हणल्यार विदेशांतली ती कंपनी थंय खरेंच आसा काय ना, तिचो वेव्हार, उलाढाल, ती कोण चलयता हें सगळें तपासून मागीरूच भारतीय तरणाट्यांक थंय वचपाक दिवप. थंयच्या दुतावासाचीय मजत घेवं येता. कारण विदेशांत व्हरपाचें आस्वासन दिवन फटयिल्ल्या तरणाट्यांचो आंकडो हजारांनी आसा. तो आतां वाडचो न्हय.