भांगरभूंय | प्रतिनिधी
अग्रलेख
………………………………….
हो जमानो डिजीटल. संगणक, मोबायल ही कामाची गरज. तेन्ना दिसान दित बदलत वचपी तंत्रज्ञान कर्मचाऱ्यांनी शिकून घेवंक जाय. यत्न केल्यार तें कठीण न्हय.
…………………………………..
कसलेंय काम थारावीक वेळांत पुराय जावंक जाय, हे विशीं कोणाचें वेगळें मत आसचें ना. पूण, सरकारीच न्हय, तर खाजगी आस्थापनांनीय कांय कर्मचारी कांसवा गतीन कामां करतात. झेमेचीं पिल्लां घेवन न्हिदिल्लो सोंसो पसून उठून कांसवाक फाटीं उडयतलो, इतली ह्या कामांची कांय वेळार गती आसता. कामाचें वजें वाडिल्लें आसल्यार वा किचकट काम आसल्यार एकवेळ समजूं येता, पूण चिमटीभर कामा खातीर मूठभर उशीर जावप हें भोगसुपा सारकें न्हय. सरकारी कार्यालयांनी हें खूब फावटीं दिश्टी पडटा. लग्न जातकच बसभर लोक घेवन व्हंकलेच्या कुळारा जेवपाक वचप, हनिमूनाक वचप हें जशें बंधनकारक, घडये तशेंच सरकारी नोकरी लागली काय आळस करप, आयचें काम फाल्यांचेर धुकलप, चिरीमिरी घेवप ही प्रथा, रीत अशें कर्मचारी समजनात मूं? आदर्श हो बऱ्या मनशाचो घेवपाचो आसता, अनुकरण करपाचें जाल्यार तांचेंच करपाचें. मात, आमी पाड्यांतलो पाडो मनीस सोदून ताच्या पावलार पावल दवरून चलपाक सोदतात. देखून पुराय देशांत सरकारी प्रशासन कोसळिल्लें पळोवंक मेळटा, अशें म्हणल्यार कोणाचो पापड मोडचो न्हय. कांय प्रामाणिक कर्मचारी, अधिकारी आसात तांणी हें मनाक लावन घेवचें न्हय.
सरकारी कामांच्यो फायली, प्रस्ताव, केशी कामकाजाच्या तीन दिसां भितर मेकळ्यो करपाचे निर्देश सचिवालयांतल्या खात्यांक दिल्यात. प्रशासकी सुदारणा खात्या वतीन कामकाजांत पारदर्शकताय, सुदारणा हाडपा खातीर हो निर्णय सरकारान घेतला. हें कामकाज खात्यां कडेन संबंदीत आसलें तरी ताचो लाव सर्वसामान्य लोकांक जातलो. तशें पळोवपाक गेल्यार जंय लोकांचीं चड कामां आसतात, म्हणजें ज्या खात्यांनी कायम लोकाच्यो घिट्टी पडटात, थंय हो नेम बारीकसाणेन चालीक लागपाक जाय. खास करून आरटीओ, जल्म- मरण नोंदणी, मामलेदार, पंचायत, पालिका, न्यायालयां अशा जाग्यांचेर कामाची मुजत घालून दिवंक जाय. फाटीं सरकारान अमूक काम अमूक वरां वा दिसां भितर जावंक जाय, असो आदेश काडिल्लो. मात, तो चालीक लागूंक ना. कर्मचाऱ्यांनी तो गुठलावन कोयराच्या बास्केटांत उडयलो. दाखल्याचेर पांच सेकंदा भितर मारूं येता, ती सय घेवपाक गेल्ल्या मनशाक ‘आतां एक जालें, सायब जेवपाक वता. दोनांक यो’, अशें आयकून घेवचें पडटा. मागीर सायब दोनाचो अडेजांक आयलो जाल्यार एके सये खातीर एक- देड वर बस मुसकां मारीत. ही आमची सरकारी कार्यपद्दत. अशान देश महासत्ता जातलो?
कसलेंय सरकारी काम कितल्या दिसांनी करपाचें ताची थारावीक मुजत थारिल्ली आसतली. ती ना जाल्यार तयार करून सगल्या सरकारी कार्यालयांक धाडूंक जाय. जंय कर्मचारी उणे आसात, थंय ते नेमपाक जाय वा हेर कडले थंय हाडपाक जाय. कारण कांय कर्मचाऱ्यांक दितलो म्हणल्यार काम ना, बसतलो म्हणल्यार जागो ना खंय. खरेंच तशें आसल्यार हें मनीसबळ वगडावपा सारकें जालें. सरकारी सायबांनी हाचेरुय विचार करचो. कांय कर्मचाऱ्यांचें आवडीचें काम आसता, कांय कर्मचारी अमूक काम कुशळटायेन करता, कांय आपलें काम सोंपोवन दुसऱ्यांचेंय काम करतात…. अशा कर्मचाऱ्यांक उर्बा दिवंक जाय. वांकडे म्हेडीक वांकडे नेम, ह्या न्यायान कामाक आळसाय करपी कर्मचाऱ्यांचेर खर कारवाय ही करचीच पडटा. ताका कोणे हरकत घेवंक जायना.
हालींच सरकारान धाडशी निर्णय जाहीर केला, तो म्हणल्यार कामचुकार वा जांकां काम जमना अश्यांक सक्तीन निवृत्त करपाचो. मात, सरकारी कर्मचारी संघटनेचो ताका खर विरोध आसतलो. आतां तीन म्हयन्यांची नोटिस दिवन मागीरुच तांच्या हातान नाल्ल दिवपाचें थारलां. हो जमानो डिजीटल. संगणक, मोबायल ही कामाची गरज. तेन्ना दिसान दिस बदलत वचपी तंत्रज्ञान कर्मचाऱ्यांनी शिकून घेवंकूच जाय. यत्न केल्यार तें कठीण न्हय. मात, खास करून निवृत्तीक लागीं पाविल्ले कर्मचारी पारंपरिक पद्दतीन काम करतात. कागदाचो उणो वापर करप जंय शक्य आसा, थंय तो केल्यार कर्मचाऱ्यांक आनी पर्यावरणाकूय फायद्याचें. प्रत्येक काम आतां आॅनलायन जावपाक लागलां, मात ताची गती खूब संथ आसा. सरकारी वेबसायटीं पसून ही सुरवात करूंक फावो.
‘प्रशासन तुमच्या दारांत’ ही येवजण वर्सुयभर लागू करपाक जाय. घरांत एकसुरे उरपी वा ज्येश्ठ नागरिकांक ती बऱ्याक पडटली. कांय बँकांनीय ही सेवा सुरू केल्या, अशें म्हणटात, पूण केन्ना ती नदरेक झळकना. सरकाराच्या मनांत खूब कितें आसता, घोशणाय जातात, मात उपरांत थारिल्लें आसता, तें मार्गाक लागना. तशें हें जावचें न्हय.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
