कोंकणी अधिवेशना निमतान….

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

सिंधुदुर्गांतले मनभुलयणें, इतिहासीक मालवण शार. हांगाची तारकर्ली दर्यावेळ, राॅक गार्डन, सिंधुदुर्ग किल्लो पळोवपा सारको. छत्रपती शिवाजी महाराज मालवणांत आशिल्लें. 1664 त तांणी थंय नौदलाचें म्हत्व वळखून किल्लो उबारिल्लो. मालवण समुद्रांतलो हो किल्लो गोंयच्या लोकगीतांनीय अमर जाला. अशा ह्या थळाचेर आयज शेनवार, आयतारा अ. भा. कोंकणी परिशदेचें 32 वें अधिवेशन भरता. परिशदेक अंदूं 82 वर्सां जातात. कोंकणी भाशा, साहित्य, संस्कृताय, शिक्षण ह्या मळाचेर परिशदेन मोलादीक वावर केला, हे न्हयकारूंक जावचें ना. आनीकूय वावर करपाचो हावेस परिशदेन बाळगिला आनी सगल्यांच्या तेंक्याचेर ती बारा हतयांचें बळगें घेवन सोंपेपणी येशाची तेंगशी चडटली, हातूंत दुबाव ना.
8 जुलय 1939 दिसा माधव मंजुनाथ शानभाग हांणी कारवारांत पयली अ. भा. कोंकणी परिशद आयोजित केल्ली. केरळ, कर्नाटक, गोंय आनी महाराष्ट्रांतले कोंकणी भाशक त्या वेळार आयिल्ले. त्या दिसा सावन आयज मेरेन कोंकणी लोक आवयभाशेक वयर काडपाक वावरत आसात. विशेश म्हणल्यार ह्या चार राज्यांतल्या आनी हेर कडल्याय कोंकण्यांक एका सुत्रान बांदून दवरपाचें कार्य परिशदेन केलां. आतां आॅनलायन साधनां वाडल्यांत. ताचो लाव घेवन हो ऋणानुबंद आनीक घट कसो जातलो आनी कोंकणीचे उदरगतींत सगल्यांचो चानयेचो वांटो काय जायना, पूण हातभार कसो लागतलो, हाचेर परिशदेन भर दिल्यार बरो. कोंकणी समाज लिपयांनी वांटून गेला. हीं जुंवीं एकवटाच्या सेतून जोडपाचो वेळ आयला. खूब कठीण हें काम. पूण तसो यत्न जावचो….. निदान ही जुंवीं एकमेकां पसून तुटून आनीक पयस पयस वच्चीं न्हय, इतली तरी जतनाय सगल्यांनीच घेवची.
पयले परिशदेंत कांय थाराव जाल्ले. सदच्या वेव्हारांत कोंकणी उलोवप, सगलें कितें कोंकणींतल्यान करप, कोंकणी खातीर सर्वसादारण लिपी म्हूण देवनागरी वापरप, कोंकणी मुळाव्यो शाळा सुरू करप, साहित्य- पत्रवेव्हार कोंकणींतल्यान करप….! तातूंतले कितले चालीक लागल्यात, हें दरेकल्यान तटस्थपणान थारावचें. दीसपट्ट्या वेव्हारांत कोंकणीचो वापर तसो उणोच जाता. सगले कडेन इंग्लिशीचे पांय धरले बगर गत्यंतर ना. आतां तर आॅनलायन वेव्हारांत इंग्लिशीचोच शेक चलता. भाशीक वेव्हारां पुरतीच कोंकणी उरल्या, अशें म्हणल्यार कोणाक वायट दिसचें न्हय. मुख्यमंत्री डाॅ. प्रमोद सावंत हांकां कोंकणीचो वावर खबर आसा. राजभास कायदो जावन बरींच वर्सां जालीं, मात तो चालीक लागना. सरकारी प्रशासनांत कोंकणी जाय तशी रिगूंक ना. कोंकणी दीस सरकार मनयना. सरकारी कोंकणी शाळाय नात…….. सरकारी येवजण्यांचीं नांवां, घोशवाक्यां कोंकणींतल्यान दारादारांनी पावचीं. अधिकाऱ्यांची, प्रशासकीय यंत्रणेची हे बाबतींत व्हडली जापसालदारकी आसा. गोंयांत बाजारपेठ ना, म्हूण हांगां कोंकणी सिनेमा, टीव्ही मळ उबें रावपाक शकना, अशें कांय जाणांचें मत. तातूंत मात्तूय तथ्य ना, अशें म्हणपाक मेळचें ना. मागीर उपाय कितें हाचेर विचारमंथन जावप गरजेचें. शिक्षण, कला क्षेत्र सोडल्यार हेर मळांचेर नवे कोंकणी वेवसायिक घडनात. पत्रकारितेचें मळूय हाका आडवाद ना. गोंयकारांच्या उत्पादनांचीं नांवां कोंकणी केन्ना जातलीं?, दुकानां, आस्थापनांच्या फलकांचेर कोंकणी केन्ना येतली? कोंकणी शिकून फायदो कितें, अशी मानसिकताय कांय कडेन पळोवपाक मेळटा. खरें म्हणल्यार हो विचार चुकीचो. आंगांत भाशीक कुळशटाय आसल्यार कोंकणींतूय अर्थिक नदरेन खूब कितें करूं येता. जाय ती इत्सा शक्त.
कोंकणी परिशद जावं वा आनीक खंयचीय संस्था, तिचे फाटल्यान युवा शक्त उबी रावल्यार केदेंय व्हडलें शिवधनुश्य उबारप तशें कठीण न्हय. तरणाटे पिळगेन हाचो विचार करपाक जाय. शक्त वांटून गेली काय ती दुबळी जाता. एकेका बोटा परस ती एकठांय हाडून केल्ली मूठ चड शक्तीमान आसता, हें वेगळें सांगपाक नाका. जंय जंय कोंकणी मनीस रावता, थंयच्या एकान एक मनशा मेरेन कोंकणी पावप गरजेचें. खास करून 16 वर्सां पिराये सकयल्या भुरग्यांचेर चड लक्ष केंद्रीत जावचें. कारण तांकांच फुडाराक कोंकणीचो बावटो खांदार घेवपाचो आसा. साता समुद्रा पलतडी हुबोवपाचो आसा….. मालवणाचें हें अधिवेशन जैतिवंत जावं.